ႏွင္းမိုး ရဲ့ ဘေလာ့ေလးမွ ၾကိဳဆိုပါတယ္...

Sunday, 13 June 2010

ဒီထဲေရာက္ရင္ဒီလိုဘဲလိမ္စားေနၾကတာပါလား


ပုတ္ သယ္ဗ်ိဳ႕ ပုတ္သယ္ … ။  ပုတ္ေတြ ၀ယ္ၾကအုံးမလား ။ ပုတ္ေတြ တစ္ေနကုန္တစ္ေနခမ္း ေရာင္းေပမဲ႕ တစ္လုံးမွမေရာင္းရလို႕ စိတ္ေတာ္ေတာ္ပ်က္ေနတာ ၊ အခုလဲ ဒီလမ္းဆုံးလို႕မွ ေခၚသူမရွိရင္ မင္းတန္းဘက္ သြားေရာင္းရအုံးမယ္ ။ ပုတ္ေတြ ပုတ္ေတြ  ၀ယ္ၾကအုံးမလားဗ်ိဳ႕ ။ ဒီေန႕သာ မေရာင္းရရင္ေတာ႕ စား၀တ္ေနေရးခက္္လိမ္႕မယ္ထင္တယ္ ။ အိမ္က မိန္းမကလဲ သိပ္ၾကည္တာမဟုတ္ဘူး ။ အင္းမေရာင္းရဘဲ အိမ္ၿပန္သြားရင္ေတာ႕ ဘယ္လိုေခ်ာ႕ရပါ႕မလဲ ။ 
(ဟိတ္) ရပ္စမ္း ။
အလို တံခါးမွဴးၾကီးပါလား ။ ဘာကိစၥပါလဲ ။
မင္းဒါဘယ္ေနရာလဲဆိုတာ မသိဘူးလား ။
ဟိုက္! ငါေတာ႕သြားၿပီး ဘုရင္႔ နန္းေတာ္ေရွ႕ သြားေရာင္းမိပါေရာလား ။ ဒုကၡဘဲ ကဲလာမဲ႕ေဘး ေၿပးေတြ႕ ဟန္ကိုယ္႕ဘို႕မလား ။
ဟုတ္ သိပါတယ္ ခင္မ်ာ ၊
သိရင္ ဘာလုိ႕ေရာင္းတာလဲ ။
ဖမ္းလိုက္ရမလား ၊ ဘာလား ညာလား မလုပ္ပါနဲ႕ခင္မ်ာ ၊ နန္းေတာ္ေရွ႕ ေရာင္းခ်င္လို႕ လာေရာင္းတာ မဟုတ္ပါဘူးခင္မ်ာ ။ ကြ်န္ေတာ႕ပုတ္ ေတြကထူးလို႕ပါ ။
ေအာင္မယ္ ရာရာစစ ဘာထူးတာတုန္း ။ မင္းပုတ္က ေၿပာစမ္း ၊
 ဟာ မေၿပာႏုိင္ဘူး ခင္မ် ၊ ဘုရင္႔ေရွ႕ ေရာက္မွေၿပာပါရေစ ။ ဟုတ္တယ္ေလဗ်ာ ဘုရင္မသိဘဲ ေအာက္ကလူေတြ လုပ္ခ်င္တိုင္းလုပ္ေနတာ ဗြတ္ၾကမ္းေနၿပီမို႕လား ။ စိတ္ထဲကလဲအဲလိုေတြးၿပီး ေၾကာက္စိတ္ကိုေဖ်ာက္… (ပုတ္သာေရာင္းတာေနာ္ ပညာရွိတယ္။)
ဟုတ္ကဲ႕ ကြ်န္ေတာ္႕ကို ဘုရင္႔ေရွ႕ပို႔ပါ ။ ဆုလာဒ္ေတြ ရတဲ႔အခါ မေမ႔ပါဘူး တံခါးမူးၾကီးရယ္ ။
ေအးေလ ဘုရင္႔ေရွ႕ေရာက္လုိ႕မွ သက္ေသမၿပႏုိင္လို႕ကေတာ႕ မင္းထုိက္နဲ႕ မင္းကံဘဲ ။ ငါေလွ်ာက္တင္ၾကည္႕မယ္ ။ 
ေနရာ ----ေနၿပည္ေတာ္ ရာဇာသနပလႅင္
တည္ရွိရာ---ဖန္နန္းေဆာင္အတြင္း ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္နဲ႕တကြ ေရ၀န္ ၊ ကင္း၀န္ ၊ နယ္စား ၊ပယ္စား ၊ မူးၾကီးမတ္ရာေသနာပတိ မင္းၾကိဳက္ေဆာင္ မင္းေၿမာင္ပါမက်န္ ၊ မ်က္ႏွာေအာက္ခ် ၿပားၿပာ၀ပ္ အရိုေသေပးၾကရင္း ဘုရင္႔မင္းၿမတ္ရဲ႕ စကားသံကိုနားစြင့္ေနၾက ေလရဲ႕ ။
ဟဲ႕ ပုတ္ေရာင္းသမား ေမာင္မင္း ပုတ္ေတြက ထူးဆန္းလို႕ဆို ။
မွန္လွပါ ေရြနန္းေက်ာ႕ရွင္ဘုရင္ ထီးဘုရားဘုရာ႕ ။ ဘုန္းေတာ္ေၾကာင္႔ ဘုရား ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳး ပုတ္မ်ား ထူးဆန္းေတာ္မူေၾကာင္းပါဘုရား ။
ေအးဟုတ္ၿပီး ။ ထူဆန္းတဲ႕အေၾကာင္း အၿမန္ေလွ်ာက္တင္စမ္းဟဲ႕ ၊
မွန္လွပါဘုရား ဖရာ႕တပည္႕ေတာ္ရဲ႕ ပုတ္ထဲ ကို၀င္ၾကည္႕မယ္ဆိုရင္ အထက္ကိုၾကည္႕ရင္ နတ္ၿပည္ေၿခာက္ထပ္ ၿမင္ရပါသဖရာ႕ ။ ေအာက္ကိုၾကည္႕ရင္ မဟာအ၀ီစိငရဲတုိင္ ၿမင္ရပါ႕တယ္ ဖရား  ။
ဒါေပမဲ႕ မိစစ္ဖစစ္က ေမြးတဲ႕သူေတြသာ ၿမင္ရပါမယ္ဘုရား ။ မိမစစ္ ဖမစစ္ေတြဆို မၿမင္ႏုိင္ေၾကာင္းပါ ဘုရား ။
ေဟ  …ေမာင္မင္းမ်ား
(((ဘုရား )))
အင္မတန္ထူးဆန္းတဲ႕ ပုတ္ေပဘဲ မာင္မင္းမ်ားရဲ႕ ၊
မွန္လွပါ ဘုန္းေတာ္ေၾကာင္႔ပါဘုရား ။
ကဲ ဟုတ္မဟုတ္သိရေအာင္ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ၿဖစ္တဲ႕ သိန္းအမတ္ခ်ဳပ္ၾကီးက စတင္ၾကည္႕ရႈေစဗ်ား ။
သိန္းအမတ္ၾကီးလဲ ပုတ္ထဲ ေလးဘက္ေထာက္ ၀င္သြားၿပီး အထပ္ကိုေမာ႕ၾကည္႕တယ္ ဘာမွမၿမင္ဘူး ၊ ေအာက္ကိုငုံ႕ၾကည္႕တယ္ ဘာမွမၿမင္ပါဘူး ၊ အဲဒီေတာ႕ သိန္းအမတ္ၾကီး ဒုကၡေရာက္ၿပီေလ ၊ မၿမင္တာကို မၿမင္ဘူးေၿပာလဲ မိမစစ္ဖမ စစ္ဆိုၿပီး ငါလဲအရွက္ရ ငါ႕မိဘလဲအရွက္ရ ။ အင္း မထူးပါဘူးေလ ။ ပုတ္ကိုမ အၿပင္ကိုၿပန္ထြက္လာေတာ႕ ၊
သိန္းအမတ္ခ်ဳပ္ၾကီး ဘယ္႕နဲ႕လဲဗ် ၿမင္ခဲ႕ရလား ။
မွန္လွပါ အထက္နတ္္ၿပည္ေၿခာက္ထပ္ ၊ ေအာက္ငရဲၾကီးရွစ္ထပ္ ၿမင္ခဲ႕ေၾကာင္းပါဖရာ႕ ။
အယ္ ဟုတ္ကဲ႕လား…သိန္းမအမတ္ၾကီးရဲ႕ ။
မွန္လွပါ ဘုန္းေတာ္ေၾကာင္႔ၿမင္ေတြ႕ခဲ႕ရေၾကာင္းပါဘုရား ။
ေအာ္ ေတာ္ေတာ္ထူးဆန္းတဲ႕ ပုတ္ေပဘဲ ေမာင္မင္းရဲ႕ ။ ကဲ ကင္း၀န္တို႕ ၊ ေလ၀န္တို႕ ၊ ေရ၀န္တို႕လဲ ၀င္ၾကည္႕ၾကပါအုးံဟဲ႕ ။ အစဥ္လိုက္၀င္သြားၿပီး ၾကည္႔လိုက္ၾကတာ တစ္ေယာက္မွ မေတြ႕ခဲ႕ေပမဲ႕ တစ္ေယာက္မွ မၿမင္ဘူး မေၿပာဘူး ။ အကုန္ၿမင္ပါတယ္ဘုရား ။ ဘုရင္႔ကို ညာၾက ဘုရင္ကလဲ အဟုတ္မွတ္ၿပီး မင္းၾကိဳက္ေဆာင္ မင္းေၿမာင္မ်ားက
ေရႊနန္းေက်ာ႕ရွင္ ဘုရင္ဥကၠဌ ေရႊကိုယ္ေတာ္ၾကီး အလွည္႕ေရာက္ေၾကာင္းပါဖရာ႕ ။
အိမ္းလကြာ ၀င္သေပါ႕ ။ ရြမ္း…ရြမ္း…ဗိန္း… စည္ေတာ္တီးၿပီး ပုတ္ထဲ၀င္သြား အထပ္ေမာ့ၾကည့္ေတာ့လဲ ဘာမွမၿမင္ ၊  ေအာက္ၾကည္႕ေတာ႕လဲ ဘာမွမၿမင္ ဘုရင္ကသံေ၀ဂ ၿဖစ္သြားတယ္ ။ ေအာ္ ဒီထဲေရာက္ရင္ ဒီလိုဘဲ လိမ္စားေနၾကတာပါလား ဟုေတြးရင္း ထြက္လာလို႕မွ မၿမင္ပါဘူး လို႕ေၿပာၿပန္ရင္လဲ ငါလဲသိ ကၡာက် ငါ႔မိဘလဲသိကၡာက် အင္းၾကည္႕လုပ္မွၿဖစ္မယ္ဟု ေတြးရင္း ၊ အမတ္ခ်ဳပ္ၾကီးအပါ၀င္ ဒီထဲ ေရာက္ဘူးတဲ႕ လူအားလုံးကလဲ ငါတို႕ကေတာ႕ စား၀တ္ေနေရး အသက္အုိးအိိမ္ စည္းစိမ္ေတြေၾကာင္႔ ညာရတယ္ ။ ဘုရင္ဥကၠဌေရႊကိုေတာ္ၾကီး ကေတာ႕ ဘယ္လိုမ်ား ေၿဖပါလိမ္႕မလဲ ေမးေလွ်ာက္ ၾကည္႕လိုက္အုံးမွ…
မွန္လွပါ ေရႊေငြသလင္းပယင္းဒုတၳာ စၾကၤာမ်ားအရွင္ ၊ ဆင္ၿဖဴမ်ားသၡင္ ၊ လက္နက္  မ်ားရဲ႕ အရွင္ၿဖစ္ေတာ္မူေသာ ဘုရင္ဥကၠဌေရႊကိုေတာ္ၾကီးဘုရား ၊ ၿမင္ေတြ႕ေတာ္မူရဲ႕လားဖရာ႕ ။
အိမ္း  ငါလဲမင္းတို႕လိုဘဲ ၿမင္ပါတယ္ဗ်ား…………..။
မေရႊႏွင္းေရ ပုံၿပင္ေလးကေတာ႕ ဒါပါဘဲကြယ္ ။
ဟုတ္ကဲ႕ကြ်န္ေတာ္ေဇတာရာပါခင္မ်ာ…။
http://www.mylivesignature.com/signatures/85802/hninmoekhine/a6229c22d9caebf2345c88141a4ef21e.png

Saturday, 12 June 2010

ဘဲရုပ္ဆိုးေလး

ေဇေရ ပံုျပင္ ေျပာျပမယ္ေနာ္…။ ကေလးအေတြး ဆန္တာေတာ့ ဟုတ္ဘူး ။ ငါ့တူမေလးအတြက္ ပံုျပင္စာအုပ္ေလး၀ယ္လာေတာ့ ကၽြန္မအရင္ဆံုးဖတ္ၾကည့္တာေပါ့ ။ အဲမွာ ဘဲရုပ္ဆိုးဆိုတဲ့ ပံုျပင္ေလးကို ဖတ္မိတယ္ …။ ကဲစေျပာျပီေနာ္…
တစ္ခါက ေရအိုင္တစ္အိုင္ရဲ့ အစပ္မွာ ဘဲမၾကီးတေကာင္ဟာ ဥေတြကို ဥထားျပီး ဥေတြကိ္ု ၀ပ္သတဲ့ ။ ဥေတြကို ၀ပ္ျပီး အေတာ္ၾကာေတာ့ ဘဲဥေတြ တစ္လံုးျပီးတစ္လံုး ခ်ပ္ခနဲ့ ခ်ပ္ခနဲ ေပါက္လာၾကသတဲ့ ။ ဘဲဥခြံထဲက ဘဲကေလးေတြဟာ ေခါင္းေလးေတြ ျပဴထြက္လာၾကတာေပါ့ ။ ဘဲမၾကီးကလဲ ဘဲေလးေတြေပါက္လာလို႔ ေပ်ာ္ျပီး ဂပ္ ဂပ္ ဂပ္ ဂပ္ နဲ့ ေအာ္သတဲ့ ။
ဘဲမၾကီး၀ပ္တဲ့ ဥေတြအကုန္ေပါက္ပင္မဲ့ ဥတစ္လံုးေတာ့ က်န္ေသးသတဲ့ ..။ ဘဲမၾကီးကလဲ ဒီက်န္တဲ့ ဥေတြေၾကာင့္ စိတ္ဆင္းရဲေနတာေပါ့ ။ ဒီဥေပါက္ေအာင္၀ပ္ရ မွာကိုး ။ ဒါနဲ့ပဲ ဘဲမၾကီးဟာ ဒီဥေပါက္ဖို႔ ေနာက္ရက္အၾကာၾကီး၀ပ္ရျပန္သတဲ့ …။
အဲ.. ေနာက္ဆံုးၾကေတာ့ အဲဒီဥဟာ ခြပ္ကနဲ ေပါက္ပါေလေရာတဲ့ ..။ ကြဲလဲကြဲ ေရာဥခြံထဲကေနျပီး ဘဲကေလးတစ္ေက ာင္ဟာ က်စ္က်စ္-က်စ္က်စ္ ျမည္ျပီးထြက္လာတယ္ . ဒီဘဲကေလးက ၾကီးလဲ အေတာ္ၾကီးသတဲ့ ။ အရုပ္ကလဲ အေတာ္ဆိုးသတဲ့ ..။သူ႔အေမ ဘဲမၾကီးကေတာင္ ငါ့သားသမီးေတြထဲမွာ အေတာ္အရုပ္ဆိုးတဲ့ ဘဲေလးပဲလို႔ ေျပာယူရသတယ္ ။
ဒါနဲ႔ ဘဲမၾကီးက ဘဲေလးေတြအားလံုးကို ဘဲျခံထဲေခၚသြားေတာ့ အရုပ္ဆိုးတဲ့ ဘဲေလးလဲ လိုက္သြားရတယ္ ။ ဘဲျခံကေတာ့ သူ့ကို အရုပ္ဆိုးလြန္းလို႔ အျခားဘဲေတြက ၀ိုင္းစၾကတယ္ေပါ့ ။ ေျပာင္ေလွာင္ၾကတယ္ ေပါ့ ။သူ႔အမ အရင္း ၊ အကိုအရင္း ဘဲေတြကေတာင္ နင့္ကို ေၾကာင္ခ်ီသြားပါေစလို႔ ဆုေတာင္းၾကတယ္ ။ ဘဲရုပ္ဆိုးေလးမွာ ေနစရာေတာင္ မရွိဘူးတဲ့ ။ ဘဲစာေကၽြးတဲ့ ေကာင္မေလးကလဲ သူ႔ကိုကန္တယ္ ။ ဘဲအခ်င္းခ်င္းကလဲ သူ႔ကိုထိုးၾကတယ္ ။ ၾကက္ေတြကလဲ သူ႔ကိုလာဆိတ္တယ္ ။
ဒါနဲ႔ဘဲရုပ္ဆိုးေလးဟာ ဘဲျခံထဲကေနထြက္ေျပးျပီး ေတာထဲမွာ ရွိတဲ့ က်င္းၾကီးထဲ သြားေနတယ္ ။ ေနာက္ဒီက်င္းထဲမွာလဲ စကားခပ္ၾကြားၾကြားေျပာတတ္တဲ့ ဘဲငန္းေတြနဲ့လဲ ေတြ႔ေသးသတဲ့ ။ ဒီက်င္းထဲမွာ ေတာငန္းေတြကို လာပစ္တဲ့ ေသနတ္သံေတြေၾကာင့္ ဘဲရုပ္ဆိုးေလးလဲ ဆက္ျပီးထြက္ေျပးသြားရျပန္ပါေရာတဲ့ ။ ဒါနဲ႔ပဲ တဲတစ္ခုကို ေရာက္သြားရရွာျပန္ပါတယ္ ။
တဲထဲေရာက္ေတာ့ ေလေတြက သိပ္တိုက္ေန သတဲ့ ။တဲထဲ မွာအဖြားၾကီးတေယာက္ ေနသတဲ့ ။ အဖြားၾကီးေမြးထားတဲ့ ေၾကာင္တစ္ေကာင္္နဲ့ ၾကက္မ တစ္ေကာင္လဲ ရွိသတဲ့ ။ ေၾကာင္ကလဲ သူ႔လို တေညာင္ေညာင္နဲ့ ေအာ္ခိုင္းသတဲ့ ။ ဘဲရုပ္ဆိုးေလးက မေအာ္တတ္ပါဘူးဆိုေတာ့ သူ႔ကို ဆူသတဲ့ ။ ၾကက္မကလဲ ဘဲရုပ္ဆိုးေလးကို ဥ. ဥခိုင္းသတဲ့ ။ မဥတတ္ပါဘူးဆိုေတာ့ ၾကက္မကလဲ သူ႔ကို ဆူသတဲ့ ။ ဘဲရုပ္ဆိုးေလးလဲ ဘယ္ေပ်ာ္ရွာမတုန္း ။
ဒါနဲ႔ ဒီတဲေလးထဲမွာ မေနေတာ့ပဲ ဘဲရုပ္ဆိုးေလးဟာ ျပန္ထြက္လာသတဲ့ ။ ျပီးေတာ့ ေရကန္ထဲမွာ ေရငုပ္လိုက္ ၊ ကူးလိုက္နဲ့ ေပ်ာ္ေနရွာ တယ္ ။ ဒါပင္မဲ့ အရုပ္ဆိုးလြန္းလို႔ အျခားေကာင္ေတြက သူ႔ကုိ စကားေတာင္လာမေျပာၾကဘူး ။
ဒီလိုနဲ႔ပဲ ေဆာင္းတြင္းေရာက္လာပါေလေရာ ။ ေဆာင္းတြင္းေရာက္လာေတာ့ သူေနတဲ့ ေရအိုင္ေလးဟာ ေရခဲသြားသတဲ့ ။ ဘဲရုပ္ဆိုးေလးဟာ ေရခဲထဲမွာပဲ အေအးမိျပီး ေမ့ေျပာသြားရွာတာေပါ့ ။ လယ္သမားၾကီးတေယာက္က  ဘဲရုပ္ဆိုးေလးကို အိမ္ကို ယူသြားတယ္ ။ အိမ္ေရာက္ေတာ့ ဘဲရုပ္ဆိုးေလး သတိရလာတယ္ ။ ကေလးေတြက သူနဲ႕ ကစားခ်င္ၾကတယ္ ။ ဒါပင္မဲ့ ရုပ္ဆိုေးလးဟာ လန္႔ျပီးခုန္လိုက္တာနဲ႔ ဘဲရုပ္ဆိုးေလးဟာ ႏြားႏို႔ခြက္ထဲ က်သြားသတဲ့ ။ ေနာက္အိမ္ရွင္က ေအာ္ေတာ့ ထပ်ံလိုက္တာ ေထာပတ္ပံုးထဲ က်ျပန္ေရာ …။ အဲဒီေနာက္ ဂ်ဴံမႈန္႔ပံုးထဲ ထပ္က်ျပန္ေရာတဲ့ ။ ဒါနဲ့ပဲ ဘဲရုပ္ဆိုးေလးဟာ ပုိျပိးအရုပ္ဆိုးသြားရွာတာေပါ့  ။ ဘဲကေလးေတြက လိုက္ျပီး စၾက ၊ ေနာက္ၾက ၊ အိမ္ရွင္အဖြားၾကီးက ေနာက္ကလိုက္ရိုက္နဲ႔ ၊ ဘဲရုပ္ဆိုးကေလးမွာ အေတာ္ေျပးထြက္ခဲ့ရရွာတာေပါ့ကြယ္ ။
ဒီလိုနဲ့ပဲ ေဆာင္းတြင္းတစ္ခုလံုး ႏွင္းေတြထဲမွာပဲ ဘဲရုပ္ဆိုးေလးေနရွာတယ္ ။ သိပ္ခ်မ္းတာေပါ့ ၊ ဆင္းဆင္းရဲရဲ ေနရရွာတာေပါ့ကြယ္ ။
ဒါနဲ့ပဲ ေဆာင္းရာသီကုန္သြားသတဲ့ ။ ေႏြဦးေပါက္လာျပီေပါ့ ။ ရာသီဥတုက ေႏြးလာတာေပါ့ ။ ဘဲေလးရဲေတာင္ပံ ေတြကလဲ သိပ္ျပီး သန္မာလာတယ္ ။ ဒါနဲ့ပဲ ဥယ်ာဥ္တစ္ခုရဲ့ ေရအိုင္ထဲမွာ ေရကူးေနတုန္း သူ႔ေရွ့မွာ သိပ္လွတဲ့ ငန္းၾကီး သံုးေကာင္ ကိုေတြ႔ရသတဲ့ ..။ အဲဒီ ငန္းၾကီးေတြဟာ သိပ္လွသတဲ့ ။ ေရထဲမွာ ေပါ့ေပါ့ေလး ေမွ်ာလိုက္ေနၾကတယ္ ။
ဘဲရုပ္ဆိုးေလးက ငါ့ကို ငန္းလွလွၾကီးေတြက သတ္ခ်င္လဲ သတ္ပါေစ ၊ ငါ့ကို ၾကက္ေတြ ၊ ေၾကာင္ေတြ ၊ ေကာင္ေလးေတြရဲ့ ကန္တာ ထိုးတာခံရတာ ထက္ေသတာက ေကာင္းတယ္ ” လို႔ေတြးတာေပါ့ ..။ ဒါနဲ့ ဘဲေလးဟာ ငန္းေတြဆီကိုသြားသတဲ့ ။ငန္းေတြကလဲ ဘဲေလးကိုျမင္ေတာ့ အျမန္လာၾကတယ္ …။ ဘဲေလးက ကၽြန္ေတာ့ကိုသတ္ပစ္ၾကပါ ” လို့ေျပာျပီး ေခါင္းငံု႔ေပးလိုက္တယ္ ။ အဲ… ထူးတာက ဘဲေလးေခါင္းငံု႔လိုက္ေတာ့ ဘာကိုျမင္သလဲ ဆိုရင္ သူ႔ကိုယ္သူ ျပန္ျမင္ရသကိုး ။ဒါပင္မဲ့ သူျမင္ရတာက အရုပ္ဆိုးတဲ့ ဘဲေလးမဟုတ္ပဲ သိပ္လွတဲ့ ငန္းေလးတစ္ေကာင္ျဖစ္ေနသတဲ့ ။
တကယ္ေတာ့ သူဟာ ဘဲျခံထဲမွာ ေပါက္ရတဲ့  ငန္းေလးျဖစ္ေနတာကိုး ။ ကေလးေတြ နဲ့ ငန္းေတြဟာ သူ႔ကို  အလွဆံုး ငန္းေလးေဟ့ ” လို႔ခ်ီးက်ဴးၾကသတဲ့ ..။ တကယ္ပဲ သူဟာ အလွဆံုးငန္းကေလးပဲတဲ့ …။  သူ႔ကို ၀ိုင္းျပီးၾကည့္ၾက ၊ ခ်ီးက်ဴးၾကတယ္ ။ သူကလဲ ၀မ္းသာပင္မဲ့ မာနမၾကီးရွာဘူး ။ သူဆင္းဆင္းရဲရဲ ေနခဲ့ ရတာကို ျပန္ျပီး သတိရေနမိတာပဲ တဲ့ ။
အားလံုးက ခ်ီးက်ဴးၾကတဲ့ ၊ သိပ္လွတဲ့ ငန္းေလးဟာ ခုေတာ့ ေရကန္ထဲမွာ ေအးေအးေဆးေဆး လွလွပပ ၾကီး ကူးခတ္ေနေတာ့သတဲ့ ကြယ္ ။
ကိုကိုေဇ ေရ….ဘဲရုပ္ဆိုး ပံုျပင္ေလးက ဒါပါပဲ ကြယ္ ။ ။
ပံုျပင္ထဲမွာ လူတိုင္းကိုေျပာျပခ်င္တဲ့ မက္ေဆ့ခ်္ ေလးတစ္ခုရွိတယ္ ေဇ ။ ဆရာမၾကီး မလုပ္ေတာ့ပဲ ပံုျပင္ေလးကို ဖတ္ျပီး လိုရာဆြဲေတြးႏိုင္ပါတယ္ …။
ဟုတ္ကဲ့ ကၽြန္မ ႏွင္းမိုးမိုး ပါ ။

https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjkxT7Wt3NN_KseHxz2uBNd5RxrOAaXMRcWvlFoekmp6N5X_YLZH71ih9jcMjDRTHduiOFiUOjDtJ5P2fQM1wq_wFXnY7s1PD_LTobIQE4zUkYWubxPHBCuQ8BrxCG4xOhY2cydlJe-fYgI/s1600/896d5bfcc4ddb428c201fc2394d46fd4.png



Friday, 11 June 2010

ဇာတ္ေကာင္ရွာတဲ႕ေမေမ

ေဇ ဒီတေလာ စာေရးမယ္ ၾကံတုိင္း ဘာမွေတြးလို႕ မရပါဘူး ။ ေရးခ်င္တာက ရတုကဗ်ာအေၾကာင္းပါ ။ ေနာက္ လေတြအေၾကာင္းေတြ သတင္းဘာသာၿပန္ေလးေတြ အဲလိုေရးခ်င္တာပါ ။ ဒါေပမဲ႕ စေရးဘုိ႕ ၿပင္လိုက္တာနဲ႕ အိမ္ကလူေတြအေၾကာင္းဘဲ ေပၚေပၚလာတယ္ ။ အဲဒါနဲ႕ ေရးၿဖစ္သြားတာပါ ။ ေဇလိုလူက အဲလိုလူပါ ။ လုပ္ခ်င္တာတစ္ခု လုပ္တာကတစ္ခု…. ေဇ႔မွာ ဆစ္ေအာ႕တစ္ organ တလုံးရွိတယ္ ။ အသံေတာ္ေတာ္စုံပါတယ္ ။ ခုံနဲ႕ဘာနဲ႕က်က်နနပါ ၊ တရံတခါမွာ ပက္ပက္စက္စက္သီေၾကြးပါတယ္ ။ တခါတရံမွာေတာ႕ ဟိုေမ်ာက္မက် လူမက် ေၿခာက္ေယာက္က အလွည္႕က် တက္္တက္္ႏွိပ္စက္ပါတယ္ ။ ေဇသီခ်င္းတီးေတာ႕မယ္ဆိုရင္ စေတြးထားတာက သီခ်င္းတပုဒ္ပါ ။ ခုံေပၚထိုင္မိလိုက္တာနဲ႕ လက္ကတီးခ်င္တာတီးပါတယ္ ။ တစ္ခါတစ္ရံ ဗုဒၶ၀င္သီခ်င္းေတြ တစ္ရံတစ္ခါ ကိုၿမၾကီးတို႕ ၊ ကိုမငး္ေနာင္ တုိ႕ ၊ အဲလိုေရာက္သြားတတ္ပါတယ္ ။ မိုးေလးဘာေလး တစ္ေၿဖာက္ႏွစ္ေၿဖာက္္က်လာၿပီ ဆုိရင္ေတာ႕ အလကာၤေက်ာ္စြာ ေဒၚေစာၿမေအးၾကည္ရဲ႕ မုိးေဒ၀ါသီခ်င္းကို ေရာက္သြားပါတယ္ ။ အစအဆုံးေတာ့ မရပါဘူး ။ အဲလို ေတာင္ေရာက္ေၿမာက္ေရာက္နဲ႕ဘဲ သံသရာလည္ေနတာၾကာပါၿပီ ။ အခုလဲစာ ေရးမယ္လုပ္တုိင္း ေရးခ်င္တာကတခုပါ ။ အခုေရးမလို႕လုပ္တုန္း ေမေမအေၾကာင္းဘဲ ေခါင္းထဲ ေရာက္လာပါတယ္ ။ ကဲေရးလိုက္အုံးမယ္ ေမေမေရ ခုခ်ိန္ဆို ေခါင္းၾကိမ္္းေနေလာက္ေရာေပါ႕ ။
ေဇ႕တို႕ေမေမက ေအးတယ္ ။ ေတာ္ေတာ္ေလးေအးပါတယ္ ။ ဒါေပမဲ႕ အမွတ္ၾကီးတယ္ ေၿပာရမလား  ။ သည္းေၿခခုိင္တယ္ ဆိုရမလား မသိဘူး ။ တခုခုသေဘာမေတြ႔ရင္ ေၿပာမဆုံးေတာ႕ပါဘူး ။ မႏွစ္က ေဇရန္ကုန္ကုိ ၿပန္ပါေရာ ၊ ၿပန္ေတာ႕ ေဇလဲဘယ္လို ခံတြင္းလိုက္ေနမွန္းမသိဘူး ။ ဟုိ ပန္းသစ္ေတာ္သီးကို ေတာ္ေတာ့္ကို စားလို႕ေကာင္းေနတယ္ ။ ပန္းဆိုးတန္းလမ္း ထင္ပါတယ္ sc ဘဏ္အေရွ႕ကမွတ္တယ္ အဲလမ္းမွာ ပန္းသစ္ေတာ္ကို စေတြ႕တာဘဲ ။ တစ္လုံးေလးရာတဲ႕ ၅လုံးေလာက္၀ယ္လာတယ္ ။ ေနာက္ဆားခ်ိဳအမႈန္႕ တစ္ဗူး၀ယ္ထားတယ္ ။ ပ်င္းတုိင္း ထထစားေနတာ တစ္လုံးနဲ႕တစ္ ၿခမ္းေလာက္က်န္တယ္ ။ ေရခဲေသတၱာထဲထည္႕ထားလိုက္တာ ဘယ္သူကခံတြင္းေတြ႕ သြားမွန္းမသိပါဘူး ။ လုံးလုံးလ်ားလ်ားကို ေပ်ာက္သြားပါတယ္ ။ ဒါနဲ႕ ေနာက္ေန႕ညေနက်ေတာ႕ ပါးကို လွည္းတန္း ေစ်းလိုက္ပို႕ခိုင္း ေမေမနဲ႕ လိုက္ရွာၾကတာေတြ႔ပါၿပီ ။ ပန္းသစ္ေတာ္ေတြ တစ္လုံး ၅၀၀ ပါ ။ အလုံးေတြက ၾကီးလဲၾကီးတယ္ ။ ေစ်းဆစ္ေတာ့ ၅ လုံးကို ၂၀၀၀နဲ႕တည္႕သြားတယ္ ။ ေရာင္းတဲ႕ေကာင္မေလး ကလဲေခ်ာတယ္ ၊ ၀ယ္တဲ႕လူကလဲလန္းတယ္ ဆိုေတာ႕ ေမေမစစ္သမွ်ၿဖစ္ေနတာဘဲ ။ ဒါကေနာက္တာပါေနာ္ ။ သူတို႕က ကိုက္လို႕ေရာင္းတာေနမွာပါ ။ ပိုးပန္းၿပီး ေရာင္းလိုက္တာမဟုတ္ႏို္င္ပါဘူး ။ ေတာ္ၾကာ ေနထိုင္ရင္းထုိင္ရင္း အၿမင္ကပ္ေနမွာစိုးလို႕ပါ ။ အဲဒါနဲ႕ ဆားခ်ိဳဗူးေလး ႏွစ္ဘူးထပ္၀ယ္ ၊ ရသာမြန္တဲ႕ တံဆိပ္က ၂၀၀ဘဲေပးရတယ္ ။
အိမ္ေရာက္ေတာ႕ ခြဲၿခမ္းစိပ္ၿဖာၿပီး ထမင္းစားၿပီးေတာ႕ စားလိုက္ၾကတာ ဟုိႏွစ္ေကာင္ရဲ႕ လက္ဆိုတာ ေလရဲ႕လွ်င္ၿမန္မႈႏႈန္းနဲ႕ သြက္လိုက္တဲ႕လက္ သစ္သီးပန္းကန္ထဲမွာ မီးပြိဳင္႔ထားရမလိုေတာင္ၿဖစ္ေနတယ္ ။ ပါးကလဲ ေကာင္းတယ္ မားကလဲ ေအးဟယ္ ေကာင္းလိုက္တာ ေဇရယ္ေနာ္ ၊ ေအးေနတာဘဲ ၊ ဟုတ္ပ ကိုကိုေဇေတာ္တယ္ေဟ႕ တီထြင္ စားေသာက္တတ္တယ္ ။ ေနာက္ေန႕ေတြလဲ စားရေအာင္နဲ႕ တစ္ေယာက္တေပါက္ ၀ိုင္း၀န္းေၿမာက္ပင္႔ညာ စားလုိက္ၾကတာ ကုန္ေရာဆိုပါစို႔ ၊
ဒါနဲ႕ ေမေမ နက္ၿဖန္ေစ်းသြားရက္မုိ႕လား ။
အင္းဟုတ္တယ္
ထပ္၀ယ္ခဲ႕ေလ ။ ေဇ႕မွာပုိက္ဆံကုန္ၿပီ ။
အင္းအင္း ေမေမ၀ယ္ေၾကြးမယ္ ။
ကိုကိုမင္းပိုက္ဆံေမေမ႕ ကိုေပးလိုက္အုံးေလ ။ တလုံးေလးရာဟေစ်းၾကီးတယ္ ။ေဇလဲစားအုံးမွာ မင္းတို႕စားတာကုန္ၿပီ ။
ေအး ပါကြာ ငါေၾကြးမယ္ ၊
ကိုလတ္ မင္းပုိက္ဆံထည္႕အုံးေလ စားမွာမလား ။
ေနပါကြာ မင္းကလဲ သူ႕အသီးလဲ တစိတ္ေလာက္စားရေသးတယ္ ၊ ပိုက္ဆံကဇြတ္ေတာင္းေနေတာ႕တာဘဲ
ဟာ မင္းအမ်ားဆုံးစားတာမလား ။ ေဇေတာင္နဲနဲစားရေသးတယ္ ကုန္ၿပီ ပိုက္ဆံက်ေတာ႕ မေပးခ်င္ဘူး ။ သူမ်ားဟာကို အလကားစားခ်င္တယ္ ၊ အေခ်ာင္သမား ဒီလိုလူေတြေၾကာင္႔တုိင္းၿပည္မၾကီးပြားတာ ။
 ကဲကြာ နားျငီးတယ္ ။ ေရာ႕၁၀၀၀ ၀ယ္လာရင္လဲငါ႔အတြက္ခ်န္ေပးအုံး ။
ေအးအဲလိုလုပ္ပါဟ ညီညီညြတ္ညြတ္ေပါ႕ ၊ တကယ္တန္း ၂၀၀၀ေလာက္ေပးသင္႔တာ
ေဟ႕မေပးႏုိင္ဘူးေဟ႕ ၿပန္ေပးငါ႔ပိုက္ဆံ ။
မေပးဘူူးကြာ ။
မင္းအသီး စားရတာ အစာေတာင္ေၾကပါ႕မလားမသိဘူး ။
ဘယ္ေက်မလဲမသဒါေရစာ စားတာကိုး
ကဲ ကိုကိုေဇ ပါးေပးမယ္ ေရာ႕ ဘယ္ေလာက္၀ယ္ခ်င္တာတုန္း ။
မေပးနဲ႕ပါးကို၀ယ္ေၾကြးမယ္ ေဇ၀ယ္တုန္းက ပါးနဲ႕ ေဇစားဘုိ႕၀ယ္ထားတာ လူပိုေတြရႈတ္ေနတာနဲ႕ အခ်ိန္မတန္ဘဲကုန္ သြားရတာ ၊
ေအာင္မေလးဟဲ႕
ေမေမဘာၿဖစ္တာတုန္း ေခ်ာင္းဆိုးတာလား ။ ဒီနားမဆိုးနဲ႕ေလဗ်ာ ဟုိဘက္လွည္႕ဆိုးမွေပါ႕…။ ကလုံကလြမ္ ပုဂံေတြေစာင္႔ခ်ပါတယ္ ။ သူတို႕သားမိသုံးေယာက္ကို လူပို ေတြလို႕ေၿပာလို႕ပါ ၊ ပန္းကန္းေဆးေနရင္း ကေနလွမ္းေအာ္ေနပါေသးတယ္
ေလ်ာ္မယ္ေဟ႕ေလ်ာ္မယ္ ။ လိုက္၀ယ္တုန္းက တစ္ေယာက္ထဲသြား၀ယ္တာမဟုတ္ဘူး ။ တူတူသြား၀ယ္ၾကတာ စားခါမွဒီလို ေၿပာတာေတာ႕ နင္တယ္ေဟ႕နင္တယ္ ။
ေအာ္ေမေမကလဲ ဘာေတြေၿပာေနတုန္း စိတ္ညစ္တာတအားဘဲ ၊ စိတ္ပ်က္ပါ႕ ၊ ေမေမ႔ကိုမေၿပာပါဘူး ။ ဟိုႏွစ္ေကာင္ ကိုေၿပာတာပါ ။ သူ႕သားေတြကိုေၿပာလို႕ မခံခ်င္ေနတာေလ မသိရင္ခက္္မယ္ ၊
ဟဲ႕အၾကီးေကာင္တို႕ အလတ္ေကာင္တုိ႕ သူေၿပာတဲ႕အထဲမွာ ေမေမမပါဘူးတဲ႕ဟဲ႕ နင္တို႕ကိုေၿပာေနတာတဲ႕ နက္ၿဖန္ၿပန္ေလ်ာ္္ေပးလုိက္ၾကေနာ္ သူမ်ား၀ယ္ လာတာ စားရတာ လဲတယ္ၿပီး မ်ိဳမက်ပါဘူး ၊
ဟိုေခြးမသားေလး မင္းကစကားကိုမ်ားတယ္ ပိုက္ဆံလဲေပးၿပီးၿပီ
ဟုတ္ပကြာ ငါတုိ႕၀ယ္လာတာၾကေတာ႕မစားတာၾကေနတာဘဲ
ဘာၿဖစ္လဲကြာ
ဟင္းေတာ္ေတာ႕ ေဇသားေလးလာ ပါးတို႕စာသြားဖတ္္ၾကမယ္ ။ အဲဒီကိစၥက အဲနားတြင္မၿပီးေသးပါ ၊ နက္ၿဖန္က်ေတာ႕ ေမေမေစ်းသြားပါတယ္ ။ လွည္းတန္းေစ်းကို အၾကီးေကာင္ၾကီးလိုက္ပို႕တယ္ ၊ ၿပန္လာေတာ႕ မုန္႕ဟင္းခါးမွာထားလို႕ ေစာင္႔ေနတာ ၁၀နာရီေက်ာ္ေနပါၿပီ ။ ေစ်း၀ယ္လာတာေတြ ေနရာခ် ပါးစပ္ကလဲ တၿဗစ္ေတာက္ေတာက္နဲ႕
ေကာင္မကစကားေၿပာတာကိုက ေဒါင္႔မက်ိဳးတာ ၊ ရုပ္ခေလးသနားကမားနဲ႕ ၊ တစ္ေစ်းလုံး ဒီတစ္ဆုိင္ဘဲရွိလို႕ သည္းခံေနတာ ၊ မေန႕ကေတာင္ ေလးရာရေသးတယ္ ။ အခု၅၀၀ ဘဲမေလွ်ာ႕ႏုိင္ဘူးဆိုေတာ႕ ၊ သူ႔ကိုပဲ ထုိင္ရွစ္ခုိးရမလို ၿဖစ္ေနတယ္ ။ မေန႕ကၾကေတာ႕ ေလးရာရၿပီး ဒီေန႕မရတာေတာ႕ ေတာ္ေတာ္အံ႕ၾသစရာေကာင္းတယ္ ၊
ေမေမ ဘာၿဖစ္တာလဲ ၊
မေမးနဲ႕ ဒီပန္းသစ္ေတာ္ဟာ ေကာင္းက်ိဳးကိုမေပးဘူး ။ မေန႕ကလဲ ခံတြင္းလုိက္လို႕ စားလိုက္မိပါတယ္ အေၿပာဆုိခံရတယ္ ။ ဒီေန႕လဲ ကိုယ္႕ပိုက္ဆံနဲ႕ကိုုယ္ မိုးေတာင္မလင္းေသးဘူး အေၿပာဆုိခံရတယ္ ၊
ဒီအသီးေတြေရခဲေသတၱာထဲ ထည္႕လိုက္ရမလား
မထည္႕နဲ႕
ဟုတ္ ေဘးမွာလဲ အၾကီးေကာင္တေယာက္ လက္ကြက္ေတြ တအားၿပေနပါတယ္ ။ ေမေမစိတ္ဆိုးရင္ အဲေကာင္တအားေၾကာက္တာ ၊ အသက္က ၃၂ႏွစ္ စကားတခြန္းမွမဟဘူး ။ ဒီအထုတ္ ဟိုေရြ႕ ဟိုအထုတ္္ဒီေရြ႔နဲ႕ အလုပ္နဲ႕လက္နဲ႕ မပ်က္ဘဲ တာ၀န္ေက်ပြန္စြာ ထမ္းေဆာင္ေၾကာင္း သရုပ္ၿပေနပါတယ္ ။ ခတ္ေတာ႕ေနၿပီ အခုေနရန္ၿဖစ္ရင္လဲ ပါးကလဲမရွိ ၊ ဒီေကာင္ၾကီးကလဲ ေမေမဘက္ကဆိုေတာ႕ ရႈံးဘို႕က၉၀% ၾကိမ္းေသေနၿပီ ၊ ဒီေတာ႕ ေအးေအးေဆးေနမွ ၿဖစ္မယ္ ။ လက္ကြက္ေလးၿပထားမွ
မား ေဇဘာကူရမလဲ ေဇဗိုက္ဆာၿပီ ၊
ဟဲ႕ေဇ မင္းဟာေလ အလုိက္ကန္းဆိုးတခ်က္မသိဘူး ။ အေမ ဒီေလာက္ေမာပန္းလာပါလား ၊ ေရေလးတခြက္ ေလာက္တုိက္မယ္ ေသာက္အုံးမလား မေမးဘူး ။ မင္းဗိုက္ဆာတာဘဲ မင္းေၿပာေနတယ္ ၊ ဒီမယ္ ဘယ္ေလာက္ပင္ပန္းသလဲ မနက္ကတည္းက ေစ်းသြားရတာ ဟိုဆုိင္က ေကာင္မကလဲ ေၿပာဆုိလြတ္လိုက္ေသးတယ္ ။ မရဘူးၾကိဳက္မွ၀ယ္ဆိုေတာ႕ ငါကဘဲ ထိုင္ကန္ေတာ႕ရမလိုဘဲ ၊ သစ္သီးေရာင္းစားလို႕ေပါ႕ ၊ ေရြသာေရာင္းရင္ ေအာင္မေလးဟယ္ အသဲေတြယား လိုက္တာ ။ ဟ့ဲအၾကီးေကာင္
ဟုတ္ ေမေမ
ဘာေမေမတုန္း မင္းလဲဘာမွအားမကိုးရဘူး ။ ေစ်း၀ယ္တာ ရွက္စရာလား စစ္စရာရွိတာစစ္ရမွာေပါ႕ ေစ်းဆိုတာစစ္၀ယ္ရတယ္ဟဲ႕ ငါလဲဒီလိုေစ်းသည္မ်ိဳး တခါမွမေတြ႕ဘူးပါဘူး ။ ႏုတ္သီးေကာင္း လွ်ာပါးေတာ္ သူ႕အေမေလာက္ရွိတဲ႕ အဘြားၾကီးကို ႏိုင္စားလိုက္တာ ၊
ေမေမ ေဇဗိုက္တကယ္ဆာေနၿပီ မုန္႕ဟင္းခါးဘယ္မွာလဲ
ဟဲ႕ေကာင္ေလး မင္းဟာေလ ေၿပာေလကဲေလပါလား ။ မင္းမွာ မ်က္စိမပါဘူးလား ။ လူၾကီးေၿပာတာ မွတ္ထားဟဲ႕ ။ ေစ်း၀ယ္ရင္စစ္၀ယ္ ဟိုေကာင္ၾကီးက သိပ္ရွက္တယ္ ဟုတ္လား ။ ေအးေအး မင္းတို႕ မိန္းမရမွ မင္းတုိ႕ အိမ္ကို တစ္လကိုးသီတင္းေလာက္ လာေနၾကည္႕အုံးမယ္ ။ ေယာက်ာၤးေလးေစ်းဆစ္ေတာ႕ ဘာၿဖစ္တုန္း ။ ဘယ္သူကေစ်းဆစ္မႈနဲ႕ ဖမ္းမွာတုန္း ၊ ေစ်းဆစ္ၿပီး ၀ယ္ေကၽြးလာလို႕ မင္းတို႕ ဒီအရြယ္ေရာက္ေနၿပီမုိ႕လား ။
ဟုတ္ကဲ႔ပါ မရွက္ေတာ႕ပါဘူး
ဘာအခုမွဟုတ္ကဲ႕ပါလဲ ၊ ေစ်း၀ယ္တုန္းက သူ႕အားကိုး ရမလားမွတ္တယ္ ၊ မင္းကေခါင္းၾကီးငုံ႕ထားေတာ႕ ငါသားေလးရွက္ေနမယ္ဆိုတဲ႕ စိတ္နဲ႕ ငါအေလွ်ၽာ႕ေပးလာတာဟဲ႕ ၊ ဟြန္း သမိုင္းေစ်းတို႕ က်ိဳက္၀ိုင္းေစ်းတို႕မွာ ေပါမွေပါ ၊
ေမေမ ေဇတကယ္ဗိုက္ဆာေနၿပီေနာ္ တအားကိုဆာေနတာပါ ၊ မုန္႕ဖက္ၿပဳတ္ေတာ႕မယ္ေလေနာ္ ၊
ဟဲေကာင္ေလး မင္း ဟာဒီအိမ္မွာအဆိုးဆုံးဘဲ ၊
ဘာလဲဗ်ာ မၿပီးေတာ႕ဘူးလား ဒီကိစၥက ဆက္ေၿပာအုံးမွာလား ။
ဟဲ႕မေအာ္နဲ႕ လူၾကားမေကာင္းဘူး ။
ဘာၿဖစ္လဲဗ်ာ ကိုယ္႕ဘာသာကိုယ္ကပ္ေစးနဲၿပီး သြားဆစ္တာကိုး ။ အဲဒါေၾကာင္႔ ေစ်း၀ယ္မလိုက္ခ်င္တာ သိပ္ေလတယ္ ။ ေတာ္ၿပီးဗ်ာ မေကၽြးေတာ႕နဲ႕ အၿပင္ထြက္ စားမယ္ ။
ေဇေတာ္ေတာ႕ သြားမစားခ်င္လဲ ။
မင္းတုိ႕သားမိကေတာ႕ ေၾကာင္ခံတြင္းပ်က္နဲ႕ ဇရက္ေတာင္ပံက်ိဳး လိုက္လဲလိုက္တယ္ ။ မင္းဘဲ နားျငီးခံ ငါကေတာ႕ မုန္႕တစ္ပြဲစားၿပီး နားျငီးမခံနုိင္ဘူးေဟ႕ ။ ဘယ္သူမွလာမေခၚနဲ႕ေနာ္ အကုန္ရိုက္ခြဲၿပစ္မွာ ဘာမွတ္ေနလဲ စိတ္ကေပါက္လာၿပီ ။
 ဆူညံ႕ေနတာဘဲကြာ ဘာၿဖစ္တာလဲဟ ။ အလတ္ေကာင္အိပ္မႈန္စုံမြားနဲ႕ ထလာပါတယ္ ။ ဘာေတြလဲဗ်ာ ဆူညံ႕ ေနတာဘဲ ၊
ေအာင္မေလးသားေတြဟဲ႕ သားေတြ ေက်းဇူးဆပ္ေနၾကတာ ၊ ေက်းဇူးဆပ္ေနၾကတာ ၊ ေအာင္မေလး ကိုေတဇရဲ႕ ….
ဘာၿဖစ္တာလဲလု႕ိ ေမးေနတယ္ေလဗ်ာ ၊ အလတ္ေကာင္တိတ္တိတ္္ေန အၾကီးေကာင္က လွမ္းဟန္႕ေတာ႕ အလတ္ေကာင္လဲ တိတ္သြားပါတယ္ ။
ဟဲ႕အလတ္ေကာင္ႏုိးပလား ။ မင္းတို႕ဘ၀က သိပ္ဇိမ္ပါလား ။ သူမ်ားေတြ မုိးလင္းဆင္းဆင္းရဲရဲ ေစ်းကိုသြားၿပန္လာေနၿပီ မင္းကခုမွထသလား ။ မင္းတို႕ပုံစံကိုလဲ ၿပန္ၾကည္႕ၾကအုံး ။ ငါ႕မလဲဟယ္ တမနက္လုံး အကုသိုလ္ အတုံးလိုက္ အတစ္လိုက္ ၀င္ေနတယ္ ။ မနက္က ေစ်းကေကာင္မကလဲ ေၿပာဆုိလႊတ္လိုက္တာ ကိုယ္႔ပိုက္ဆံနဲ႕ကိုယ္ အေၿပာခံလာရတယ္ ။ ေအာင္မေလးေနာ္ အသဲယားတာ…။ ငါႏွယ္ အိမ္ၿပန္ေရာက္လုိ႕ နားရမလား မွတ္ပါတယ္ ၊ သားအငယ္ဆုံးက ေၿပာဆုိသြားလိုက္တာ ရစရာမရွိဘူး ။ မင္းတုို႕ အတုမခုိးက်နဲ႕ေနာ္ ။ ဒီေကာင္ေလးက ေတာ္ေတာ္မုိက္ရိုင္းေနၿပီ ။
ဟဲ႕အၾကီးေကာင္ မင္းကမရွက္ပါနဲ႕ဟဲ႕ ။ နားလည္လား ။ ဟုတ္ကဲ႕ ေမေမေစ်းဆစ္လို႕ပိုတဲ႕ေငြ ကိုဘယ္သူသုံးသလဲ ။ ေမေမဖဲရိုက္ၿပစ္သလား ။ ထီထိုးၿပစ္သလား ။ မင္းတို႕က ကိုယ္႕ကိုယ္႕ကိုယ္ သိပ္အထင္မၾကီးၾကပါနဲ႕ ။ မင္းႏုိင္ငံၿခားသြားေတာ႕ ရိႈးမန္းနီးၿပရမယ္ ဆိုေတာ႕ ေမေမမွာ ေငြမရွိလို႕ အတိုးေတြနဲ႕ ေခ်းေပးလိုက္ရတာ ေလးႏွစ္နဲ႕မေက်ဘူးဟဲ႕ ။ အလတ္ေကာင္ ဗ်ာ ၊ မင္းကေရာဘာထူးသလဲ သိပ္ဘ၀င္မၿမင္႔ပါနဲ႕ ေမေမဒီလိုေခြ်တာေနလို႕ မင္းတုိ႕ဒီလို ဥမကြဲသိုက္မပ်က္ ရရရေနရတယ္မွတ္ပါ ။ မင္းေဖေဖကို အားကိုးခ်င္သလား ေ၀းပါေသးတယ္ ။ မင္းတုိ႕ကမင္းေဖေဖလို စတုိင္ၾကီးနဲ႕ လုပ္ခ်င္ၾကတာ ေစ်းဆိုတာဆစ္တန္ဆစ္ရ တယ္ကြဲ႕ ။
ေစ်းသည္္ဆိုတာ အင္မတန္ေလာဘၾကီးၾကတာ ၊ ဒီေလာက္ေငြနဲ႕ မမြဲဘူးဆိုေပမဲ႕ နဲေယာင္းမ်ားေယာင္းေတာင္းၿပည္႕ဟဲ႕ ။ မင္းတို႕အေဖလဲ ဘာထူးတုန္း ။ ဟိုတခါ မက်ီးရြက္္ႏုေလး စားခ်င္တယ္ဆိုေတာ႕ ေမေမက ပိုပိုသာသာ ေပါေပါမ်ားမ်ားစားရပါေစေတာ႕လို႕ တစ္ပုံတရာကို သုံးပုံ ႏွစ္ရာနဲ႕ စစ္တာဟဲ႕ ၊ ေအာင္မေလးေတာ္ သူက ကယ္တင္ရွင္ၾကီးလုပ္ၿပီး မဆစ္ပါနဲ႕ကြာ ၊ သူတို႕မွာ ဒီေလာက္ရဘုိ႕ ေတာ္ေတာ္ ခူးရစြတ္ရတာပါနဲ႕ ၀င္ေၿပာေတာ႕ ေစ်းသည္္က မာန္တက္္ၿပီးသြားလိုက္ တာ တစ္ရာနဲ႕ေတာင္ မနဲ၀ယ္လာရပါလား ။ ဟဲ႕အၾကီးေကာင္ မင္းက နားရြတ္မလႈတ္ပါနဲ႕ ။ မင္းတုိ႕က မင္းတို႕ ေဖေဖကိုေၿပာလိုက္ရင္ ဟိုအေကာင္ေလးလိုေလးဘဲ ၊ ဘာမွမထူးၾကပါဘူး ၊ တပုံစံထဲဘဲ အဲဒါေတြ လိုက္အတုမယူၾကပါနဲ႕ ၊ မင္းတို႕က ငါလိုေမေမလို မိန္းမနဲ႕ ရရင္မင္းတို႕ခ်မ္းသာမယ္ ၊ မင္းတို႕ ေဖေဖလို မိန္းမယူရင္ မင္းတို႕ဘယ္ေလာက္ရွာရွာမြဲမွာပါ ။ စီးတဲ႕ေရ ဆည္တဲ႕ကန္သင္းဟဲ႕ ၊ မင္းတုိ႕ ေတြ လူတန္းေစ႔ေနႏုိင္တယ္ဆိုတာ ၊ ေမေမခုလို မကုန္သင္႔တဲ႕ေနရာ မကုန္ေအာင္ ေစ်းဆစ္၀ယ္ေနလို႕ပါ နားလည္လား ။
ဟဲ႕အလတ္ေကာင္ မင္းဟာေလ အသိတရားမရွိဘူး ။ အထုတ္ေတြကိုေၿဖး ေၿဖးခ်ပါဟဲ႕ ။ ေပါက္ကုန္ပါ႕မယ္ ။ ေမေမ႕ကို မရြဲ႕ပါနဲ႕ ။ မင္းတို႕ကို ေမေမေမြးထားတာပါ ။ ၿမင္လိုက္တာ နဲ႕သိတယ္။ ဒီအိပ္ေပါက္သြားရင္ ေနာက္တအိပ္ မကုန္ပါလား ၊ ဥစၥာၿဖဳိစဖိုကတဲ႕ ၾကားဘူးၾကရဲ႕လား ။ အၾကီးေကာင္
ဗ်ာ
မဗ်ာပါနဲ႕ ေနာက္တခါ မင္းေမေမနဲ႕ေစ်းလိုက္ရင္ ေစ်းဆစ္တတ္ပါေစ ဘာမွရွက္ စရာမလိုဘူးဟဲ႕ သူတို႕လဲရႈံးရင္မေရာင္းပါဘူးဟဲ႕ မနက္သစ္သီးသည္လက္မွာ ၀တ္ထားတာေတြ ေတြ႕တယ္မို႕လား မင္းတို႕ၾကီးေဒၚ မတင္ေမေတာင္ အဲေလာက္မ၀တ္ႏုိင္ပါဘူး ။ ေစ်းေရာင္းတာ အဲေလာက္၀တ္ႏုိင္စားႏုိင္တာ ကို ၾကည္႕ပါလား ။ ဘယ္ေလာက္ၿမတ္ေနတုန္း ၊ မင္းကဘာအားနာစ ရာရွိသလဲ မရိွပါဘူး မရွိသာမရွိတယ္ မ်က္ႏွာကဘာေၾကာင္႔ ေစ်း၀ယ္တုန္းကငုံ႕ထားရတာတုန္း ဒါမ်ိဳးမရွက္ရဘူးဟဲ႕ ။
အလတ္ေကာင္ မင္းလဲၾကပ္ၾကပ္သတိနဲ႕ေနပါ ။ မင္းတို႕လုပ္စာကို ေမေမတစ္ၿပားမွ မစားပါဘူး ။ ေမေမ႕ပိုက္ဆံနဲ႕ ေမေမစားေသာက္ႏုိင္ပါတယ္ ။ မင္းအကိုၾကီးေတာင္ အေစာၾကီး ထႏုိင္တာ မင္းက ဘာလုိ႕မထႏိုင္တာတုန္း ။
ေအာင္မေလးေတာ္ ဘာေၾကာင္႔ေတာ္က ေနာက္က်ရတာတုန္း ။
စာေရးေနလို႕
ေအာင္မေလး ေၿပာ လိုက္ရင္ေတာ႕ သားဖေတြသိပ္လုိက္တာဘဲ ။ တပုံစံထဲဘဲ ဟဲ႕ အၾကီးေကာင္ ဗ်ာ ေဇ႕ကိုသြားေခၚ မုန္႕ဟင္းခါးလာစားလို႕ ဟုတ္ကဲ႕ ပါေအာင္ေခၚခဲ႕
ဟုတ္ေမေမ ။ ေဇတံခါးဖြင္႔ အုန္းဟ ေမေမက မုန္႕လာစားတဲ႕ ။
မစားဘူးကြာ ငါ႔ကိုလာမေခၚၾကနဲ႕ေနာ္  ။ မင္းေနာက္တခါ ေခၚရင္ ငါအခန္းတံခါး ေတြ ရိုက္ခြဲမွာေနာ္ ၊
ဟာ မလုပ္ပါနဲ႕ ညီေလးရာ ေမေမက ပါေအာင္ေခၚလာရမယ္တဲ႕ သူတအားစိတ္ဆိုးေနတာ သြားစားလိုက္ပါေနာ္ ။
မစားဘူးဆိုကြာ ခြမ္း ခြမ္း ခြမ္း ခြက္သုံးလုံး ဆက္တိုက္ရိုက္ခြဲေပးလိုက္ေတာ႕ အၾကီးေကာင္လဲ အသံမထြက္ အိမ္ဘက္အၿခမ္းကလဲ အသံမၾကားေတာ႕ပါ ။ ေဇလဲဗိုက္ဆာၿပီး အိပ္ေပ်ာ္သြားလိုက္တာ
ဒုံး ဒုံး ေဇ ပါးပါ တံခါးဖြင္႔အုံးကြာ ။ ပါးေၿပာစရာရွိလို႕
ဟုတ္ဘာပါလဲ
ေၾကးအုိး၀ယ္လာတယ္ စားမယ္မလား ။
ဟုတ္ စားမယ္ ။
ေနအုံးပါးပန္ကန္သြားယူအုံးမယ္ ။
ဟုတ္ ၊
မနက္စာ မစားဘူးဆို ေဇ ဘာလို႕လဲ ေမေမကိုစိတ္ေကာက္တာလား ။ အခန္းထဲလဲ ပုဂံေတြကြဲေနပါလား ။
ရိုက္ခြဲထားတာ
မလုပ္ရဘူးေလ ေဇရယ္ မင္းေမေမက စိတ္ေတြတအားပူေနတာ ။ ေဖေဖ႕ကိုဖုန္းဆက္လို႕ ၿပန္လာတာ သူက စိတ္ဆိုးလို႕ ေၿပာတာမွမဟုတ္တာ ။ သူကစကားနဲပါတယ္ ။ တခါတရံက်ေတာ႕လဲ သူကေၿပာခ်င္မွာေပါ႕ကြာ ။
မဟုတ္ဘူးပါးရဲ႕ မဟုတ္တာေလးနဲ႕ တစ္အိမ္လုံး ေမြေႏွာက္ၿပီးေလွ်ာက္ ေၿပာေနလို႕ တင္းတာ ။
မဟုတ္ဘူးေဇရဲ႕ မင္းတို႕ေတြကလိမ္မာေတာ႕ သူကေၿပာစရာမရိွဘူး ။ ေၿပာလဲေၿပာခ်င္ေတာ႕ ဇာတ္ေကာင္ရွာရတာ ၊ သူ႕ခင္မ်ာ လွည္းတန္းေစ်းကေန ဇာတ္ေကာင္ေမြးလာလိုက္တာ အိမ္ေရာက္တဲ႕ထိ သူ႕ဇာတ္ေကာင္ကမေသေသးဘူး ။ ဒီဇာတ္ေကာင္ကို မင္းေမေမက မေသေစလိုတဲ႕ဆႏၵရွိတယ္ ။ ဒါမွလဲသူေၿပာခ်င္တာေၿပာလို႕ရမွာေလ ၊ စကားနဲတဲ႕လူေတြက အဲလိုဘဲ ကြ ေဇရ
ဒါဆုိေစ်းဆစ္တာကေရာ ပါးကလဲ ပါးမိန္းမဘက္ကဘဲ လိုက္ေနေတာ႕တာဘဲ ။
ဟားဟား ေစ်းဆစ္တာကလဲ တၿခားဟုတ္ပါရိုးလား ေဇရ ။ မင္းေမေမက ဘြားေအ အမ်ိဳးလိုက္တာ ။ မင္းေမေမ ေက်ာင္းတက္္တုန္းက လွည္းတန္းမွာ အေဆာင္ရတယ္ဗ် ။ အဲကေနတက္တာ မင္းဘြားဘြားၾကီးက လိုက္လာျပီး ခ်က္ၿပဳတ္ေၾကြးတယ္ ။ ေစ်း၀ယ္ရင္ မင္းဖြားဖြားက ေတာသူဆုိေတာ႕ ေစ်းမဆစ္တတ္ဘူး ။ အဲေတာ႕ မင္းေမေမကဆူတာေပါ႕ ။ သူက ရန္ကုန္သူတပိုင္းၿဖစ္ေနတာကိုး ။ အဲကေန မင္းဘြားဘြား အက်င္႔ပါသြားလိုက္တာ ဘာ၀ယ္၀ယ္ စစ္ေတာ႕တာဘဲ ၊ ဘယ္ေလာက္ထိစစ္လဲဆုိရင္ မင္းဘြားဘြား လဲေမာ္လၿမိဳင္ၿပန္ေရာ မီးရထားလက္မွတ္သြား၀ယ္ၾကေတာ႕ ဟိုမွာလက္မွတ္မွာေရး ထားတာ ၄က်ပ္ ၅၀ၿပားဆုိတာ အဲဒါကို မင္းဘြားဘြားက သူသမီးစကားသတိရၿပီး ၂က်ပ္ထားပါ သြားစစ္ေနလို႕ဟ ။ ဟားဟားဟားဟားဟား သားဖႏွစ္ေယာက္ သေဘာက်ၿပီးရီၾကပါတယ္ ၊ ၿပီးေတာ႕ မင္းေမေမေစ်းဆစ္ေတာ႕လဲ ပိုတဲ႕ပိုက္ဆံေတြ မင္းတို႕ရတာဘဲေလ ။ မဟုတ္ဘူးလား  ။ ေကာင္းပါတယ္ကြ ၊ လာ ေဇမင္းေမေမကို သြားစကားေၿပာရေအာင္ ၊ ေမေမကေတာ႕ ေအးေဆးဘဲ ကိုးရီးယားကားၾကည္႕ေနတယ္ ။ မနက္က သူမဟုတ္သလိုဘဲ ၊ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနတာလား ၊ သူ႕ဘဲ အေရွ႕မွာမို႕ အမွတ္ယူေနတာလားေတာ႕မသိဘူး ၊ ေဇေတာင ္ႏုတ္မဆက္ရေသးဘူး
အငယ္ေကာင္ ထမင္းမစားေတာ႕ဘူးလား ၊ ပန္းသစ္ေတာ္ေတြစိပ္ထားတယ္ ။ စားလိုက္ သိပ္ခ်ိဳတာဘဲ ၊ မင္းပါးပါးလဲေၾကြးလုိက္ေနာ္ ေမေမ လိုက္မလုပ္ေပးေတာ႕ဘူး ။ ဒီမွာကားက ဇာတ္သိ္မ္းေနၿပီ ဟူသတည္း……
ဆရာမႏွင္းေရ ေမေမဟာ အဲလိုၾကီးပါ ။ စကားမေၿပာရင္လဲ မေၿပာပါဘူး ။ ေၿပာမိရင္လဲ အကုန္လုံး ေလွ်ာက္ေၿပာပါတယ္ ။ မွတ္ဥာဏ္လဲ အင္မတန္ေကာင္းပါတယ္ ။ သူတစ္ခါေၿပာရင္လဲ တစ္အိမ္လုံး ရစရာမရွိေအာင္ ေၿပာပါတယ္ ။ ၿပီးသြားရင္ သူမဟုတ္သလိုပါဘဲ ဆရာမေရာ အဲလိုၾကီးဘဲလား ။ အိမ္ေထာင္သည္္ၿဖစ္လုိ႕ သားေတြေမြးခဲ႕ရင္ အဲလိုၾကီး မလုပ္နဲ႕ေနာ္ ေဇလိုသားက အဲဒီလို  အမူအက်င္႔ကို တအားမုန္းတယ္ ….။
ဟုတ္ကဲ႕ ကြ်န္ေတာ္ ေဇတာရာပါခင္မ်ာ………။

Thursday, 10 June 2010

နာမည္



ကၽြန္မ နာမည္ အျပည့္အစံုက ႏွင္းမိုးမိုးခိုင္ ပါ ။ သူငယ္ခ်င္းေတြ က ႏွင္းမိုး ၊ မိုးမုိး ဆိုျပီးေခၚတတ္ပါတယ္ ။ ႏွင္း ပါတယ္ဆိုေတာ့ စေနသမီး ေပါ့ ။ အိမ္မွာေတာ့ အငယ္ဆံုးဆိုေတာ့ မီးမီး လိ္ု႔ေခၚပါတယ္ ။ ေန႔နံ အလိုက္ေတြ ေဗဒင္ေတြ ၊ ျဂိဳလ္တိုင္ေတြ စတာေတြနဲ့ အမည္ေပးတာေတြ ကၽြန္မနားမလည္ပါဘူး ။ ကၽြန္မ သူငယ္ခ်င္းေတြ မွာ နာမည္ေျပာင္ေလးေတြရွိတတ္ပါတယ္ …။ အသားမဲမဲ မ်က္ႏွာျပဲျပဲ နဲ႔ ေဇယ်ာထြန္းဆိုတဲ့ေကာင္ ကိုေတာ့ ေပါင္ခိ်န္လိ္ု႔ ေခၚပါတယ္ ။ ျပီးေတာ့ သူတိုရဲ့ အက်င့္စရိုက္ေတြ ကို အစြဲျပဳျပီး လဲနာမည္ေျပာင္ေပးတတ္ပါတယ္ ။ အရမ္းကပ္စီးနည္းတဲ့ သူကိုေတာ့ ႏွပ္ေခ်းလို႔ ေခၚပါတယ္ ။ ျပီးေတာ့ သိတာ ၊တတ္တာက နည္းနည္း နဲ႔ စကားကို ေဖါင္းပြေအာင္ ေျပာတတ္တဲသူကိုေတာ့ က်ီးကန္း လို႔ေခၚပါတယ္ ။ ခုေျပာခ်င္တာကေတာ့ ဒီနာမည္ေတြအေၾကာင္း ေျပာခ်င္တာမဟုတ္ပါဘူး .။

ျမန္မာဓေလ့ ေပးတတ္တဲ့ နစ္နိမ္းေလး ေလးေတြအေၾကာင္းပါ ။ နစ္နိမ္း ဆိုပင္မဲ့ တကယ္အမည္အရငး္ ျဖစ္သြားတာေတြ ရွိတတ္ပါတယ္…။ ငယ္စဥ္ကတည္းက ကေလးရဲ့ ပံုပန္းသ႑န္ကိုၾကည့္ျပီး ေပးတတ္ၾကပါတယ္ ။ အသားျဖဴတဲ့ သူကို ဂြမ္းပံု တဲ့ ။ မည္းၾကီး တဲ့ ၊ မည္းလို႔ေပါ့ေနာ္ ။ နီတာ ဆိုတာက နီနီရဲရဲ ေလးမို႔လို႔ေနမွာေပါ့ေနာ္ …။ ခြက္ေထာ္ ( ဂြက္ေထာ္ ) တဲ့ မ်က္ႏွာေလးက ခြက္ျပီး ႏွခမ္းေလးက ေထာ္ေနလို႔ ေနမယ္ ။ မ်က္လံုးျပဴးျပဴးေလးကိုေတာ့ ဇီးကြက္ ေပါ့ေနာ္ ။ မ်က္လံုးေလးေမွးျပန္ေတာ့ ေပြးမ တဲ့။ ေသးေသးပိန္ပိန္ေလး ကိုက်ေတာ့ မတဆုပ္ ပါတဲ့ ။ ကိုယ့္သားသမီး ဆိုေတာ့ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ မိဘတိုင္းက ခ်စ္ၾကေတာ့ ခ်စ္စႏိုးနဲ့ နစ္နိမ္းေလးေတြ ေပးၾက ေခၚၾကတာေပါ့ေနာ္ ။

ခ်စ္စရာ ၊ သနားစရာ ၾကည္ညိဳစရာ မိဘေမတၱာ ကိန္းေအာင္းေနတဲ့ နာမည္ေလးေတြလဲ ရွိပါေသးတယ္ …။ မဆယ္မိ ၊ ေမာင္ဆယ္တင္ ၊ မဆြဲမိ ဆိုတဲ့ နာမည္ေတြဆိုရင္ သူတို႔အထက္က သားသမီးေတြ ဖိတ္စဥ္ခဲ့တာ သိသာေနပါတယ္ …။ ဆယ္ဆိုတာ ေလးကိုက ၾကားေကာင္းေနပါတယ္ ။ စကားသံကိုက နိမိတ္ေကာင္းျပီးသား ၊ ဒီကေလးကို ဆယ္ယူလိုက္ျပီေပါ့ ။ ဘယ္ေလာက္မ်ား ၾကားေကာင္းလိုက္ပါသလဲေနာ္ …။

တိရစာၦန္ အမည္မ်ားကိုလဲ ေပးတတ္ၾကပါတယ္ ။ က်န္းမာေစလိုေသာေၾကာင့္ ျဖစ္မွာေပါ့ေနာ္ …။ တိရစာၦန္ေလာက မွာဆရာ၀န္ဟူ၍မရွိ ။ ဒါပင္မဲ့ နာမက်န္းျဖစ္မႈနည္းသည္ေပါ့ ။ ထို႔ေၾကာင့္ ကိုေခြး ၊ မိၾကြက္ ၊ ဖိုး၀က္ ၊ ငႏြား ၊ ကၽြဲၾကီး ရယ္လို႔ ျဖစ္လာျပန္ပါတယ္…။ နာမည္ကေတာ့ မလွပါဘူး ၊ မိဘေမတၱာကေတာ့ လွေနပါတယ္ ။

သားသမီးေတြမ်ားျပီး တေယာက္မက်န္အဖတ္တင္သည့္ ရွင္ေမြးလြန္းမ်ားၾကေတာ့လဲ မိဘကညည္းယူရတယ္ ။ ဟိုအရင္တုန္းကေတာ့ သားဆက္ျခားနည္းေတြ ၊ ဘာေတြ မသိ မရွိခဲ့လို႔ ရလာရင္ ေမြးလိုက္ၾကတာပဲေပါ့ ။ ပထမ ကေလးကေတာ့ ေမာင္ၾကီး ၊ ေနာက္သမီးက မၾကီး ၊ေနာက္တေယာက္က မလတ္ ၊ ေနာက္တေယာက္ေမြးျပန္ေတာ့ မငယ္ ၊ ေနာက္တယာက္က်ေတာ့ အေထြးဆံုးေလးဆိုျပီး ေမာင္ေထြး ၊ အဲ မေထြးေသးပဲ ေနာက္တေယာက္ေမြးလာျပန္ေတာ့ မိေႏွာင္း ၊ မေႏွာင္းေသးပဲ ေနာက္တေယာက္ ပိုလာေတာ့ မိပို ေပါ့ ၊ မိပို နဲ့ တင္မျပီးေသးပဲ ေနာက္တေယာက္ထပ္ တိုးလာေတာ့ ေနာက္တိုး ပါတဲ့ ၊ မျပီးေသးပါဘူး ေနာက္တေယာက္လာျပန္ေတာ့ မိန္းမေရ ေတာ္ေတာ့ဟ ဒီတေယာက္ျပီးရင္ နင့္ဗိုက္ ကိုပိတ္လိုက္ေတာ့ ဟုေျပာျပီး ငပိတ္ ကိုေမြးပါသတဲ့ …။ ငပိတ္ကို ေမြးျပီး ရပ္သြားေတာ့ ဟုတ္ျပီေပါ့ ေအာက္ေမ့ေနတုန္း ေနာက္တေယာက္ထပ္ေမြးလာေတာ့ အင္းေလ ေကာက္ရသလိုပဲ သေဘာထားရေအာင္ဆိုျပီး ေကာက္ရ တဲ့ ။ ဟဲဟဲ ေနာက္တေယာက္ ထပ္ေမြးျပန္ေတာ့ ၀ိညာဥ္ေတြ ၊ တေစၦေတြက ၾကံဳတိုင္း ၀င္စားေတာ့တာပဲ ဆိုျပီး ၾကံဳတိုင္း တဲ့ ။ သားသမီးေတြ တေလွၾကီးျဖစ္ေနလို႔ ဘယ္ေလာက္ပဲ ညည္းၾက ညည္းၾက ၊ နာမည္မွည့္လိုက္ပံုက ေပ်ာ္ေနေၾကာင့္သိသာပါတယ္ေနာ္…။ ဒါကေတာ့ ျမန္မာ့ဓေလ့ ေလးေတြေပါ့ရွင္ ။

တျခားလူမ်ိဳးေတြေကာ ဒီလိုနာမည္ငယ္နာမည္ေလးေတြ ရွိသလားမသိဘူးေနာ္ …။ ကၽြန္မ စဥ္းစားၾကည့္မိေတာ့ သည္လိုနာမည္မ်ိဳးရွိခ်င္မွ ရွိမယ္နဲ႔တူတယ္..။သူတို႔မွာ မ်ိဴးႏြယ္စု နာမည္ေတြသာ ရွိမည္ထင္ပါတယ္ ။ ကၽြန္မတို႔ တုိုင္းရင္သားလူမ်ိဳးအခ်ိဳ႕ ေတြမွာလဲ မ်ိဳးႏြယ္စုနာမည္ေတြ ရွိၾကပါတယ္ ..။ ကၽြန္မတို႔မွာ ဘာေၾကာင့္မရွိတာလဲ ။တခါကရွိခဲ့ ဖူးသလား ။ ရွိဖူးရင္ေကာ ဘာေၾကာင့္ေပ်ာက္ကြယ္သြားတာလဲေနာ္ ..။ လူတေယာက္ ဘယ္မ်ိဳးႏြယ္က လာလာ ၊ ဘယ္သူ႔သားသမီးပဲျဖစ္ျဖစ္ အေရးမၾကီးပါ ၊ သူဘယ္လိုလူလဲဆုိတာ သာအေရးၾကီးပါတယ္ ။ ျပီးေတာ့ ကိုယ့္ကိစၥလဲ မဟုတ္ဘူးေလ ..။ ကိုယ့္ဘာသာကုိယ္ ေအးေအးေဆးေဆးေတြးတာပဲ ေကာင္းပါတယ္ ။ ေတြးေန ေရးေနတာေတာင္ဘယ္ေရာက္သြားမွန္းေတာင္ မသိေတာ့ဘူး ။ ျမန္ျမန္ အဆံုးသတ္မွ ျဖစ္ေတာ့မယ္ ... ေတြးတာ ေရးတာေတြ ကေဘးေခ်ာ္ေနျပီ ။

ဒီေခတ္မွာေတာ့ ကိုမ်ိဳးျမင့္ထြဋ္ေခါင္ျဖိဳး ၊ မသီတာဇင္ဇင္ညြန္႕ျဖိဳးေ၀ ၊ ေအာင္ျမတ္မႈးခင္ ၊ ခင္ထိပ္ထိပ္ထားေကသရီ ၊ မမိုးမုိးျမင့္သီတာေကသီလြင္ (ဟူးးးး ေမာလိုက္တာေနာ္) စတဲ့ လွေပ့ ၊ ဆန္းေပ့ ၊ ယဥ္ေပ့ ၊ ခန္႔ေပ့ ၊ သန္႔ေပ့ စတဲ့နာမည္ေတြကိုသာ မိဘမ်ားက ေပးတတ္ၾကပါတယ္ ။ ဒါေတြကလဲ မိဘေတြက ခ်စ္လို႔ပါပဲ ။ ဒါပင္မဲ့ ဟးိုအရင္က ေပးခဲ့တဲ့ ခ်စ္စရာ ငယ္နာမည္ေလးေတြကေတာ့ ၾကားရတာ ခ်စ္စရာ ၊ ေပ်ာ္စရာေကာင္း လွတာကို လြမ္းေမာဖြယ္ေတြ႔ရပါတယ္ ။ ခင္ထိပ္ထိပ္ထားေကသရီ ဆိုတလဲလွပါတယ္ …၊ ကိုမ်ိဳးျမင့္ထြဋ္ေခါင္ျဖိဳး ဆိုတာလဲလွတာပါပဲ ။ မဆယ္မိ ဆိုတာလဲလွပါတယ္ ၊ သာေအး ၊ ေနာက္တိုး ၊ ဂြမ္းပံု တို႔လဲ လွေနတာပဲ မဟုတ္ပါလားရွင္…။

ဟုတ္ကဲ့ ကၽြန္မ ႏွင္းမိုးမိုး ပါ ။

အဂၤလိပ္စာအေထာက္ကူၿပဳ

ခြက္နဲ႕ ကတုံး ဗုန္း နဲ႕ ပုံး ၊

ဗုန္း နဲ႕ ကတုံး ခြက္ နဲ႕ ပုံး ။

ကတုံး နဲ႕ ဗုန္း ခြက္နဲ႕ ပုံး ၊

ပုံးနဲ႕ကတုံး ခြက္နဲ႕ ဗုန္း ။

တေန႕ကိုအၾကိမ္ ၂၀ ထက္မနဲရြတ္ဆိုပါက ၊ အဂၤလိပ္စာ ေလ႕လာေနသူမ်ားအတြက္ထူးပင္အ ေထာက္အကူၿဖစ္မည္ ၿဖစ္ေၾကာင္း
အာမခံပါသည္ ။

Tuesday, 8 June 2010

မိသားစုထမင္း၀ိုင္း

မိသားစုရွိရင္ထမင္း၀ိုင္းရွိတယ္ ။ စုံတာမစုံတာေတာ႕ အိမ္ကလူေတြရဲ႕ စိတ္ထားေပၚမွာ မူတည္ပါတယ္ ။ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား မိသားစုေတြကေတာ႕ မိသားစုေတြစုံမွစားတတ္ၾကပါတယ္ ။ ေဇေတြ႕ဘူးတဲ႕ သူငယ္ခ်င္းြအိမ္ေတြမွာလဲ မိသားစုထမင္း၀ိုင္းရွိတယ္ ။ အလုံသစ္ေတာလမ္းက ေဇယ်ာမင္းခန္႕တုိ႕ဆို ထမင္းမစားခင္ ေဒရွင္နယ္ရီအရင္ၾကည္႕ရတာ ၊ သူေဖေဖက အထူးကုဆရာ၀န္ၾကီး ၊ ထမင္းစားတုိင္း ဒီေန႕စကားလုံး အသစ္ေလးလုံးေလာက္ ေၿပာစမ္းပါ ။ အဲလိုၾကီး စားတုိင္းေမးတာ ။ အဲ ေမာင္ရင္လဲအက်င္႔ပါသြားလိုက္တာ ၊ အိမ္မွာတခါတုန္းက ၾကံဳလို႕ ၾကံဳတယ္ဆိုတာဒီလို ေက်ာက္ေတာ္ၾကီးဘုရားကို လာဖူးတာ လိုင္းကားနဲ႕ ၊ မွတ္တုိင္မသိလို႕ ခေရပင္လမ္းခြဲထိပါသြားတာ ။ အဲဒါနဲ႕ အိမ္ကသြားေခၚေပးေတာ႕ လုိက္လာရင္း ၊ ထမင္းမစားရေသးလို႕ ထမင္းတူတူစားၾကတာ အဲဒီမွာအဲ ေမာင္ကစေဖာက္တာဘဲ ၊ ေမေမက သူ႕ကို စားေလ ကိုခန္႕ စားပါအားနာလို႕လား စားပါ ။ ဟုတ္ ဟုတ္ နဲ႕သာေၿပာေနတာ အဲေကာင္ထမင္းသိပ္မ၀င္ဘူး ။ ထမင္းတလုပ္တလုပ္က ၂မိနစ္မတ္တင္း တနည္း ၂မိနစ္နဲ႕၄၅စကၠန္႕ေလာက္ ၾကာတယ္ ။ ေဇက ေမေမသြားနားေလ သားတို႕ဘာသာ စားမယ္ဆိုလို႕ ပထုတ္လိုက္ေတာ႕မွ ၊
ေဟ႕ေကာင္ ေဇမင္းမွာ အီးတူအီး တအုပ္ေလာက္မရွိဘူးလား ။
 ေအးရွိတာေပါ႕ ဘာလုပ္မလို႕လဲ ထမင္းစားရင္းမတ္တပ္က
မဟုတ္ဘူး ငါေလးလုံးေလာက္ ၾကည္႕ခ်င္လို႕ ။
အမ္ဘာလို႕တုန္း …. ။
ငါထမင္းကိုမ်ိဳလို႕မရဘူးၿဖစ္ေနတယ္….။
အယ္ ၊ ၿဖစ္မွၿဖစ္ရေလကြာ….။
ဟုတ္တယ္ ငါအိမ္မွာေန႕တုိင္း ေလးလုံးေလးလုံးစားခါနီးတုိင္းရြတ္ေနက်ဟ ၊ ေအာ အဲဒါနဲ႕စာအုပ္ယူေပး လိုက္ေတာ႕ ဒီေမာင္လက္ေဆးၿပီး စာအုပ္ၾကည္႕ၿပီး စာက်က္တယ္ ။ ၿပီးေတာ႕မွ ေဇ႕ ကိုရြတ္ဖက္သရဇၥ်ာယ္ၿပတာ  ၿပီးလဲၿပီးေရာ စားလုိက္တဲ႕ၿဖစ္ခ်င္း စကားၿပန္ကို မရေတာ႕ဘူး ။ ေကာင္းလားလဲ ေမးလို႕မရ ။ အိုေကလားဆိုလဲ တခြန္းမွမေၿပာ စားေသာက္ၿပီး အိမ္လိုက္ပို႕ေပးလိုက္တယ္ ။ ဒါက သူတို႕အိမ္က ထမင္း၀ိုင္းကလုပ္ေပးလိုက္တဲ႕အက်င္႔ ။
ေနာက္တေယာက္က မိန္းခေလး ခင္ဇာထက္တဲ႕ ။ ခေပါင္းအိမ္ယာမွာ ေနတယ္ ။ သူတို႕ ထမင္း၀ိုင္းက်ေတာ႕ တမ်ိဳး ၊သားမိသားဖ သုံးေယာက္ဘဲရွိတယ္ ။ ဟင္းက ၅ခြက္ေလာက္ ခ်က္တယ္ ။ သူတုိ႕အေဒၚ မွတ္တယ္ အ့ဲ ဘြားေတာ္ကခ်က္တာ ။ တခါတရံ အန္တီႏြယ္ ခ်က္တယ္ ။ အန္တီႏြယ္က ထက္ရဲ႕ေမေမေလ ။ သူ႕ေဖေဖက စီးပြားေရးဘဏ္ ၂ ကအရာရွိ ။ ဒီလိုပါဘဲ လူစုံမွစားၾကတာ ။ စားရင္ေလးေယာက္ေပါ႕ သူတုိ႕က ၊
ဖေအက စေၿပာတယ္ း ငန္တယ္ေဟ႕ ဒီဟင္း ၊
သမီး း ဟုတ္ပ ၊
အေမ း ဟိုဟင္းကလဲစပ္တာ ဟာ ၊
ခ်က္တဲ႕ဘြားေတာ္ း ကဲၾကိဳက္မွသုံးေဆာင္ၾကေဟ႕ မၾကိဳက္ရင္သြန္ပလိုက္ ၊ ဒီေလာက္ အေကာင္းၾကိဳက္ရင္လဲ ကိုယ္႕ဘာသာကိုယ္ခ်က္ၾက ၊
အန္တီႏြယ္  း ေအာင္မေလးေအ ဟင္းေလးခ်က္ရတာမ်ား စကားၾကီးစကားက်ယ္ ေၿပာေနလိုက္တာ ၊
ထက္က း ဟုတ္ပ အန္တီေလးကလဲ ၊
ဖခင္ၾကီး း ေအာ္ ခတ္ လိုက္တာ ငါႏွယ္ ငံတာေတာင္မေၿပာရပါလား ၊ ဒီမိန္းမကိုရကတည္းက ဟင္းလဲတခါမွအစပ္ တဲ႕တဲ႕မစားရပါဘူး ၊
  ထက္တို႕အေမ း ဒါကဘာစကားလဲ စကားေၿပာတာၾကည္႕ေၿပာ ရွင္႔ကိုယူတုန္းက ဟင္းအစပ္တည္႕တည္႕ ခ်က္ေၾကြးပါမယ္လို႕ က်မ္းၾကိမ္ထားလို႕လား ဘာလားညာလား ၊
ထက္က း သူေဖေဖဘက္ကေန ၀င္ေၿပာတယ္ ၊ေမေမစားပါ စကားေၿပာမနဲ႕ေတာ္ၾကာရန္ၿဖစ္ေနအုံးမယ္  ။
ထက္ေမေမ း ဟေကာင္မနင္ စကားမမ်ားနဲ႕ ညီးကညီးအေဖဘက္က ကာစီးကာစီး နဲ႕ ညီးေရာ ဘာအားကိုးရလို႕တုန္း ။ ဟင္းခ်က္တာ ၾကတ္သြန္တဥလီွးေပးဘူးလား ၊ ဒီေလာက္ခ်က္ရတာငံတဲ႕အခါငံမေပါ႕ ။ ဆုိၿငင္းခုန္ၿပီး ရန္ပြဲလဲၿပီးေရာ ထမင္းပြဲသိမ္း ခါတိုင္းလိုဘဲ ၿပန္ၿဖစ္သြားၿပန္ေရာ ။ ဆယ္တန္း တုန္းက ကမာရြတ္မွာ ေက်ာင္းတက္္တာဆုိေတာ႕ ထက္ကအိမ္မွာ မၾကာခဏဆိုသလို အ၀င္အ  ထြက္ေလးရွိတယ္ ။ ရံဖန္ရန္ခါ ထမင္းစားတယ္ ။ စားတဲ႕အခါတိုင္း သူၿပႆနာရွာတယ္ ။ သူနဲ႕ထမင္းစားရမွာ လန္႕လန္႕လာတယ္ ၊ သူ႕ကိုအရင္ေၾကြးရင္လဲ မစားဘူး ။ တူတူစားေတာ႕လဲ ကိြဳင္သိပ္ရွာတယ္ ။ (ေအာ္ကိြဳင္ဆုိတာၿပႆနာကိုေၿပာတာေနာ္ ။ ေတာ္ၾကာ ထမင္းစားရင္းနဲ႕ ဘယ္ေရာက္သြား ပါလိမ္႕နဲ႕ ေတြးေနမွာဆိုလုိ႕) ။
ဟဲေဇ႕ ဆားဗူးေလးေပးစမ္းပါဟာ ေရာ႕ နဲနဲေပါ႕တယ္ေနာ္ ၊ ေဆာ႕ ေလးမရႏုိင္ဘူးလား ၊ ငါ႔ပုဂံထဲကဟင္းကို နင္စားလုိက္ဟာ နဲနဲနယ္ေပးအုံး ။
ဟာရႈတ္ပြေနတာဘဲ မၿပီးေတာ႕ဘူး ။ ကိုယ္႕အိမ္မွာ စားေနတာဆိုေတာ႕လဲ ေၿပာရတာ ဂြေတာ႕က်တယ္ ။ ေတာ္ၾကာေၿပာ လိုက္လို႕ စိတ္မေကာင္းၿဖစ္သြားမွာဆုိးလို႕ သည္းခံရတယ္ ၊ ကိုကိုေတြကိုလဲ သူမေၾကာက္တတ္ဘူး ။ ဟုိကလဲ လူၾကီးေတြဆိုေတာ႕ သူ႕ကိုခ်စ္တယ္ ။ သူကလဲ အိမ္ကို သူ႕အိမ္လိုဘဲ မွတ္ထားတယ္ထင္တယ္ ။ ေနာက္ဆုံး ၿပႆနာရွာစရာမရွိရင္ ၊ ထမင္းစားခါနီးရင္ ၿဖဴကြတ္နဲ႕ ငမဲက ခုံေအာက္ကုိလာေနတတ္တယ္ ။ အဲဒီေခြးႏွစ္ေကာင္ကို ၿပႆနာရွာတယ္ ။
ဟဲ႕ေဇနင္မရြံ႕ဘူးလား ဟင္ ၊ ဒီေခြးႏွစ္ေကာင္အနံ႕ ကငါစားလုိ႕မရဘူး ၊ ေရြ႕ေပး
 ဟာ ဘာဆုိင္လဲ နင္႔လိုမွတ္လို႕လား ၿဖဴကြတ္က နင္႔ထက္ေမႊးတယ္ ၊ ငမဲက နင္႔ထက္သန္႕တယ္ ။ စားခ်င္စားမစားခ်င္ေန ငါမေရြ႕ေပးႏိုင္ဘူး ၊ ေရြ႔လဲသူတို႕က သြားမွာမဟုတ္ဘူး ၊
ဒါဆိုငါမစားေတာ႕ဘူး ေရြ႕ေပးရမယ္
မေရြ႕ေပးႏုိင္ဘူး သူတို႕ကေနေနက် ။
အဲဒါဆို ငါ မစားေတာ႕ဘူး ။
ေနေပါ႔ အကုန္က်ေတာင္သက္သာေသးတယ္ ။ အဲဒါနဲ႕ေစာင္႔ၾကီးေအာင္႔ၾကီးနဲ႕စား ေသာက္ၿပီး ၿပန္ပို႕ေတာ႕လဲ အရင္လိုဘဲ ၊ ထမင္းစားခါနီးမွ သူက ၿပႆနာရွာတတ္တာ ။
ေဇတို႕က်ေတာ႕ တမ်ိဳး ထမင္းစားခါနီးအရင္ဆုံး စကားေၿပာတယ္ ။ ရီတယ္ ။ ထမင္းခူးကတည္းက ရီတာ ရီၿပီးတာနဲ႕ ၿပႆနာစတယ္ ။ ဟင္းခတ္ ပါးကိုထည္႔ေပး ၊ ဟိုအၾကီးေကာင္က ေမေမထဲထည္႕ေပး ၊ အလတ္ေကာင္က ငါးေၾကာ္ရင္ ေခါင္းပိုင္းကို အကိုၾကီးကို ထည္႕ေပး ၊ ဂါရေ၀ါစ နိ၀ါေတာစေၾကာင့္ ဦးခ်တာမဟုတ္ဘူး ။ ေခါင္းဆိုေတာ႕ အရိုးမ်ားလို႕ အၾကီးေကာင္ထဲ အရင္ထည္႕ေပးတာ ဒါမွသူကေနာက္ပိုင္းတုိ႕ ခါးပိုင္းတို႕ရမွာ ။ အၾကီးေကာင္ကလဲ လူလည္ဘဲ ၊ အလကားေကာင္မ ွမဟုတ္တာ သူ႕ပန္ကန္ထဲၿပန္ထည္႕ေပး ၊ အဲဒါကေန ေဇ႕ပုဂံထဲေရာက္လာ ၊ ေဇ႕ပုဂံကေန…..အလတ္ေကာင္ ၊ အလတ္ေကာင္ ေကာင္ကေန အၾကီး ၊ အၾကီးအလတ္အငယ္ အဲလို ဟင္းတုန္းက ေဒသစာရီ ၃ ပတ္ေလာက္ ၾကြခ်ီၿပီး မွနဂိုမူရင္း ဟင္းပုဂံထဲၿပန္ေရာက္ ၊ အဲက်မွ ဟင္းပုဂံထဲကၾကက္္ဆိုလဲ ေပါင္သား ၊ ငါးေၾကာ္ရင္လဲ ခါးပိုင္း အလုအယက္စားေသာက္ၿပီး ခုနက လယ္တယ္ပူတယ္ ၿဖစ္ေနတဲ႕ အတုံးကိုအရိုးမပါေအာင္ ပုဂံထဲမွာဘဲ ဇြန္းနဲ႕လွည္႕ပတ္ခတ္ ၊ အၾကီးေကာင္ကေဟာက္၊ အလတ္ေကာင္က မ်က္္ေစာင္းထုိးနဲ႕ မသထာေရစာလား ၊ ဘာလားေတာ႕ မသိဘူး ၊ ေတာ္ေတာ္စားေကာင္းတယ္ ။ ဒါမုိ႕လို႔ အရိုးမပါတဲ႕ ဟင္းခ်က္တဲ႕ေန႕ဆို စားလို႕ သိပ္မေကာင္းဘူး ။ ဒါက ေဇတို႕ညီကိုယ္သုံးေယာက္ရဲ႕ ၿပႆနာ ။
အိမ္ဦးနတ္ၾကီးနဲ႕ အိမ္ဦးနတ္ၾကီးရဲ႕ကေတာ္တုိ႕ရဲ႕ ၿပႆနာကိုေလ႕လာၾကည္႕လိုက္ေတာ႕ ဒီလို ၊
ေမေမ  း  ေဖၾကီးေတာ္မေနက ဇာတ္လမ္းတြဲစီဒီ ဘယ္သိမ္းခဲ႕တုန္း ။ ေန႕လည္က ရွာလိုက္ရတာ မူးေန တာဘဲ ။
ေဖေဖ  း  မသိဘူးေလကြာ ။
ေမေမ  း  မသိလို႕ရမလား ။ ဒီမွာၿပီးေသးတာမဟုတ္ဘူး တိုးလို႕တန္းလန္းၾကီးနဲ႕ဟာ ။
ေဖေဖ  း မသိပါဘူးဆို ခေလးေတြေမးၾကည္႕ေလ ။
ေမေမ  း ဘာလို႕ေမးၾကည္႕ရမွာလဲ ရွင္မသိဘူးလား ။ ရွင္ဘဲမေန႕က ေနာက္ဆုံးမလား ။
ေဖေဖ  း  ေအးကြာ ဟုတ္ပီစဥ္းစားေပးမယ္ ။
ေမေမ  း  မရဘူးရွာေပးရမွာ ဒီက ထမင္းစားၿပီးတာနဲ႕  ဆက္ၾကည္႕ရမွာေတာ႕ ။
ေဖေဖ  း  ေဟ႕ခေလးေတြ မင္းေမေမစီဒီေခြ ယူသိမ္းထားေသးလား ။
ဟင္႔အင္း မကိုင္ပါဘူး သားတုိ႕မွမၾကည္႕တာ ၊
ေဖေဖ  း  ေမးလိုက္ရင္ဘယ္သူမွသိတယ္ မရွိဘူး ။ ဒါဆိုစီဒီေခြက ေၿခေထာက္ေပါက္ၿပီး ဘယ္ကို သြားတာလဲ ။
ေဇ     း  ဟာဗ်ာမသိဘူး ။ သိပ္ရစ္တာဘဲ ထမင္းကိုေကာင္း ေကာင္းမစားရဘူး ။
ဟုတ္ပသားရာ မင္းေမေမက ဘာမွန္းမသိဘူး ။
 အၾကီးေကာင္က း တစ္စခမ္းထၿပီး ေဖေဖကလဲ ဟုတ္တာဘဲ ေမေမၾကည္႕တဲ႕အေခြကို ေသခ်ာခ်ာသိမ္းမွေပါ႕ ။
ေဇကလဲ း ဘာဟုတ္တာလဲ မင္းေမေမက ကိုယ္႕စီဒီကိုယ္သိမ္းေပါ႕ ဘာလို႕ ေဖေဖ႕ကို သိမ္းခိုင္းတာလဲ ၊
အလတ္ေကာင္္ း ဟိုေကာင္မင္းက လူၾကီးေတြစကားထဲ ၀င္၀င္ပါတယ္ ။ မင္းဟာ ဘယ္ေလာက္ေၿပာေၿပာ အမွတ္သဲေၿခမရွိဘူး ။ ေသာက္သုံးက်မဲ႕ ေကာင္မဟုတ္ဘူး ၊
 ေဖေဖ း အလတ္ေကာင္ ကုိယ္႕ညီေလးကိုအဲလို မေၿပာရဘူးဟ ၊
အၾကီးေကာင္ း ေဖေဖကလဲ ေဖေဖဘဲ ဒီေကာင္ဆုိ သိပ္ပစားေပးတယ္ ။ ဒီေကာင္က အေရာင္႔သိပ္တပ္တာ ။ ေမေမ႕ကိုေတာင္ ေအာ္လား ေငါက္လားနဲ႕ ။
ေဖေဖ         း ကဲေတာ္ၾကေတာ႕ ဟိုအရိုးေတြ ၿဖဴကြတ္ ကိုေကၽြးလိုက္ ၊ ဒီအရိုးက ငမဲကိုေကၽြး ေရာ႕ ေဇပုဂံေဆး ၊ ေမၾကီးလာေဟ႕ ၊ ပုဂံေတြကိုခေလးေတြနဲ႕ ထားခဲ႕ ။ 
အဲဒါ ေန႕တုိင္း ထမင္းစားရင္းနဲ႕ ၾကံဳေတြ႕ရတဲ႕ၿပႆနာပါ ။ ေန႕တုိင္းဘဲ တခုမဟုတ္တခုနဲ႕ ၿပႆနာတတ္ပါတယ္ ။ စကားမ်ားတယ္ဆုိေပမဲ့လဲ အနိစၥလကၡဏာထင္ရွားေတာ႕ ထမင္းစား ခ်ိန္တတ္တဲ႕ၿပႆနာက ထမင္းစားပြဲသိမ္းတဲ႕အထိမခံပါဘူး ။ ထမင္းပြဲၿပီးတာနဲ႕ ရန္ပြဲလဲ အလိုလို ၿငိမ္းပါတယ္ ။ အဲဒီအသံ အဲဒီဂီတေတြ နားယဥ္လာလို႕ ျပည္ပေရာက္တဲ႕အခါမွာ ၿပႆနာတတ္ပါ တယ္ ။ ထမင္းစားရတာ ေၿခာက္ေတာက္ေတာက္ၾကီးမုိ႕ စားလုိ႕လဲမေကာင္းပါဘူး ။ အိမ္ကထမင္း၀ိုင္းကို ေတြးၿပီးလြမ္းမွိပါတယ္ ။ ဒါေၾကာင္႔ ထမင္းစားခါနီး ၿပႆနာတခုကို အၿမဲရွာပါတယ္ ။ အနည္းဆုံး သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ႕ ဟုိလြန္ခဲ႕တဲ႕ရက္က အၿပစ္ေတြ အသုံးမက်တာေတြကို ထမင္းစုစားတဲ႕အခါ ေၿပာၿဖစ္ပါတယ္ ။ အပတ္စဥ္ ဗုဒၶဟူးေန႕တိုင္းမွာလဲ တေန႕စာ အစားအေသာက္ကို ခ်က္ၿပဳတ္ေကၽြးေမြးပါတယ္ ။ သူငယ္ခ်င္းေပါင္း ၆ ေယာက္တုိ႕ဟာလဲ အဆူခံ အဆဲခံခ်င္လြန္းလို႕လားမသိပါ ။ ကြ်န္ေတာ္မပါရင္ ထမင္းကို မစားေတာ႕ပါဘူး ။ ဗုဒၶဟူးေန႕ဆိုရင္ လူမရွိရင္ေတာင္ ထမင္းၿပန္လာမွ စားဘို႕ စာရြတ္ခ ေလးနဲ႕ အခန္း၀မွာခ်ိတ္္ဆြဲ သတိေပးထားခဲ႕ပါတယ္ ။ အမ်ိဳးသားစည္းကမ္းအစ စာသင္ေက်ာင္းကလို႕ ဆိုပါတယ္ ။ စာသင္ေက်ာင္းက သင္ေပးလိုက္တဲ႕စာထဲမွာ ထမင္းၿမိန္ေအာင္ စားေသာက္တဲ႕နည္းကို ထည္႕သြင္းသင္ၾကားေပးတာမရွိပါဘူး ။ ဒါေၾကာင္႔ အမ်ိဳးသားမ်ား တတ္အပ္တဲ႕ အဌာရႆ တဆယ္႕ရွစ္ပါးမွာ တဆယ္႕ကိုပါးေၿမာက္ အတတ္ပညာတခုအေနနဲ႕ ထမင္းၿမိန္ေအာင္ စားေသာက္တတ္ဘုိ႕ကို ထည္႕သြင္းသင္ၾကားေပးရင္ ေကာင္းလိမ္႕မယ္လို႕လဲေတြးမွိပါတယ္ ။ ဘယ္လုိဘဲၿဖစ္ၿဖစ္ မိသားစုထမင္း၀ိုင္းဆိုတာ အတတ္ပညာ တခုခုကိုေသာ္လည္းေကာင္း ၊ အသိပညာ တခုခုကိုေသာ္လည္းေကာင္း ၿဖန္႕ၿဖဴးလို႕ရေကာင္းတဲ႕ ေနရာတခုၿဖစ္တယ္ဆိုတာ အားလုံးသတိထားမွိၾကမွာပါ ။
ဒါေၾကာင္႔ မိခင္ၿဖစ္တဲ႕အခါ အန္တီႏွင္းအေနနဲ႕ ခေလးေတြကို ေဒရွင္နယ္ရီၾကည္႕ခုိင္းမွာလား ၊ ထက္တို႕ မိသားစုလို တရားခံရွာမွာလား ။ ေဇတို႕မိသားစုလို လုပ္မွာလားလို႕ ေတြးၾကည္႕ေစလိုပါတယ္……………..။ ပရိတ္သတ္္မ်ား ခင္မ်ာ ။ ကြ်န္ေတာ္ မေရႊႏွင္းကိုသာ ေၿပာၿပေနၿခင္း ၿဖစ္ပါတယ္ ……..။
ကြ်န္ေတာ္ေဇတာရာပါခင္မ်ာ……..။

Sunday, 6 June 2010

အေအး ႏွင့္ အေႏြး



ခုတေလာ ကၽြန္မ တို႔ျမိဳ႔ေတာ္ ရန္ကုန္မွာ မိုးေတြရြာေနပါျပီ ။ အလြန္တရာ ပူေနရာကေန ေအးတဲ့ဘက္ကို ေရာက္လာျပီေပါ့ေလ ။ အိပ္ရတာလဲ ေအးေအး နဲ႔ေကြးလို႔ေကာင္းတဲ့ အခ်ိန္ေပါ့ ။ ကၽြန္မက မိုးေတြအရမ္းရြာ ၊ ျပီးေတာ့ အိပ္ယာထဲမွာ ဖတ္စရာစာအုပ္တအုပ္ ၊ ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ နဲ႔သာဆို နတ္စည္းစိမ္နဲ႔ေတာင္ မလဲႏိုင္ပါဘူး ။ ေစာင္ေလးျခံဳျပီး အိပ္ေတာ့မယ္ဆိုေတာ့ ကၽြန္မ လက္ေတြေအးစက္ေနတာ သတိထားမိလိုက္တယ္ ။ အဲဒီေတာ့ ခ်ိဳင္းၾကားထဲ လက္ထဲထည့္လိုက္ေတာ့ ေႏြးသြားတာသတိထားမိလိုက္ပါတယ္ ။ လက္ေတြကလဲ ေတာ္ေတာ္ေအးစက္ေနတာ ကိုး။ အဲဒီမွာ စိတ္ကူးတခုရသြားတယ္ …။ ခ်ိဳင္းဘက္ကေန ခံစားၾကည့္လိ္ုက္ေတာ့ ေအးစက္ေသာ အေတြ႔ကို ခံစားမိျပီး ၊ လက္ဘက္ကေန ခံစားၾကည့္ေတာ့ ေႏြးတဲ့ အေတြ႔က္ုခံစားမိေတာ့ ဇိမ္က်သလို ျဖစ္သြားတာေပါ့ေနာ္ ။
ခ်ိဳင္းေတြဘက္က ၾကည္ေတာ့ အေအး ၊ လက္ေတြဘက္ကၾကည့္ေတာ့ အေႏြး တဲ့ ။ ကိုယ္လက္နဲ့ ကိုယ္ခ်ိဳင္းပဲ မဟုတ္လားေနာ္ ။ကိုယ္ၾကိဳက္ဘက္က ခံစားလိုက္ရံုေပါ့ ဟုတ္ဘူးလား ။ ဒါေၾကာင့္ ခ်ိဳင္းဘက္ ေအးစက္တဲ့ အေတြ႔ကို မယူေတာ့ပဲ ၊ လက္ဘက္က ေႏြးတဲ့ အေတြ႔ကိုပဲ အာရံုမွာတဘက္သတ္ဆြဲယူလိုက္တယ္ေပါ့ ..။ ဒါပင္မဲ့ ကုိယ္အေတြးနဲ့ ကိုယ့္ဘာသာ ဒုကၡေရာက္ေနရျပီေပါ့ ။ ႏွစ္ဘက္ကေန ေတြးထားေတာ့ ခ်ိဳင္းဘက္က ေအးစက္တဲ့ အေတြ႔ဘက္ကို ျပန္ေရာက္သြားတယ္…။ ထပ္ျပီး အာရံုကိုစုစည္းလိုက္တယ္ ၊ လက္ကေလးေႏြးေနတယ္ ၊ မၾကာပါဘူး ဒီလက္ကလဲ ေအးလိုက္တာေနာ္တဲ့ ။ ကၽြန္မစိ္တ္ နဲ့ ကၽြန္မ နပမ္းလံုးေနရတယ္ …။ ေအးလိုက္ ၊ ေႏြးလိုက္နဲ႔ ေနာက္ေတာ့ ေအးစက္စက္ အေတြ႔ကသာ အႏိုင္ယူသြားတယ္ ။ ေၾသာ္ ကိုယ့္စိတ္နဲ႔ ကိုယ္ေတာင္ အစိုးမရပါလား ဆိုျပီးေအာက္ေမ့လိုက္ပါတယ္ ။
ဒီလို အေတြးေတြ နဲ႔ လံုးေထြးရစ္ပတ္ျပီး ခ်ာလပတ္ရမ္းေနတုန္း ေအးတာေတြ ၊ေႏြးတာေတြ ေမ့သြားျပီ “ ငါတို႔ ခႏၵာကုိယ္ၾကီးက သုခေ၀ဒနာထက္ ဒုကၡေ၀ဒနာကို ပိုျပီးထက္ထက္ျမက္ျမက္ ခံစားတတ္တယ္ထင္ပါရဲ့ ဆိုျပီး အေတြးမ်ားေနပါေတာ့တယ္ …။ မေရမရာအေတြးေတြ ေပါ့ ။ ေကာ္ဖီတန္ခိုးေၾကာင့္ အိပ္လို႔မရမဲ့ အတူတူ အေတြးကိုလိုနီလုပ္ေနပါေတာ့တယ္..။
ကၽြန္မတို႔ လူေလာကကိုကလဲ ခ်မ္းသာျခင္းထက္ ဆင္းရဲျခင္းကို ပိုျပီးအကဲဆတ္ ခံစားမိတတ္ၾကတာပဲမလား ။
ကၽြန္မတို႔ ထမင္း ၊ ဟင္း စတဲ့စားေကာင္းေသာက္ဖြယ္ေတြကို ျမိန္ျမိန္ယွက္ယွက္ စားေသာက္ရတဲ့ အခါ ႏွစ္သက္စြာ အရသေတြ႔ေက်နပ္တတ္ၾကတာပဲမလား ။ ဒါပင္မဲ့ မြတ္သိပ္ဆာေလာင္မႈ ကိုေတာ့ ပိုျပီးခံစားမိၾကတယ္ လို႔ထင္မိပါတယ္…။ အရမ္းဆာေလာင္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ခံစားရတဲ့ဒုကၡက ပိုတယ္လို႔ခံစားမိၾကမွာပါ ။
ကၽြန္မတို႔ ခႏၵာကိုယ္ၾကီးကိုကပဲ ဒုကၡကိုေတာ့ ဒုကၡမွန္း ပိုသိတတ္ျပီး သုခကိုေတာ့ သုခပါပဲရယ္လို႔ သိသိမွတ္မွတ္ မခံစားတတ္ဘူးထင္ပါရဲ့လို႔ ေအာက္ေမ့မိပါတယ္ ။
အနာေရာဂါမရွိ က်န္းမာေနစဥ္ က်န္းမာေနျခင္းရဲ့ အႏွစ္သာရကို မွတ္မွတ္ထင္ထင္ အရသာယူျပီး ခံစားမိရန္ခဲယဥ္းမိၾကပါတယ္ …။ အဲ နာဖ်ားမက်န္း ရွိလာတဲ့အခါမွာေတာ့ ထိုဒုကၡေ၀ဒနာကို တသိတမွတ္ျပဳျပီး ခံစားေနတတ္ၾကတာ လူ႔သဘာ၀ေပပဲလား ။ ေရာဂါေ၀ဒနာ ေပ်ာက္ကင္းသြာတဲ့ အခါမွာေတာ့ ဧရာမသုခၾကီးကို ရလိုက္သကဲ့သို႔ ထင္မိၾကျပန္ပါတယ္….။ဒါဆို ဒုကၡကင္းေ၀းျခင္းသည္ပင္လွ်င္ သုချဖစ္သည္ ေပါ့ေနာ္ ။
ကၽြန္မရဲ့စိတ္ထဲမွာ ( အူေၾကာင္ေၾကာင္ အေတြးလို႔ပဲထင္ထင္ ) ဒုကၡကိုေတာ့ အေသအခ်ာ ခံစားျပီး ဒုကၡကင္းျငိမ္းရျခင္း သုခကိုေတာ့ တရား၀င္ အသိအမွတ္ျပဳျပီး မခံစားဘူးဆိုရင္ တရားရာမက်ဟု ေတြးမိပါတယ္ ။
ကၽြန္မမွာ ေလာဘလဲရွိပါတယ္ ။ ေဒါသလဲ ၾကီးပါတယ္ ။ ဒါေၾကာင့္ ေလာဘေၾကာင့္လဲ စိတ္ပင္ပန္းရပါတယ္  ။ ေဒါသေၾကာင့္လဲစိတ္ပင္ပန္းရပါတယ္ ။ အမ်ားနည္းတူ ေလာကဓံတရားေၾကာင့္ ကိုယ္စိတ္ပင္ပန္းျခင္းကိုလဲ ၾကံဳရတတ္ပါတယ္ …။  အဲဒီ ဆင္းရဲပင္ပန္းျခင္းေတြကေန လြန္ေျမာက္တဲ့ အခါမိန္းေမာမေနပဲ ဆင္းရဲျခင္းကို ခံစားလိုက္ရသကဲ့သို႔  ခ်မ္းသာျခင္းကိုလဲ တရား၀င္ အသိအမွတ္ျပဴခံစားတတ္ဖို႔ ကၽြန္မၾကိဳးစားေနပါတယ္ ။
ငါ့ဘ၀ ငါ့အျဖစ္ေလးက ၊ မဆိုးလွပါလားေနာ္ ဆိုျပီးေတြးလိုက္တဲ့အခါ စိတ္ခ်မး္သာမႈေလးတခုရသြားသလို ၊ ေရာင့္ရဲမႈေလးကလဲ တိုးတက္လာသလို ရွိသြားတတ္ပါတယ္…။ ခုဆို မနက္ ၂ နာရီရွိပါျပီ ။ကၽြန္မရဲ့ လက္ကေလးလဲ ေနြးသြားပါျပီ ။ ခုထိကၽြန္မရဲ့ အူေၾကာင္ေၾကာင္ အေတြးေတြကို စိတ္ရွည္လက္ရွည္ ဖတ္ေပးတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္…။
ကၽြန္မ ႏွင္းမိုးမိုး ပါ…။


Saturday, 5 June 2010

ငုိ ခဲ႕ဘူးတဲ႕ေမေမ

ေဇတို႕ေမေမက ခပ္ေအးေအးမိန္းမၾကီးပါ ။ သူ႕ဘာသာေနတာပါ ။ စကားေတြလဲ အမ်ားၾကီး မေၿပာတတ္ပါဘူး ။ ကိုးရီးယားနဲ႕ တရုပ္ကားရွိ ရင္ေမေမဟာ နားေအးပါးေအးေနတတ္သူၾကီးေပါ႕ ။ အၾကီးႏွစ္ေကာင္ကေတာ႕ သူ႕အသဲစြဲဆိုေတာ႕ ပြတ္သပ္္ကပ္ဖဲ႕ေနရင္ အလိုလုိ ေက်နပ္ေနတတ္ပါတယ္ ။ မိသားစုနဲ႕ ပတ္သက္လာရင္ သူကိုယ္တုိင္လုပ္ရမွ ေက်နပ္တယ္။ အိမ္ေဖာ္ဘာညာဆိုတာ သူအမုန္းဆုံးစကားလုံးေတြ ၊ သူ႕ခ်စ္သူၾကီးနဲ႕ သူ႕သားေတြအတြက္ ဘ၀ကိုေပးထားတာ ၊ သူ႕ခ်စ္သူၾကီးကလဲ အဲဒါကိုတအားသေဘာက်တယ္ ။ ေန႕တိုင္း လူေရွ႕မေရွာင္ သူေရွ႕မေရွာင္ေတာသုံးေထာင္ ခ်ီးမႊမ္းခန္းဖြင္႔ေနတာ ၊ ၾကာေတာ႕သူတို႕ခ်စ္သူႏွစ္ဦးကို မ်က္မုန္းက်ိဳးလာေတာ႕တယ္ ။ ဟုတ္ပ အၾကီးေကာင္ေတာင္ အသက္ ၃၂ ရွိေနၿပီ မရိုးႏုိင္ဘူး ။ ေန႕တုိင္းၾကေတာ႕လဲ အၿမင္ကပ္တယ္ ။

မုိးလင္းရင္ အရင္ဆုံးဦးေအာင္ထၿပီး သူမ်ားလုခ်က္မွာက်ေနတာဘဲ ေရခဲေသတၱာထဲက အသီးအရြက္ေတြကို ၊ ခုတ္ထစ္ေက်ာ္ေလွာ္ ေဇတို႕ေတြထရင္ စားဘုိ႕အဆင္သင္႔ၿဖစ္ေနၿပီ ။ လူငါးေယာက္ အစားငါးမ်ုိဳး နံၿပား ၊ ထမင္းေက်ာ္ ၊ ႏုိ႕ ၊ ဆမူဆာ ၊ တခါတရံ မုန္႕ဟင္းခါး ဒါေတြကို နိစၥဓူ၀ သူကလုပ္ေပးေနတာေလ ။ ဆမူဆာနဲ႕ ပဲၿပဳတ္နံၿပားတို႕ ကေတာ႕၀ယ္တာပါ ။ ေန႕တုိင္းလာလာ ေရာင္းတဲ႕အသယ္ရွိတယ္ ။ သုံးရက္တခါေစ်းသြားတယ္ ။ ေစ်းသြားတဲ႕ေန႕ဆုိ မုန္႕ဟင္းခါးပါလာ တယ္ ။ မုန္႕ဖက္ကေတာ႕ အိမ္မွာကိုယ္႕ဘာသာၿပဳတ္တာပါ ။ ခ်က္တယ္ေန႕လည္စာ တကယ္ တန္းစားတာက ေန႕လည္ ၂ခ်က္တီးေလာက္မွစားတာ ။ ဒါေပမဲ႕သူက၁၂နာရီဆိုရင္ က်က္္ေအာင္ အကုန္ခ်က္ထားတယ္ ။ အဲေလာက္ထိ တာ၀န္ေက်တဲ႕မိခင္ၾကီးပါ ။

ေန႕လည္ပုိင္းေရာက္ေတာ႕ သူကအ၀တ္ေလွ်ာ္တယ္ ။ အခန္းအားလုံးထဲမွာရွိတဲ႕ အ၀တ္ေတြကို သားေတာ္ႏွစ္ပါးၿခံရံၿပီး ေလွ်ာ္ဖြတ္ပါတယ္ ။ သားေတာ္ႏွစ္ပါးက ေရစက္ေမာင္းတယ္ တစ္ေယာက္က အ၀က္ေလွ်ာ္စက္နဲ႕ ညစ္လုိ႕မရတာကို ကူညစ္ေပးတာတုိ႕ လွန္းေပးတာတုိ႕လုပ္ပါတယ္ ။ ေမေမက သူထမိန္တို႕ ဘာတုိ႕ဆို သားေတြ ကိုေပးမေလွ်ာ္ဘူး ။ သူ႕ဘာသာ ေရခ်ိဳးခန္းမွာေလွ်ာ္တယ္ ။ အၾကီးေကာင္ၾကီးက လုပ္ေပးတာကိုး မလုပ္နဲ႕တဲ႕ ဘုန္းနိမ္႕လိမ္႕မယ္လို႕ေၿပာေတာ႕ ဟုိအၾကီးေကာင္က စိတ္တအားဆိုးတယ္ ။ ဒါနဲ႕ထမိန္ေတြ ကြင္းလုံးခြ်တ္ေပးတာ တၿပိဳင္တည္းနဲ႕သုံးထည္ ၊ ဟိုဟာၾကီးကေဒါေတြကန္ၿပီး ေမေမထမိန္ ေတြကို အထုတ္္ထုတ္လြင္႔ၿပစ္တယ္ ။ အဲဒီေန႔ကစၿပီး ခြဲေရးတြဲေရးၿပႆနာေတြ တတ္တယ္ ေဖေဖ႕ပုဆိုးကို ေဇေလွ်ာ္ ေမေမ႕လုံခ်ည္ကို ေမေမနဲ႕ ဟိုႏွစ္ေကာင္ထည္းက တေယာက္ေယာက္ ပူးတြဲေလွ်ာ္ဆိုၿပီး ဥပေဒတရပ္ထုတ္ၿပန္တယ္ ။ ေနာက္ေန႕လည္ဘက္ အ၀တ္ေလွ်ာ္တဲ႕ ေန႕ေတြမွာ အိမ္ေတာ္ေစာင္႔ ကိုၿဖဴကြတ္နဲ႕ ကိုငမဲကို ေဇကေရခ်ိဳးေပး ေဇမရွိတဲ႕အခါ ဟုိႏွစ္ေကာင္ထဲက အားတဲ႕ေကာင္ခ်ိဳးေပး ဆိုၿပီးေတာ႕လဲ ေနာက္တိုးဥပေဒတရပ္ကို ညီညီညြတ္ညြတ္အတည္ၿပဳၾကတယ္ ။ ညေနပိုင္း ေဖ႕ေဖ႕ကိုဖုန္းဆက္လို႕ ေဖေဖက ၀ယ္လာမယ္လို႕ ကတိၿပဳတဲ႕အခါ အိမ္ကထမင္းခ်က္ရမယ္ ။ အဲဒါကို ေမေမတေယာက္ထဲလုပ္ရမယ္ ။ ေနာက္တခုက ေရေႏြးအုိးၾကိဳတဲ႔ၿပႆနာ အိမ္ကတအိမ္္လုံး ေရက်က္ေအးေသာက္ပါတယ္ ။ အိုးတလုံးနဲ႕ ေရေႏြးက်ိဳ ေအးေအာင္ထား ေအးရင္ ပုလင္းေတြထဲ ထည္႕ၿပီးရင္ေရခဲေသတၱာထဲထည္႕ ၊ ေနာက္ဓာတ္ဗူးအၾကီးၾကီးတလုံးရွိတယ္ ။ အဲထဲမွာအပူထည္႕ ေကာ္ဖီေလး ဘာေလးေသာက္ခ်င္တဲ႕အခါနဲ့ လိုတဲ႕အခါသုံးဘို႕ ။ အဲဒီတာ၀န္ကုိ အလတ္ေကာင္ တာ၀န္ယူ ေပါ့ ။

ညေနပိုင္းေဖေဖၿပန္လာရင္ ေဖေဖ႕ကို ေဇက ေရဗူးတဗူးယူေပး သတင္းစာကို အသံေန အသံထားနဲ႕ ဖတ္္ၿပ အေရးမၾကီးတဲ႕ သတင္းဆိုရင္ ေခါင္းစဥ္ေလာက္ဘဲ ဖက္ၿပ (ဥပမာ)ႏုိင္ငံေတာ္ အၾကီးကဲ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မူးၾကီးသန္းေရႊ ရဲရြာေရေလွာင္တမံသို႕ သြားေရာက္ ၾကည္႕ရႈစစ္ေဆး ေအာက္က ဟာေတြဖက္စရာမလုိပါ ။ ၿပီးတာနဲ႕ ေဖေဖနဲ႕ေဆာ႕ ဟိုႏွစ္ေကာင္လဲေဆာ႕ခ်င္ေဆာ႕ မေဆာ႕ခ်င္ ေန ။ ၿပီးရင္ ေဖေဖ႕ကို ပုဆိုးေဟာင္းတထည္ သြားပို႕ေပး ၊ ပါးေရခ်ိဳး ေဇအၿပင္ကထုိင္ေစာင္႔ ၊ ၿပီးရင္ပါးစီက တဘက္ကိုယူ ေဇေရခ်ိဳး ၊ အားလုံးၿပီးၿပီ ထမင္းစား စကားေၿပာ ထမင္း၀ိုင္းတြင္ ကိုယ္ထင္တာကို ေၿပာ ဆရာဘယ္သူ႕ကိုမွ တင္စရာမလုိ ၊ ျငင္းခုန္ ေလရိုက္ တနာရီေလာက္ၾကာ ထမင္းစားၿပီးစီး ၊ ေမေမ တခါမွ တခြန္းမွ ၀င္မေၿပာ ပုဂံေဆးဘို႕ေစာင္႔ ။

ေဇ ေဖေဖ့ပုဂံယူေဆး အကုန္ၿပီးေတာ့ ထမင္းစားတဲ႕ဘက္ကေနၿပီးေတာ႕ ေမေမ တီဗီြေရွ႕ထုိင္ မေန႕ညကမၿပီးေသးတဲ႕ ခ်စ္စံအိမ္တို႕ ၊ ေရြးနီမေလးရဲ႕ခ်စ္ပုံၿပင္ ၊ ပဲေပါင္မုန္႕ ၊ အဲလိုဇာတ္လမ္းတြဲေတြကုိ တေယာက္ထဲ ဘယ္သူၾကိဳက္ၾကိဳက္ မၾကိဳက္ တဟားဟားတ၀ါး၀ါးနဲ႕ ေဖေဖကို အေသရွင္းၿပ ၊ ေဖေဖအင္းဟုတ္လား ေအာ္ သိဘူး အဲလိုေနာက္ ကေနေထာက္ခံ ေမေမကေရွႈ႕ကရွင္းၿပ ၊ တခါတရံ ေဖေဖက တေယာထိုး ေမေမကနားေထာင္ မွတ္မွိေသးလား ဒီသီခ်င္းေပါ႕ ဟိုတုန္းက ဘာညာ ေမေမကမွတ္မွိပါ႕ သိပ္ေတာ္္တာဘဲ ၊ ဘာညာနဲ႕ ကိုးနာရီလဲထုိးေရာ ပါးေရာမားပါ ၾကက္ခေလး ေပ်ာက္ေပ်ာက္သြားလိုက္တာ သြားတုိက္ၿပီးတူစုံ ေမာင္မယ္ အိပ္ယာထဲ၀င္ပါေလေရာ ။

အၾကီးက တီဗီီြရီမု၀င္လု ေဇက ဟိုကားမၿပီးေသးလို႕ ေဇၾကည္႕အုံးမယ္ေလ မရဘူး ငါကဂ်ဴတီရွိတယ္…၊ ဟိုခ်ီးကားတိုက္မဲ႕ ေကာင္ေလးေပးလိုက္ ဟုိကအလုပ္နဲ႕ ေစာက္ လိုက္ကန္းဆိုးမသိဘူး ။ ၾကီးပြားမဲ႕ေကာင္မဟုတ္ဘူး..၊ ဘာၿဖစ္လဲကြာ မၾကီးေတာ႕မင္းအပူဘာပါလဲ မင္းကေရာ ဘယ္ေလာက္ၾကီးပြားလို႕လဲ အိမ္ကေတာင္ မုန္႕ဘုိးၿပန္ေတာင္းေနရတာမုိ႕လား ။ ကဲဟိုေခြးမသားႏွစ္ေကာင္ တိတ္ေတာ႕ ေရာ႕ ငါမၾကည္႕ခ်င္ဘူး ။ နက္ၿဖန္ေစာၾကီးသြားရမွာ ေရာ႕ေဇရီမု..၊ ဟုတ္ကုိၾကီး ေဇရီမုရ အဲလိုနဲ႕ နိစၥဒူ၀လည္ပတ္ေနတဲ႕ အိမ္ပါ ။ ဘယ္သူဘာလုပ္ရမယ္လို႕ တာ၀န္ေတြခ်ထားေပမဲ႕ ဥပေဒဆိုတာလဲ သိေတာ္မူတဲ႕အတုိင္းဘဲေလ ၿပဌာန္းၿပီး ပ်က္ကြတ္တဲ႕အခါရွိသလို ၊ မလုပ္ၿဖစ္တဲ႕အခါေတြလဲ ရွိတတ္သေပါ႕ ။ အဲလိုလို အပ္ခ်က္ေတြကို ေမေမတေယာက္တည္း ၿဖည္႕ဆည္းရပါတယ္ ။ ေရေႏြးအုိးက်ိဳတာ ၊ အ၀တ္ေလွ်ာ္တာ ၊ေခြးႏွစ္ေကာင္ ေရခ်ိဴးတာ ၊ အစားအေသာက္ေတြ ဒိုင္ခံခ်က္ၿပဳတ္တာေတြဟာ ေမေမတစ္ေယာက္ထဲ တာ၀န္ယူ ေၿဖရွင္းေနတာၾကီးပါဘဲ ။ သားေတြအေပၚဘာမွ မေတာင္းဆုိခဲ႕သလို ဘာလုပ္ေပးပါလို႕လဲ တခြန္းမွ မေၿပာခဲ႕ဘူးတဲ႕ မိခင္ ပါ ။ သူမ်က္ေရက်တယ္ဆိုတာ အင္မတန္ရွားပါတယ္ ၊

တရုပ္ကိုးရီးယားဇာတ္လမ္းတြဲေတြထဲက မင္းသားနဲ႕ မင္းသမီးမညားတဲ႕ အခါမ်ိဳး လမ္းခြဲတဲ႕ အခါမ်ိဳးေတြမွာေတာ႕ ရြတ္ရြတ္…ရြပ္ရြပ္အသံေလး ေတြထြက္လာတတ္သလုိ ၊ ႏွပ္ေခ်းလဲ မၾကာမၾကာညစ္ပါတယ္ ။ ႏွာေခါင္းဟာလဲ နီလာတတ္တဲ႕ သေဘာေလးရွိပါတယ္ ၊။ ေဇက ေမေမငိုခ်လိုက္ေလ ေပါ႕သြားတာေပါ႕လို႕ ေနာက္တဲ႕အခါမ်ားမွာေတာ႕ ဟဲ႕ေကာင္ေလး မင္းဟာမ်က္ႏွာေတာ္ေတာ္ေၿပာင္လာတယ္ ဒီတေလာ မင္းေၿပာင္စပ္စပ္နဲ႕ မိဘလဲ မိဘမွန္းမသိဘူး ။ ေနာက္လိုေနာက္နဲ႕ ၊ ေဖၾကီးေတာ႕ သားအငယ္ေကာင္ကို ေၿပာထားအုံးေနာ္ ။ သိလား သိပ္ေၿပာင္တာဘဲ ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာေဖေဖက ေဇမင္းကို ဘယ္သူက ေမြးတာလဲ ပါးတစ္ေယာက္ထဲလားလို႕ ေအာ္ၿပီးေမးပါတယ္ ၊ ေဇက ေမေမနဲ႕ ပူးတြဲေမြးပါတယ္လို႕ ေၿပာေတာ႕ေဖေဖကို႕ တအားထုပါတယ္ ။ ေတာ္လဲမထူးဘူး ဘာညာနဲ႔ေပါ့ ။ ေဇကပါးကို ဘာလုိ႕ထုတာလဲ ကိုုယ္႕ဘာသာငိုခ်င္ငိုတယ္ေပါ႕ ရွက္စရာမွတ္လုိ႕ လို႕ေၿပာတဲ႕အခါမွာေတာ႕ တအိမ္လုံး ၀ါးလုံးကြဲတမွ်၀ုိင္းရီၾကပါတယ္ ၊ ေမေမဟာ အဲလိုရီၿပီးသြားရင္ ဆက္မငိုေတာ႕ပါဘူး ။ ဇာက္ကားကိုဘဲ ဆက္ၾကည္႕ပါတယ္ ။ ေမေမငိုတယ္ဆိုတာ အဲလိုငိုတာပါ ။

တသက္လုံး ေမ႕လို႕မရတဲ႕ ေမေမငိုတာတခုကေတာ႕ အလတ္ေကာင္ၾကီးကို စစ္တပ္က ၿပည္ပႏုိင္ငံတခုမွာ ပညာေတာ္သင္လြတ္ပါတယ္ ။ သူကလဲစစ္ေဆးက အရာရွိတစ္ေယာက္ပါ ၊ သူေခတၱၿမန္မာၿပည္ကိုၿပန္လာေတာ႕ သူ႕သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က လည္ဘို႕၊ ပတ္ဘို႕ ကားတစီးေပးထားပါတယ္ ။ အဲကားကိုအိမ္ကို ယူထားပါတယ္ ။ သူကၿပန္ေရာက္ၿပီး ေနာက္ တေန႕မွာ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ စားေသာက္ဘို႕ခ်ိန္းထားပါတယ္ ။ ေနာက္ၿပီး ေဖေဖနဲ႕ေမေမကို ေရႊြတိဂုံဘုရားကိုပို႕ဘို႕ သူကတိေပးထားပါတယ္ ။ အခ်ိန္ကသုံးနာရီေလာက္ ထင္ပါတယ္ ။ ေမေမက ၀တ္ေကာင္းစားလွေတြနဲ႕ ေဖေဖက အားက်မခံ တအားခန္႕ညားမဲ႕ အ၀တ္အစားေတြ၀တ္ၿပီး ေဇကတအားပူဆာလို႕သာ လိုက္ခြင္႔ရတာပါ ။ ခါတိုင္း ဘယ္သြားသြား လိုက္အုံးမလားေမးေနက် ပါးဆိုတဲ႕လူၾကီးက အခုသူ႕ေဆာ္ၾကီးနဲ႕ သြားမွာဆိုေတာ႕ ေဇ႕ကို မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၿပီး အတိတ္ေမ႕သလိုလို ေရႊေပ်ာက္သလိုလို လုပ္ပါတယ္ ။ ေဇကလဲ ဒါမ်ိဳးဘယ္ရမလဲ ရေအာင္လုိက္တာေပါ႕ ၊ ကားေပၚမ တက္ခင္ ကိုကိုေလးဖုန္းမည္လာပါတယ္ ။ သူ႕သူငယ္ခ်င္းေတြ ညစာအတြက္ လွမ္းေခၚတာပါ ၊ ေနာက္ကားေပၚေရာက္ၿပီး ေအတီမွတ္တုိင္ေလာက္မွာ တခါဖုန္းျမည္လာပါတယ္ ။ သူ႕သူငယ္ခ်င္း ေတြပါဘဲ ၊ လွည္းတန္းနားေရာက္ေတာ႕ ဖုန္းတခါမည္လာပါတယ္ ။ ေဖေဖကေတာ႕ မ်က္ႏွာပ်က္ေန ပါၿပီ ေမေမကေတာ႕ သတိမထားမွိေသးပါဘူး ။ ဘယ္သြားမယ္ ဘာညာနဲ႕ ေတြးေနဟန္ရွိပါတယ္ ၊ ဖုန္း လဲေၿပာၿပီးေရာ ေဖေဖက သားမင္းအဆင္မေၿပရင္ ပါးတို႕ကိုထားခဲ႕ပါ ေတာ္ၾကာပါးတို႕ ဘုရား ေရာက္မွာနဲ႕ ၊ မင္းေစာင္႔ရမွာနဲ႕ ၿပန္ပို႕ရမွာနဲ႕ဆိုရင္ မင္းသူတို႕စီကမန္းကတန္းသြားရင္အႏၱရာယ္ ၿဖစ္လိမ္႕မယ္ ေဖေဖတုိ႕ကိုခ်ထားခဲ႕ပါ ၊ သားသြားရမဲ႕ ေနရာကိုသာသြားပါတဲ႕ ၊ ေမေမကေတာ႕ ႏုိင္ငံၿခားၿပန္ သားေမာင္းတဲ႕ကားကို စီးၿပီး ဘုရားဖူးရမဲ႕ အေရးကို ေတြးေနဟန္ရွိပါတယ္ ။ အလတ္ေကာင္ စကားတခြန္းမွ မေၿပာေတာ႕ပါ ။ ေၿမနီကုန္း မေရာက္ခင္ မွတ္တိုင္တခုမွာ ေဇတို႕မိသားစု သုံးေယာက္ကို ခ်ထားခဲ႕ပါတယ္ ။ အဲမွာေဖေဖက ေမ႕ေမ႕ကို ဆင္းဘုိ႕ေၿပာေတာ႕ ေမေမဟာ ရႈိတ္ၾကီးတငင္ငင္ကို ငိုေၾကြးပါတယ္ ။ ေဇသိလိုက္တာကေတာ႕ ေဖေဖေမေမ႕ကို ႏွစ္သိမ္႕ေနကိုပါ။ အလတ္ေကာင္ ေတာ္ေတာ္မုိက္ရိုင္းပါတယ္ ။ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ သားမိသားဖသုံးေယာက္ တကၠစီ စီးၿပီးျပန္လာခဲ႕ရပါတယ္ ။ ေမေမဟာ တလမ္းလုံး ငိုလာပါတယ္ ။ ကားသမားက ေနာက္ကိုလွည္႕ၾကည္႕ၾကည္႕ လုပ္ေနလို႕ ေဇလဲရွက္ပါတယ္ ။ ၊ေမေမ ဒီလို၀မ္းပန္းတနဲနဲ႕ ငိုေနေတာ႕ ေမေမရာ ေတာ္ပါေတာ႕လို႕ေၿပာမွိပါတယ္ ။ ပါးကလဲ တအားေခ်ာ႕ ေနပါတယ္ ။ ေမၾကီးရာ ကိုလိုက္ပို႕ပါ႕မယ္လို႕ ႏွစ္သမ္္႕ေနပါတယ္ ။ ဒါေပမဲ႕ ေမေမဟာ ၀မ္းပန္းတနဲနဲ႕ ငိုေၾကြးေနတုန္းပါ ။ အိမ္ေရာက္ေတာ႕ ကိုကိုၾကီး ၿပန္ေရာက္ေနပါၿပီ ၊ ေမေမဟာ အခန္းထဲတန္း၀င္ၿပီး ဟီးဟီးနဲ႕ ေအာ္ငုိေနတဲ႕အသံဟာ အိမ္ေရွ႕ခန္းက ေတာင္ၾကားရပါတယ္။ ကိုကိုၾကီးဟာ ၿပဴးၿပဴးၿပာၿပာနဲဲ႕ ေၿပးၿပီး ေမေမဘာၿဖစ္လဲ ဘာၿဖစ္လဲ ေၿပာစမ္းပါ ဆိုျပီး ေအာ္ေမးေနပါတယ္ ။ ေမေမစကားၿပန္မေၿပာေတာ႕ အိမ္ေရွ႕ထြက္လာၿပီး ေဖေဖနဲ႕ေဇ႕ကိုေမး ပါတယ္ ၊ ေဖေဖကေတာ႕လူၾကီးဆိုေတာ႕ အလတ္ေကာင္မွန္တယ္ၾကီးဘဲ ေၿပာေနလို႕ ၊ေဇကမခံ ခ်င္တာနဲ႕ ၊ မွားတယ္ ဒီေကာင္မိုက္ရိုင္းတယ္ ဘာညာနဲ႕ ၀င္ေၿပာတုန္း မဟုတ္ဘူးေဇရဲ႕ ၊ ေဖေဖတို႕ေၾကာင္႔ အခ်ိန္ေနာက္ေႏွးရင္ သူသြားရမဲ႕ေနရာကို ကတုိက္ကရိုက္ သြားရမယ္ေလ အဲက်ေတာ႕ ယဥ္တိုက္မႈေတြ ဘာေတြၿဖစ္မယ္ေလ ။ မဟုတ္ဘူးလား ကဲပါ မင္းတို႕ ေမေမကို သြားေခ်ာ႕လိုက္ပါလို႕ ေၿပာၿပီး အေပၚကိုတက္သြားပါတယ္ ။ ပါးစပ္ကေနလဲ ေမၾကီးေတာ္ေတာ႕ေဟ႕ ခေလးေတြရွိတယ္ လို႕ေၿပာၿပီးသြားပါေသးတယ္ ။ ေမေမ႕ကို ကိုၾကီးနဲ႕ေဇသြားေခ်ာ႕ပါတယ္ ။ ကိုကိုၾကီးက ေမေမ ဟုတ္ပါတယ္ ၊ ဒီေကာင္မိုက္ရိုင္းတယ္ ဒီေကာင္႔ကိုသားေၿပာလိုက္မယ္ သိလားတိက္တိက္ ဟုတ္ပ ေဇလဲေၿပာမယ္ ေမေမ ေမေမငိုေနရင္ ေဇတုိ႕ကစိတ္ညစ္တာေပါ႕ ဟုတ္ဘူးလား ဟုတ္ပ နဲ႕အတုိင္အေဖာက္ညီညီ ေခ်ာ႕ၾကေတာ႕ ငိုသံနဲနဲ ေလွ်ာ႔သြားပါတယ္။ ဒါေပမဲ႕ ေမေမဟာစကားေၿပာ လာတယ္ နားေထာင္ၾကည္႕ပါခင္မ်ာ ဟီဟီး….ဟီး ငါက မင္းအေဖနဲ႕ ကြဲသြားလဲဘာမွမၿဖစ္ဘူးဟဲ႕၊ နင္႔အေဖက ဒါမ်ိဳးလုပ္တယ္ဆိုရင္လဲ ငါခြင္႔လႊတ္ႏုိ္င္တယ္ ။ နင္႔အေဖက ငါ႔ေယာက်ာၤးဆိုေပမဲ႕ ေသြး ဘဲေတာ္တာ သားမစပ္ဘူးဟဲ႕ ။ နင္တုိ႕က ငါ႔ဗိုတ္နဲ႕လြယ္ေမြးထားတဲ႕ သားေတြဟဲ႕ ငါရင္သိပ္နာ တယ္ ငါ႔ကိုဒီလိုလုပ္တာ ငါမခံႏုိင္ဘူး ငါဗိုတ္္နဲ႕လြယ္ေမြးထားတဲ႕ သားေတြက ငါ႔ကိုဒီလိုလုပ္တာ ငါ အရမ္းခံခတ္တယ္ ။ ဟီးဟီးဟီး အဲလိုေၿပာပါတယ္ စာနဲ႕ေရးၿပေတာ႕ ရီစရာၾကီးလို ၿဖစ္ေကာင္းၿဖစ္ေနပါလိမ္႕မယ္ ဒီစကားကို ငုိၿပီးေၿပာေနတာက ေဇ႕တုိ႕ကို ကိုးလလြယ္ဆယ္လဖြားၿ႔ပီး ေၿခလက္ႏွစ္လုံး ပခုံးလက္ႏွစ္သစ္ကေန ဒီအရြယ္ေရာက္ေအာင္ ေၾကြးေမြးေစာင္႔ေလွ်ာက္တာတဲ႔ေမေမပါ ၊ နားေထာင္ေနတာကသူ႕ကိုေတာ္ေတာ္ေလးခ်စ္တဲ႕ သူ႕ထမိန္ကုိေတာင္ သားၾကီးတန္မဲ႕ ေလွ်ာ္ဖြပ္္ေပး ေနတဲ႕လူပါ တေယာက္ကေတာ႕ ေဖေဖေလာက္ မခ်စ္ေပမဲ႕ ေဖေဖၿပီးရင္ ေလာကမွာ အခ်စ္ရဆုံး မိန္းမသားတဦးလို႕ လက္ခံထားတဲ႕ သားငယ္ေလးတေယာက္ပါ ။ ဒီစကားကို သူဒီလိုပုံစံနဲ႕ေၿပာလာေတာ႕ ၊ မ်က္ရည္က်မွိပါသလို ၀မ္းလဲေတာ္ေတာ္နဲမွိပါတယ္ ၊ စိတ္လဲတုိပါတယ္ ကိုကိုၾကီးကေတာ႕ သားအလတ္ေကာင္ကို ဆုံးမေပးပါ႔မယ္ ။ သူ႕ကိုယ္စား ေတာင္းပန္ပါတယ္လို႕ တဖြဖြေၿပာေနေပမဲ႕ သူ ဟာအငိုမတိတ္္ပါဘူး ၊ ေဇကလဲသြားေလရာ ခ်ီးကားတိုက္ေသမဲ႕ဟိုအေကာင္ ေခြးမသားကို စိတ္တုိလြန္းလို႕ ဘာလုပ္ခ်င္ေနမွန္းကို မသိပါဘူး ၊ ေမေမဟာ အငိုဓာတ္ခံအရမ္းရွိတဲ႕လူပါ ဘာမဟုတ္တဲ႕ ဇာတ္ကားေတြၾကည္႕ၿပီးေတာင္ ငုိတဲ႕လူပါ ၊ သားေတြဆီီက ဘာမွမေမွ်ာ္လင္႔ခဲ႕ဘူးလို႕ ခဏခဏ ေၿပာခဲ႕ဘူးေပမဲ႕ ၊ ႏုိင္ငံၿခားၿပန္သားတေယာက္က ေမာင္းတဲ႕ကားကုိစီးၿပီး ဘုရားဖူးထြက္တာကိုေတာ႕ သူလိုခ်င္မွိခဲ႕ပါလိမ္႕မယ္ ၊ ေဇသာ ေမေမေနရာဆို ေဇလဲဒီေလာက္ေတာ႕ လိုခ်င္မွိလိမ္႕မယ္ လို႕ထင္ပါတယ္ ၊ ဒီစာကိုဖတ္တဲ႕ အထဲမွာ အလတ္ေကာင္လို သူငယ္ခ်င္းနဲ႕ မိဘယွဥ္လာရင္ သူငယ္ခ်င္းကို ဦးစားေပးမိွတဲ႕ လူမ်ားပါလာခဲ႕ရင္ ၊ မင္းတို႕ကိုေမြးခဲ႕တဲ႕မိဘကို ငိုေအာင္မလုပ္ၾက ပါနဲ႕လို႕ တိုက္တြန္းရင္း ေဇ႕တို႕ရဲ႕ မိသားစုအေၾကာင္းကို သခၤန္းစာတရပ္အေနနဲ႕ တင္ၿပလိုက္ပါတယ္ ခင္မ်ာ….။ ဟုတ္ကဲ႕ ကြ်န္ေတာ္ေဇတာရာပါ……။

Friday, 4 June 2010

အနီး အေ၀း



ခုတေလာ ကၽြန္မ မ်က္ရိုးကိုက္ေနလို႔ ေဆးခန္းသြားျပေတာ့ ဆရာ၀န္က ကြန္ပ်ဴတာ သံုးတဲ့အခါ ေမာ္နီၤတာကို ၁၄ လက္မ အကြာက ၾကည့္ဖို႔ ေျပာပါတယ္ ။ ျပီးေတာ့ စာအုပ္ဖတ္တဲ့ အခါစာအုပ္ႏွင့္ မ်က္စိဆယ့္သံုးလက္မ ခန္႔ခြာျပီး ဖတ္သင့္တယ္လို႔ မွတ္သားခဲ့ ဖူးပါတယ္ ။ ဆယ့္သံုးလက္မ ထက္ပိုျပီးနီးခဲ့မယ္ဆိုရင္ ၀ါးလာတတ္ပါတယ္ ။ ေ၀းလြန္း၍ မျမင္ရသည္ကို အားလံုးသတိထားမိၾကမွာပါ ။ ကၽြန္မ ခုေျပာခ်င္တာက နီးလြန္း၍ မျမင္ရျခင္းလဲ ရွိပါတယ္ဆိုတာ ပါ ။
ကၽြန္မ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ရုပ္ရွင္ၾကည့္ေတာ့ သူတို႔ က ကပ္စီးနည္းျပီး ၆၀၀ က်ပ္တန္းမွာၾကည့္ပါတယ္..။ ကၽြန္မက ၁၀၀၀ က်ပ္တန္းေလာက္မွာၾကည့္ရ ေအာင္ေျပာေတာ့ သူတို႔က ဘယ္က ၾကည့္ၾကည့္ ဒီရုပ္ရွင္ပဲ ျပမွာပဲ နင္ဘာသာၾကည့္ခ်င္ရင္ တေယာက္ထဲ ၾကည့္ဆိုျပီး ေျပာေတာ့ ကၽြန္မလဲတေယာက္ထဲ မၾကည့္ခ်င္တာနဲ့ အထြန္႔မတက္ေတာ့ပဲ တူတူၾကည့္လိုက္ပါတယ္..။ ရုပ္ရွင္စျပေတာ့ နီးလြန္းတာေၾကာင့္ ေမာ့ၾကည့္ေနရတာေပါ့ ။ လူကပိတ္ကားထဲ ၀င္ေနသလိုျဖစ္ေနေတာ့ မ်က္စိကို ခ်ိန္သားကိုက္ေအာင္ မနည္း ၾကိဳးစားၾကည့္ေနရေတာ့တာေပါ့ ။ အနီးကပ္ျပတဲ့ အခန္းေတြမွာဆို ပိတ္ကားတခုလံုး မင္းသားေနတိုး မ်က္ႏွာၾကီးနဲ႔ ျပည့္ေနေတာ့ မင္းသားရဲ့ သြားတေခ်ာင္း တေခ်ာင္းဟာ စေကာေလာက္ျဖစ္ေနေတာ့တာေပါ့ . ျပီးေတာ့ မင္းသားရဲ့ မ်က္စိ တစ္လံုးနဲ႔ တစ္လံုးဟာလဲ ဆယ္ေပေလာက္ေ၀ေနးျပန္ပါတယ္ ။ပိတ္ကားကလဲ နီးလြန္းလွတယ္ ၊ ေရႊမင္းသားရဲ့ မ်က္ႏွာကလဲ ၾကီးလြန္းလွပါတယ္ ။ ကၽြန္မလဲ ေဖြးစီေနတဲ့ သြားၾကီးေတြၾကည့္လိုက္ ၊ဟိုဘက္က မ်က္လံုးဆီလွန္းၾကည့္လိုက္ ၊ ဒီဘက္က မ်က္လံုးဆီလွန္းၾကည့္လိုက္နဲ့ ေရႊမင္းသားရဲ့ ခန္႔ေခ်ာေခ်ာ မ်က္ႏွာၾကီးကို ေတာင္ၾကည့္ ေျမာက္ၾကည့္ ၊ က်ီးကန္းေတာင္းေမွာက္ ခံစားေနပါတယ္…။ ဇာတ္လမ္းဘာဆိုတာ ေတာင္မခံစားရေတာ့ပါဘူး ..။ 

ေ၀းလြန္းလို႔ မျမင္ရတာ ၊ ေသးလြန္းလို႔ မျမင္ရတာတင္ မဟုတ္ေတာ့ ပါဘူး ။ နီးလြန္းရင္လဲ မျမင္ရ ၊ ၾကီးလြန္းရင္လဲ မျမင္သာဘူး ဆိုတာ ျဖစ္တတ္ပါတယ္ ..။
လွ်ပ္စစ္မီးကို စတင္တီထြင္ခဲ့တဲ့ အက္ဒီဆင္ ဆိုသူ အေမရိကန္ သိပံၸပညာရွင္ ကြန္လြန္တဲ့ေန႔မွာ နယူးေယာက္ျမိဳ႕ တစ္ျမိဳ႕လံုးကို ေခတၱအေမွာင္ခ်ျပီး ပညာရွင္ၾကီးကို အေလးျပဳခဲ့ၾကပါတယ္ ..။ ေမွာင္မိုက္ေသာ အခါမွ အလင္းေရာင္ရဲ့ ေက်းဇူးကို ပိုမုိဆင္ခ်င္မိေအာင္ ဆိုျပီးေပါ့ ..။ ဒါဆိုကၽြန္မတို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံက အက္ဒီဆင္ ကို ခဏခဏ ဂုဏ္ျပဳေနတာေပါ့ေနာ္.. (ဤကား စကားခ်ပ္) ..။အေမရိကန္ျပည္သူ ျပည္သားေတြတင္ မဟုတ္ပါဘူး ၊ တကမာၻလံုးက လူေတြလဲ အေမွာင္ကိုခြင္း ျပီးအလင္းေဆာင္ေပးခဲ့တဲ့ ဤသိပံၸပညာရွင္ၾကီးကို ေက်းဇူးတင္ရ ေကာင္းမွန္းသိပါတယ္..။ ဒါဆို ကၽြန္မတို႔ ေနမင္းၾကီးကိုလဲ ဘယ္ႏွခါ အေရးတယူလုပ္ျပီး ဂုဏ္ျပဳဖူးပါသလဲ ..။ ေနမင္းရဲ့ ေက်းဇူးကိုလဲ ေလးေလးနက္နက္ ဆင္ျခင္မိၾကပါသလား ။ အင္း.. ေနမင္းရဲ့ အလင္းေရာင္ေၾကာင့္ ကၽြန္မတို႔ရဲ့ ခ်စ္သူခင္သူ ေတြရဲ့ မ်က္ႏွာကို ျမင္ၾကရတယ္ ။ သစ္ပင္သတၱ၀ါေတြ အသက္ရွင္ၾကတယ္ ။ ခုဆို ဆိုလာအင္နာဂ်ီ ဆိုျပီး သူ႔ဆီကေနေတာင္ စြမ္းအင္ကို ဆင့္ပြားျပန္ထုတ္သံုးေနၾကျပီေလ ..။ ေနမင္းၾကီးဆီကေန ဘာေတြဘယ္လို ထုတ္ယူသံုးစြဲရမယ္ဆိုတာသာ ကၽြန္မတို႔ ေတြးေနမိတတ္ၾကတယ္ ။ ေနမင္းၾကီးရဲ့ ေက်းဇူးေတြ ေျပာမကုန္ ေရးမျပီးရွိေေနေတာ့ သူ႔ေက်းဇူးကို ေထြေထြထူးထူး အဆန္းလုပ္ျပီးေတြမေနၾကေတာ့ တာေနမွာေပါ့ေနာ္..။ ဒါက ကၽြန္မေတြးမိတာပါ့..။

ဥပမာ ေပးစရာေတြ အမ်ားၾကီးရွိပါေသးတယ္ ၊ ညဘက္ေတြမွာ ကၽြန္မတို႔ေတြ တဖ်ပ္ဖ်ပ္ေတာက္ပေနတဲ့ ၾကယ္ပြင့္ေတြ ။ ျပီးေတာ့ ၀င္းပျပည့္ထိန္ေနတဲ့ လမင္း ရဲ့ေအးျငိမ့္ေနတဲ့ အလွေတြကို အားလံုးျမင္ေတြ႔ခံစားမိၾကမွာပါ..။ ဒါဆိုျဂိဳလ္ၾကီး ကိုးလံုး အပါအ၀င္ျဖစ္တဲ့ ကၽြန္မတို႔ မွီတင္းေနထိုင္တဲ့ ကမာၻျဂိဳလ္ရဲ့ အလွကို ဘယ္ႏွခါျမင္ဖူးၾကပါသလဲ ..။နီးလြန္းေသာေၾကာင့္ မျမင္မိၾကဘူးေလ ။ ျဂိဳလ္တု ဆိုတာေတြနဲ့ လိုက္သြားၾကတဲ့ သူေတြကေတာ့ ကၽြန္မတို႔ရဲ့ ကမာၻေျမၾကီးအလွကို တအံံ့တၾသ ေတြ႔ျမင္ခဲ့ၾကတယ္လို႔ ေျပာၾကပါတယ္..။ ဒါဆို ကၽြန္မေတြးမိတာတခုက အလွကိုျမင္ဖို႔ ခပ္ေ၀းေ၀းသို႔ ခြာတန္ခြာရ ပါမယ္..။ မ အလွ ကိုေတြ႔ဖို႔ေတာ့ ခပ္ေ၀းေ၀း သြားစရာမလိုပါဘူး ကၽြန္မအိမ္ေဘးမွာ အလွေနပါတယ္.. း) ။

ကၽြန္မတိုရဲ့ မ်က္စိမ်ားသာမဟုတ္ စိတ္ေတြဟာလဲ နီးလြန္းလွ်င္မျမင္ ၊ ၾကီးလြန္းလွ်င္မထင္ ရွိတတ္ၾကတာပဲေလ ။ ဟုတ္မဟုတ္ စဥ္းစားၾကည့္ရေအာင္…။ တခါတရံ ေငြေၾကးက်ပ္တည္းတဲ့ အခါမွာ ငါးရာ တစ္ေထာင္မ်ိဳး ေဖးမေခ်းငွားခဲဘူးတဲ့ သူတို႔ေက်းဇူးကို “သူ႔ေက်းဇူး ရွိတယ္ဟဲ့” ဆိုုျပီး တသသ သတိရမိတတ္ၾကတယ္ ေလ ။ တသက္လံုး ေကၽြးေမြး ေစာင့္ေရွာက္လာခဲ့တဲ့ မိဘ ေက်းဇူကိုၾကေတာ့ ေလးေလးနက္နက္ ဆင္ျခင္မိခဲၾကတာေကာ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ သတိထားမိၾကပါလား ။
သင္တန္းတခုမွာ ခဏၾကံဳေတြ႔လိုက္ရတဲ့ သူငယ္ခ်င္းက ကၽြန္မကို နည္းပညာ တစ္ခုကို လမ္းညႊန္လိုက္တဲ့ အခါ ကၽြန္မ သူ႔ရဲ့ ေက်းဇူးကို မၾကာခဏ ထုတ္ေဖၚေျပာျပတတ္ေသာ္လဲ ၊ ေက်ာင္းစာသင္ခန္းက မိမိကို ေန႔စဥ္သင္ၾကား ပို႔ခ်ေနတဲ့ ဆရာေတြရဲ့ ေက်းဇူးကိုေတာ့ အမွတ္မထင္ျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္..။ ဒါကေတာ့ ကၽြန္မရဲ့ ျဖစ္ရပ္ေလးကို သာဓက ျပတာပါ ။
ကၽြန္မမွာ အလြန္ေလးစားအားက်မိတဲ့ ဆရာမၾကီး တေယာက္ရွိပါတယ္..။ သူနဲ့က ၃ လေလာက္မွတခါေတြ႔ျဖစ္တာပါ့ ။ တခါတေလ ၁ ႏွစ္ေလာက္ေနမွ ေတြ႔ျဖစ္ၾကတာရွိပါတယ္..။ သူနဲ့ ေတြ႔တိုင္း သူရဲ့ ဆံုးမၾသ၀ါဒေတြ ကို မွတ္သားနာယူရတာ မေမာႏိုင္ေအာင္ပါပဲ ..။ ဆရာမၾကီးရဲ့ ဆံုးမစကားေတြေၾကာင့္ ကၽြန္မေျပာင္းလဲ သြားတာရွိပါတယ္..။ ဆရာမၾကီး ရဲ့ ေက်းဇူးကို အခါခါဆင္ျခင္မိတယ္ေပါ့ ၊ေနာက္ပုိင္း ဆရာမၾကီးက ကၽြန္မတက္တဲ့ တကၠသိုလ္ကို ေျပာင္းလာေတာ့ ေန႔စဥ္လိုလိုေတြ႔ ေနရေတာ့ သူ႔ဆံုးမစကားေတြ ကိုလဲ မျပတ္နာၾကားရတာေပါ့ ..။ဆရာမၾကီးရဲ့ ေက်းဇူးေတြကလဲ ပို၍ပို၍ ၾကီးမားလာတယ္ေပါ့ … ေနာက္ပိုင္း ကၽြန္မစိတ္ကို ဆင္ျခင္ၾကည္လိုက္ေတာ့ ဆရာမၾကီးကို ေက်းဇူးတင္ပံုေတြမွာ ေပါ့ေပါ့ဆဆ ျဖစ္လာတယ္လို႔ ထင္မိတယ္..။ ဟိုအရင္တုန္းကလို ရင္ထဲကေန လိႈက္လိႈက္လွဲလွဲ ေက်းဇူးတင္ပံုမ်ိဳးမဟုတ္ေတာ့ ပါဘူး။။ “ ေၾကြးမ်ားေတာ့ မပူ ၊ သန္းထူေတာ့ မယား ” ဆိုလို တစ တစ ေက်းဇူးေတြၾကီးလာတာေၾကာင့္ မျမင္သလိုလို ျဖစ္လာတာလားလို႔ ေတြးမိပါတယ္…။ ခုကၽြန္မကေတာ့ နီးလြန္း ၊ ၾကီးလြန္းေသာ သူရဲ့ ေက်းဇူးကို မ်က္ေျခမျပတ္ ဆင္ျခင္မိေအာင္ ၾကိဳးစားအားထုတ္ေနပါတယ္…။

ကဲ… ဒါ ဆိုကၽြန္မတို႔ေတြ ဗုဒၶျမတ္ရွင္ ၊ ခရစ္ေတာ္ စတာေတြရဲ့ ေက်းဇူးတရားေတြကို နီးလြန္းေတာ့ မျမင္ ၊ ၾကီးလြန္းေတာ့ မျမင္ တာေတြမျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားအားထုတ္ၾကရေအာင္ …။
ၾကီးလြန္းေသာေၾကာင့္ ၊ နီးလြန္းေသာေၾကာင့္ ျဖစ္လာတတ္တဲ့ အႏၱရာယ္ေတြေကာမရွိ ႏိုင္ဘူးလား..။ ကၽြန္မကေတာ့ စဥ္းစားရတာ ဂ်ာေအးသူ႔အေမ ရိုက္ဆိုသလိုျဖစ္ေနတယ္…။ စာဖတ္သူေရာ ကူျပီးစဥ္းစားေပးအံုးေနာ္… ။ ဖတ္ျပီးတိတ္ တိတ္ေလး မျပန္သြားနဲ့ေနာ္…။ နဲနဲေလးစဥ္းစား ၾကည့္ေနာ္….။
ဟုတ္ကဲ့ ကၽြန္မ ႏွင္းမိုးမိုး ပါ….။

Wednesday, 2 June 2010

ေဖေဖ့ ဒိုင္ယာရီ



လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ဒိုင္ယာရီေရးၾကတယ္ေလ ။ ေဖေဖလဲပါတယ္ ေရးတဲ့အထဲမွာ ဒါေပမဲ႕ေဖေဖဟာ ေန႕တုိင္းေရးတာမဟုတ္ဘူး ။ ဘာလို႕အဲလိုေၿပာႏုိင္လဲဆိုရင္ ေဖေဖ ဒိုင္ယာရီကိုခိုးဖက္ၾကည္႕ ရင္အလြတ္စာရြတ္ေတြမ်ားၾကီးဘဲ ။ ဘယ္လုိအခါေတြ ေရးတတ္လဲဆိုရင္ သူေပ်ာ္တဲ႕အခါေတြ တရံတခါ မိသားစုအေၾကာင္း မွတ္မွတ္ရရ ၿဖစ္ခဲ႕တဲ႕ေပ်ာ္ရြင္စရာေန႕ေလးေတြတို႕ ေဇတို႕ ညီကိုယ္ေတြ တညြတ္တညြတ္တည္း သူ႕ကို ညာတဲ႕အခါတို႕မွာ ေဖေဖဟာ ထည္႕ေရးတယ္ ။ ေအာက္မွာလဲ မွတ္ခ်က္ပါထည္႕ေရးေသးတယ္ ။ ဒါနဲ႕ဆုိဘယ္ႏွစ္ၾကိမ္ရွိၿပီ ေပါ႕ေလ ၊ အဲလိုေလးေရးတာ ငါဘာေတြၿပဳ ၿပင္ရအုံးမယ္ ဒါေတြလဲေရးတတ္တယ္ ။ တရံတခါမွာ ေဖေဖသူငယ္ခ်င္းေတြက ေဖေဖ႕ကို ကြက္ေက်ာ္ရိုက္သြားတာေတြ ၊ ေငြအလြဲသုံးစား လုပ္သြားတာေတြ ၊ ဒါေတြလဲ ထည္႕ေရးတတ္ပါတယ္ ။
ေမေမအေၾကာင္းလဲ သူေရးတယ္ ေမေမ႕ကို အၿပင္မွာ ေမၾကီးလို႕သာေခၚေပမဲ႕ စာအုပ္ထဲမွာေတာ႕ ေမေမနာမည္က ခ်စ္ခ်စ္ တဲ႕ ။ ခုိ္းဖတ္စတုန္းကဆုိရင္ ေဖေဖေနာက္မိန္းမ ယူေတာ့မယ္ မွတ္လုိ႕ ။ ၀မ္းနည္းလိုက္တာ ဘယ္ဟုတ္မလဲ ေနာက္စာရြတ္ေတြလုိက္ဖက္ၾကည္႕ေတာ႕မွာ ခ်စ္ခ်စ္ ဆိုတာ ေမေမရဲ႕ ကေလာင္ခြဲမွန္းသိတယ္ ။ အဲက်မွ သက္ၿပင္းခ်မိတယ္ ။ အားလဲက်တယ္ သူက အသက္ကသာၾကီးတာ ေမေမကိုခ်စ္တာၾကေတာ႕အၿမဲႏုပ်ိဳေနတတ္တဲ႕ လူၾကီးေပါ႕ ။ ေမေမ႕ကို ၿပန္ေၿပာၿပေတာ႕ ၿပဳံးလို႕ ဟုတ္ပ ေဇ႕ေဖေဖက ကေလးကလားတဲ႕ ဘာညာနဲ႕ ရွက္ၿပံဳးေလးၿပံဳးေန တယ္ သိသားဘဲ သူလဲေဖေဖ႕ကိုခ်စ္မွာေပါ႕ ။
ေနာက္သားေတြရဲ႕အေပၚမွာေတာ႕ သူကသူငယ္ခ်င္း လိုဘဲ အၾကီးႏွစ္ေကာင္က ေမေမကို ပုိခ်စ္တယ္ထင္တယ္။ ဒါေၾကာင္႔ ေဖ႕ေဖ႕ဒိုင္ယာရီမွာ အၾကီးေကာင္ေတြအေၾကာင္း သိပ္မေတြ႕ရဘူး ၊ ေဇ႕အေၾကာင္းဘဲ ပါတာမ်ားတယ္ ။ ေဇကေဖေဖ႕ ကိုပိုခ်စ္တယ္ ။ ေမေမ႕ကိုေတာ႕ သေဘာေလာက္ဘဲခ်စ္တယ္ ။ ေဖေဖဆီကိုေရာက္ရင္ ေဇဘယ္အရြယ္ ေရာက္ေနတယ္မွန္း ကိုယ္႕ကိုကိုယ္သတိမထားမွိေပမဲ႕ ၊ ေဇလုိ႕ ေခၚတဲ႕ေဖေဖအသံက ေဇ႕ကို ခေလးေလးလိုၿဖစ္ေစတယ္ ။ ေဖ႕ေဖ႕ကိုဖက္တတ္တယ္ ၊ မုန္႕သြား၀ယ္စားတယ္ ၊ စီဒီေခြသြားငွား တယ္ ၊ လက္ကိုဆြဲၿပီး ဒါမွမဟုတ္ ေနာက္ကေန ေဖေဖ႕ေက်ာကိုတြန္းၿပီး လမ္းထြက္ေလွ်ာက္တယ္ ။ မသိရင္သမီးရီးစားစုံတြဲလိုဘဲ ၊ ရန္ၿဖစ္တယ္ စကားမ်ားတယ္ ၊ေဘာလံံုးကန္တယ္ စက္ဘီးထြက္စီးတယ္ ၊ ေဖေဖပါမွ သြားတယ္ သူမပါရင္မသြားဘူး ။
ညဘက္ေတြဗိုက္ဆာရင္ ေဖ႕ေဖ႕ကို သြားႏုိးတယ္ ၊ သမိုင္းက ဦးေရခဲလမ္းက မုန္႕ဟင္းစားသြားဘုိ႕ေလ ညဘက္ဆိုစားလို႕တအားေကာင္းတယ္ ။ ေဖေဖတခါမွ မျငင္းခဲ႕ဘူး ေအး... ေဇခဏေစာင္႔ဆိုတဲ႕ အသံဘဲၾကားရတယ္ ။ ဟုိႏွစ္ေကာင္က မနာလိုတာေပါ႕ ။ ပါးဒီေကာင္႔ကိုအလိုသိပ္မလိုက္နဲ႕ေနာ္ မ်က္စိေနာက္တယ္ ဘာညာ ၊ ၀ိုင္းေထာင္ၾကတာ ၊ ဒီႏွစ္ေကာင္ဟာ စိတ္ေကာင္းေတာ္ေတာ္နည္းတယ္ ။ ေဇ႕ကိုလဲမနာလိုတာတအားဘဲ ။ ပါးကေအးပါကြာ မင္းညီေလးဘဲဟာ ဘာညာနဲ႕စကားၿဖတ္ၿပီး ႏွစ္ေယာက္ထဲ သြား စားၿပီး ၿပန္ရင္ သူတို႕ဘို႕လဲ ပါခဲ႕တာဘဲကို ဘာေတြကိုမေက်နပ္ေနၾကတာ မွန္းမသိဘူး ။ ေနာက္ၿပီး ေဖေဖ႕ကို ႏုတ္ခမ္းေမြးႏုတ္ေပးရတာၾကေတာ႕ ေဇကႏုတ္ေပးရတာ ။ ဘယ္ေလာက္ခက္္တယ္ မွတ္ေနလဲ မနာေအာင္ေၿဖးေၿဖးေလးႏုတ္ရတယ္ ။ သိပ္ခက္္တာဘဲ ဒီကမ်က္စိ မႈန္ေတာ႕ ပုိခတ္ခဲတာေပါ႕ ။ ဒါေတြက်ေတာ႕ သူတုိ႕က လုပ္မေပးခ်င္ဘဲ အခြင္႔ေရးက်ေတာ႕တန္းတူလိုခ်င္တယ္ ။
ဒါကေတာ႕ ဘယ္ၿဖစ္မလဲဟုတ္တယ္မလား ။ ဒါေၾကာင္႔ ေဖေဖက သူတို႕အေၾကာင္းေတြ ဒိုင္ယာရီထဲ မွာထည္႕မေရးတာေပါ႕ ၊ ေဇကမၾကာမၾကာပါတယ္ ေဇကေဖေဖရဲ႕ဒိုင္ယာရီမင္းသား ၊ ေဖေဖ႕အေၾကာင္းကို ဟိုႏွစ္ေကာင္ထက္ ပိုသိခ်င္တယ္ ၊ ဒါမို႕လို႕ ေဖေဖ႕စာအုပ္ကို သြားသြားခိုးဖတ္တာ အစတုန္းကေတာ႕ ခုိးဖတ္္တာပါ ။ ေဖေဖတို႕ ကုတင္ေဘးမွာမွာ မီးအိမ္တင္တဲ႕ ခုံပုေလးရွိတယ္ ။ အံဆြဲပါ တယ္ ၊ အဲထဲမွာ ထားတာစာအုပ္က သြားခုိးဖက္တုန္း ေဖေဖက ၿဖဳန္းကနဲ ေရာက္လာတာ ပက္ပင္း မိေတာ႕ ေဖေဖကအစပိုင္းမွာ ပိုက္ဆံခိုးတယ္မွတ္လို႕ ၊ ေနာက္က်မွ ေဖေဖ႕ဒိုင္ယာရီကို ဖတ္္ခ်င္ လို႕ပါ ကိုကိုေတြထက္ ေဖေဖအေၾကာင္းပိုသိခ်င္လို႕ လို႕ေၿပာေတာ႕ ေဖေဖကတအားသေဘာက် သြားတာ ၊ ေနာက္ ခုိးဖတ္္စရာမလုိဘူးတဲ႕ တရား၀င္ဖက္တဲ႕ ။ ႏွစ္ေဟာင္းက စာအုပ္ေတြက ေအာက္ဆုံးမွာ ထားတယ္တဲ႕ ။ အဲကေနစၿပီး တရား၀င္စာဖက္ခြင္႔ရသြားတာ ။ ေနာက္ေန႕က်ေတာ႕ ေဇ႕စာအုပ္ခိုးဖက္တာ ဒိုင္ယာရီထဲပါလာေရာ ေရးထားတာကေတာ႕ မေကာင္းတာေရးထားတာပါ ။ သူကိုမတိုင္ပင္ဘဲ စာခုိးဖတ္္လို႕ ဒါေပမဲ႕ေဇကေပ်ာ္တယ္ ။ ဘယ္လိုဘဲၿဖစ္ၿဖစ္ေဇက ေဖေဖ့ဒိုင္ယာရီထဲမွာ ပါသြားၿပီေလ ။
ေဇမွတ္မွိတာက ၂၀၀၄မွာ စဖတ္္တာပါ ၊ ေနာက္အေဟာင္းေတြအားရင္သြား ဖတ္တယ္္ ၊။ ၂၀၀၀ခုႏွစ္မွာ စာအုပ္ထဲမွာ ေဖေဖက ကိုကိုၾကီးအေၾကာင္းေရးထားတယ္ ။ ကိုကိုၾကီး ႏုိင္ငံၿခားမွာ ေဆးေက်ာင္းတစ္ခု တတ္ေနတာပါ ။ အဲႏွစ္မွာဘဲ ၿမန္မာၿပည္ကိုၿပန္လာရမွာ ၿပန္လာခါ နီးကို ေဖေဖက သူ႕ေနာက္ကိုလိုက္သြားၿပီး လိုက္လည္ၿပီးတာနဲ႕ တူတူၿပန္လာ အဲလိုစီစဥ္ၿပီးလိုက္ သြားတာပါ ။ ဟိုမွာ ကိုကိုတို႕ေနရတာက အေဆာင္လိုဘဲ သူငယ္ခ်င္းေတြစုၿပီး အိမ္ငွားထားတာ ပါ ။ ေဖေဖ ေရာက္ေတာ႕ ေဖေဖ႕အတြက္ ကုတင္ေလးတလုံးရတယ္ေလ ။ အဲအတြက္လဲေငြေပးရ တယ္ထင္တယ္ ။ ေနာက္၅ရက္ေလာက္ၾကာေတာ႕ ေဖေဖက ေမေမဆီ ဖုန္းဆက္တယ္တဲ႕ မင္း သားကုိေမးၾကည္႕ပါအုံး ငါလာတာ သူေနရထုိင္ရတာအဆင္မွ ေၿပရဲ႕လားမသိဘူး ။ ငါ႔ေမးရင္ေတာ႕ သူကအဆင္ေၿပတယ္ ေၿပာမွာဘဲတဲ႕ မင္းေသခ်ာေမးၾကည္႕လိုက္ပါ ငါရွိလို႕ သူအဆင္မေၿပရင္ ငါမသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၿပီး ၿပန္လာခဲ႕မယ္တဲ႕ ေမေမဟာငုိပါတယ္ ။ ေဖေဖကိုလဲ ေတာ္ေတာ္ေလးေဒါသၿဖစ္တယ္ ။ ကိုယ္ေမြးထားတဲ႕သားေတြကို ဒီေလာက္ညွာတာလို႕ပါ ၊ အဲအေၾကာင္းေတြ ေတြကို ေရးထားတာပါ ၊ ေအာက္ဆုံးကမွတ္ခ်က္မွာ ေဖေဖဟာ ဒီလိုေလးေရးထားပါတယ္ ငါသားေတြဆို ေပမဲ႕ ငါသိတတ္ေပးရမယ္တဲ႕ အလုိက္မသိတဲ႕ဖခင္တေယာက္မၿဖစ္လိုဘူးခ်စ္ခ်စ္ေရ တဲ႕..ေဇလဲ ေတာ္ေတာ္စိတ္မေကာင္းဘူး ေမေမ႕ကိုေမးၾကည္႕ေတာ႕ ခုနကအၿဖစ္ပ်က္ကိုေၿပာၿပတယ္ ။ အဲလို အေဖမ်ိဳးဆိီမွာ သားၿဖစ္ရတာ သိပ္ကံေကာင္းတာေပါ႕ ဟိုႏွစ္ေကာင္ထက္ပိုကံေကာင္းတာက သူတို႕ထက္ ေဖေဖက ေဇ႕ကိုခ်စ္တာေလ ။ ေဖေဖၿပန္လာေတာ႕ ေဖေဖ႕ကို တအားဖက္နမ္းပလိုက္တယ္ ေက်ာကုန္းေပၚလဲခြတတ္လိုက္တယ္ ။
ေဇတို႕ေဖေဖက သားေတြကုိသိပ္ခ်စ္တဲ႕ေဖေဖေလ သိပ္ေတာ္တဲ႕ေဖေဖေပါ႕ ၊ ေနာက္ေဇလဲဒီေရာက္ေတာ႕ ေဖေဖ့ဒိုင္ယာရီေတြမဖက္ၿဖစ္ေတာ႕ဘူး ဒါေပမဲ႕ ၊ ၿပန္ေရာက္တာနဲ႕ အၿခားစာအုပ္ေတြထက္ ေဖေဖ႕ဒိုင္ယာရီစာအုပ္ကို တအားဖက္ၿဖစ္ခဲ႕ပါတယ္ ။ အခုေဖေဖ အသက္ၾကီးလာၿပီေလ ေဖေဖဒုိင္ယာရီေတြမွာ ဘာသာတရားေတြအေၾကာင္း ေတြ႕လာရတယ္ ။ ေဖေဖဟာ ရိပ္သာ၀င္တယ္ သူ႕စာအုပ္မွာ မူလ သစၥာဒီပကဆရာၾကီးဦးၾကည္ရဲ႕ တန္ေဆာင္မုန္းလ (၇)ရက္တရားစခန္းေတြ မဟာသၾကၤန္ တရားစခန္းေတြ အေၾကာင္းေတြဘဲမ်ား မ်ားစားစားေတြ႕ရတယ္ ။ ခ်စ္ခ်စ္အေၾကာင္းေရာ ကိုကိုေတြအေၾကာင္းေရာ ေဇ႕အေၾကာင္းေရာ သိပ္မပါလာေတာ႕ဘူး ။ ကြက္္ၾကားကြက္္ၾကားဘဲ ပါေတာ႕တယ္ ။ အဲဒီဦးၾကည္ဆိုတဲ႕ လူၾကီးကို ၾကည္႕လို႕ကိုမရဘူး ။ တရားဆရာလားဘာလားေတာ႕မသိဘူး ၊ ဒိုင္ယာရီမွာ သူ႕အေၾကာင္းေတြဘဲပါလို႕ တအားစိတ္တုိတယ္ ။ မိသားစုအေၾကာင္းေရးရမဲ႕ဟာကို ဒီဦးၾကည္ဆိုတဲ႕လူၾကီးက ၀င္ရွဳတ္တယ္ ။ ဒီတေခါက္ၿပန္သြားေတာ႕ ေဖေဖ႕ဒိုင္ယာရီမွာ စာပိုဒ္ေလးေတြနဲ႕ ထူးထူးၿခားၿခား ေရးထားတာ ေတြ႕ခဲ႕ရပါတယ္ ။ ေခါင္းစဥ္ေလးက ( ဒီအတိုင္း က်င္႔ၾကံ ေနထုိင္သြားႏုိင္တဲ႕သူၿဖစ္ရပါလို၏ ) တဲ႕
၁။ စကားမ်ားမ်ား ေၿပာခ်င္းမွ ၊ေရွာင္ရွားႏုိင္ရပါလို၏ ။
၂။ငယ္ရြယ္သူမ်ားႏွင့္ ဆက္ဆံရာတြင္ အေသးစိတ္ အခ်က္လက္မ်ားကို အထပ္တလဲလဲ မေၿပာမွိေစရန္ သတိထားႏုိင္ရပါလို၏ ။
၃။ပတ္၀န္းက်င္ရွိလူမ်ားက ယင္းတို႕၏ ဒုကၡေ၀ဒနာခံစားမႈကို မိမိထံလာေရာက္ေၿပာၿပေသာအခါ စိတ္ေကာင္းေစတနာေကာင္းထားၿပီး သီးခံနားေထာင္ႏုိင္ရပါလို၏ ။
၄။မိမိ၏ ေ၀ဒနာခံစားခ်က္မ်ားကို သူတပါးအားေၿပာၿပလိုစိတ္ တဖြားဖြားၿဖစ္ၿဖစ္ေပၚၿခင္းကို ခ်ဳပ္တီး ႏုိင္သူ ၿဖစ္ရပါလို၏ ။
၅။ ငါအသက္ၾကီးၿပီ ၊အေတြ႕အၾကံဳမ်ားၿပီ မမွားႏုိင္ဟူေသာအယူအဆကို ဖယ္ထားၿပီး ငါလဲမွားႏုိင္ တာဘဲဟူေသာ အယူအဆကို လက္ခံႏုိင္ေသာသူၿဖစ္ရပါလို၏ ။
၆။မိမိ၏အေတြ႕အၾကံဳပညာမွ ရရွိေသာ ဘ၀သခၤန္းစာမ်ားကို အခ်ည္းႏွီးမၿဖစ္ေအာင္ ဆင္ၿခင္သုံး သပ္ႏုိ္င္ရပါလို၏
၇။ မိမိ၏ ေနာက္ဆုံးအရြယ္ကို ကလွ်ာဏမိတၱမိတ္ေဆြမ်ားၾကားတြင္ ခုိလႈံရပါလို၏ ။
ေအာက္က မွတ္ခ်က္ထဲမွာလဲ ဒီလိုေလးေရးထားပါတယ္ ။ ဒီလိုအသိဥာဏ္ေတြကို ၿဖစ္ေအာင္အသိ ေပးခဲ႕တဲ႕ ကိုၾကီး ဦးစန္းေငြ + မၾကီးေဒၚစန္းႏြဲ႕ မိသားစု ၊ အမွတ္(၅က) ၊ ကန္ရိပ္သာလမ္း ၊ ၁၀ ရပ္္ကြတ္ ၊ မရမ္းကုန္း ကိုလဲ အထူးပင္ ေလးစားအားက် အတုယူမိပါတယ္လို႕ ေရးထားပါတယ္ ။ ဒီလူ ေတြကိုမသိေပမဲ႕ ေဖေဖေလးစားရတဲ႕ေတြမုိ႕လို႕ နဲနဲေတာ႕ မနာလိုမိပါတယ္ ။ ေဖ႕ေဖ႕ကိုလဲပိုၿပီး ေလးစားမိသလို ပိုလဲခ်စ္မိပါတယ္ ၊ သူဟာ သားေတြအေပၚ တအားခ်စ္တဲ႕လူၿဖစ္သလို ၊ ေမေမအေပၚမွာလဲ အရမ္းခင္တြယ္တတ္တဲ႕ ေယာက်ာၤးေကာင္းတဦၤးပါ ။ လူၾကီးလူေကာင္းတဦၤးၿဖစ္ဘို႕ အခိ်န္နဲ႕အမွ် ၾကိဳးစားေနသလို အေဖဆိုတာ ဒါလို႕ထင္သာၿမင္သာေအာင္ သားေတြကိ၊ု အလုပ္အက်င္႔စာရိတၱ ၊ စိတ္ဓာတ္ ၊ အေနအထိုင္ေတြနဲ႕ စံၿပလုပ္ၿပေနတဲ႕လူပါ ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကို ေလးစားဘူးခဲ႕ေပမဲ႕ ေဖေဖကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ထက္ပိုေလးစားခဲ႕ပါတယ္ ။ ေမာစီတုန္းရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္မႈကို အားက်ေပမဲ႕ ေဖေဖ႕ရဲ႕ေခါင္းေဆာင္မႈ႕ကိုို ပိုအားက်ပါတယ္ ။ ေဖေဖရဲ႕ ဒုိင္ယာရီကို ဖတ္္တုိင္း ကြ်န္ေတာ္ေတြးမိတာ တခုကေတာ႕ ကြ်န္ေတာ႕ေဖေဖလို ေဖေဖတေယာက္ၿဖစ္ဘုိ႕ ေတာ္ေတာ္ေလး ၾကိဳးစားရအုံးမယ္ဆုိတာပါဘဲ…… ။
ဟုတ္ကဲ႕ကြ်န္ေတာ္ေဇတာရာပါ..။


Tuesday, 1 June 2010

ဘ၀ဂီတ



ကၽြန္မ စာအုပ္တစ္အုပ္မွာ တစ္ခါက စာတစ္ပုဒ္ ဖတ္ဖူးပါတယ္ ။ လူတစ္ေယာက္က တိုင္းျပည္ႏွစ္မ်ိဳးကို ေရာက္ဖူးပါတယ္ ။ တစ္မ်ိဳးကေတာ့ အဲဒီတိုင္းျပည္က လူေတြရဲ့မ်က္ႏွာဟာ တစ္ပုံစံတည္းပဲ၊ စက္ရုပ္ေတြ အတိုင္းပဲ၊ မိန္းမတိုင္းကလဲ မိန္းမတစ္ေယာက္တည္းရဲ့ ရုပ္ပဲထြက္ေနတယ္။ ေယာက္်ားတိုင္းကလဲ ေယာက်္ားတစ္ေယာက္တည္းရဲ့ ရုပ္ပဲထြက္ေနတယ္ ။ မ်က္လံုးေတြမွာ အေရာင္မဲ့ ၊ အေရျပားေတြမွာ အဆင္းမဲ့၊ လႈပ္ရွားတာက စက္ရုပ္ပမာ ၊ လူစက္ရုပ္တိုင္းျပည္ေပါ့ ။ ေနာက္တိုင္းျပည္တစ္ခုက လူေတြရဲ့မ်က္လံုးေတြက ေတာက္ပလို႔ေနသတဲ့ ၊ အသားအေရေတြကလဲ စိုေျပ၀င္း၀ါျပီး ဆံပင္ေတြကလဲ လြတ္လပ္စြာ ၀ဲပ်ံေနသတဲ့ ၊ ျပံဳးသင့္တဲ့ ေနရာျပဳံဳးျပီး ၊ ငိုစရာေတြ႔ေတာ့လဲ ငိုခ်လိုက္တာပဲ ၊ ဒုကၡေတြကို ကုိယ့္နည္းကုိယ့္ဟန္နဲ႔ ေျဖရွင္းျပီး သုခေတြကိုလဲ လူေက်နပ္ နတ္ေက်နပ္ ၀ိုင္း၀န္းခံစားၾကသတဲ့ ။
တိုင္းျပည္တိုင္းက သူ႔ျပည္သူေတြကို ေကာင္းေစခ်င္တဲ့ ေစတနာကေတာ့ အတူတူလို႔ယူဆရတယ္ ၊ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ု ကြာတာေပါ့ ။
ကၽြန္မတို႔ေတြ ေန႔တိုင္း ဒီပံုစံခြက္ထဲမွာ ေနေနၾကရတယ္လို႔မထင္မိဘူးလား ။ ကၽြန္မဆိုေနတိုင္း ျဖတ္သန္းေနရတဲ့ ပံုစံခြက္ေတြနဲ႔ နပမ္းလံုးေနရတာၾကာတဲ့အခါ ထြက္ေျပးခ်င္လာတယ္ ။ အျခားသူေတြေတာ့ အဲဒီလို ျဖစ္လား ၊ မျဖစ္လားေတာ့ မသိဘူး ကၽြန္မက အျခားသူမဟုတ္ေတာ့ မေျပာတတ္ပါဘူး ။

အားလံုးပဲ ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ေန႔ေလးကိုပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ပါေစေနာ္...