ႏွင္းမိုး ရဲ့ ဘေလာ့ေလးမွ ၾကိဳဆိုပါတယ္...

Tuesday, 8 June 2010

မိသားစုထမင္း၀ိုင္း

မိသားစုရွိရင္ထမင္း၀ိုင္းရွိတယ္ ။ စုံတာမစုံတာေတာ႕ အိမ္ကလူေတြရဲ႕ စိတ္ထားေပၚမွာ မူတည္ပါတယ္ ။ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား မိသားစုေတြကေတာ႕ မိသားစုေတြစုံမွစားတတ္ၾကပါတယ္ ။ ေဇေတြ႕ဘူးတဲ႕ သူငယ္ခ်င္းြအိမ္ေတြမွာလဲ မိသားစုထမင္း၀ိုင္းရွိတယ္ ။ အလုံသစ္ေတာလမ္းက ေဇယ်ာမင္းခန္႕တုိ႕ဆို ထမင္းမစားခင္ ေဒရွင္နယ္ရီအရင္ၾကည္႕ရတာ ၊ သူေဖေဖက အထူးကုဆရာ၀န္ၾကီး ၊ ထမင္းစားတုိင္း ဒီေန႕စကားလုံး အသစ္ေလးလုံးေလာက္ ေၿပာစမ္းပါ ။ အဲလိုၾကီး စားတုိင္းေမးတာ ။ အဲ ေမာင္ရင္လဲအက်င္႔ပါသြားလိုက္တာ ၊ အိမ္မွာတခါတုန္းက ၾကံဳလို႕ ၾကံဳတယ္ဆိုတာဒီလို ေက်ာက္ေတာ္ၾကီးဘုရားကို လာဖူးတာ လိုင္းကားနဲ႕ ၊ မွတ္တုိင္မသိလို႕ ခေရပင္လမ္းခြဲထိပါသြားတာ ။ အဲဒါနဲ႕ အိမ္ကသြားေခၚေပးေတာ႕ လုိက္လာရင္း ၊ ထမင္းမစားရေသးလို႕ ထမင္းတူတူစားၾကတာ အဲဒီမွာအဲ ေမာင္ကစေဖာက္တာဘဲ ၊ ေမေမက သူ႕ကို စားေလ ကိုခန္႕ စားပါအားနာလို႕လား စားပါ ။ ဟုတ္ ဟုတ္ နဲ႕သာေၿပာေနတာ အဲေကာင္ထမင္းသိပ္မ၀င္ဘူး ။ ထမင္းတလုပ္တလုပ္က ၂မိနစ္မတ္တင္း တနည္း ၂မိနစ္နဲ႕၄၅စကၠန္႕ေလာက္ ၾကာတယ္ ။ ေဇက ေမေမသြားနားေလ သားတို႕ဘာသာ စားမယ္ဆိုလို႕ ပထုတ္လိုက္ေတာ႕မွ ၊
ေဟ႕ေကာင္ ေဇမင္းမွာ အီးတူအီး တအုပ္ေလာက္မရွိဘူးလား ။
 ေအးရွိတာေပါ႕ ဘာလုပ္မလို႕လဲ ထမင္းစားရင္းမတ္တပ္က
မဟုတ္ဘူး ငါေလးလုံးေလာက္ ၾကည္႕ခ်င္လို႕ ။
အမ္ဘာလို႕တုန္း …. ။
ငါထမင္းကိုမ်ိဳလို႕မရဘူးၿဖစ္ေနတယ္….။
အယ္ ၊ ၿဖစ္မွၿဖစ္ရေလကြာ….။
ဟုတ္တယ္ ငါအိမ္မွာေန႕တုိင္း ေလးလုံးေလးလုံးစားခါနီးတုိင္းရြတ္ေနက်ဟ ၊ ေအာ အဲဒါနဲ႕စာအုပ္ယူေပး လိုက္ေတာ႕ ဒီေမာင္လက္ေဆးၿပီး စာအုပ္ၾကည္႕ၿပီး စာက်က္တယ္ ။ ၿပီးေတာ႕မွ ေဇ႕ ကိုရြတ္ဖက္သရဇၥ်ာယ္ၿပတာ  ၿပီးလဲၿပီးေရာ စားလုိက္တဲ႕ၿဖစ္ခ်င္း စကားၿပန္ကို မရေတာ႕ဘူး ။ ေကာင္းလားလဲ ေမးလို႕မရ ။ အိုေကလားဆိုလဲ တခြန္းမွမေၿပာ စားေသာက္ၿပီး အိမ္လိုက္ပို႕ေပးလိုက္တယ္ ။ ဒါက သူတို႕အိမ္က ထမင္း၀ိုင္းကလုပ္ေပးလိုက္တဲ႕အက်င္႔ ။
ေနာက္တေယာက္က မိန္းခေလး ခင္ဇာထက္တဲ႕ ။ ခေပါင္းအိမ္ယာမွာ ေနတယ္ ။ သူတို႕ ထမင္း၀ိုင္းက်ေတာ႕ တမ်ိဳး ၊သားမိသားဖ သုံးေယာက္ဘဲရွိတယ္ ။ ဟင္းက ၅ခြက္ေလာက္ ခ်က္တယ္ ။ သူတုိ႕အေဒၚ မွတ္တယ္ အ့ဲ ဘြားေတာ္ကခ်က္တာ ။ တခါတရံ အန္တီႏြယ္ ခ်က္တယ္ ။ အန္တီႏြယ္က ထက္ရဲ႕ေမေမေလ ။ သူ႕ေဖေဖက စီးပြားေရးဘဏ္ ၂ ကအရာရွိ ။ ဒီလိုပါဘဲ လူစုံမွစားၾကတာ ။ စားရင္ေလးေယာက္ေပါ႕ သူတုိ႕က ၊
ဖေအက စေၿပာတယ္ း ငန္တယ္ေဟ႕ ဒီဟင္း ၊
သမီး း ဟုတ္ပ ၊
အေမ း ဟိုဟင္းကလဲစပ္တာ ဟာ ၊
ခ်က္တဲ႕ဘြားေတာ္ း ကဲၾကိဳက္မွသုံးေဆာင္ၾကေဟ႕ မၾကိဳက္ရင္သြန္ပလိုက္ ၊ ဒီေလာက္ အေကာင္းၾကိဳက္ရင္လဲ ကိုယ္႕ဘာသာကိုယ္ခ်က္ၾက ၊
အန္တီႏြယ္  း ေအာင္မေလးေအ ဟင္းေလးခ်က္ရတာမ်ား စကားၾကီးစကားက်ယ္ ေၿပာေနလိုက္တာ ၊
ထက္က း ဟုတ္ပ အန္တီေလးကလဲ ၊
ဖခင္ၾကီး း ေအာ္ ခတ္ လိုက္တာ ငါႏွယ္ ငံတာေတာင္မေၿပာရပါလား ၊ ဒီမိန္းမကိုရကတည္းက ဟင္းလဲတခါမွအစပ္ တဲ႕တဲ႕မစားရပါဘူး ၊
  ထက္တို႕အေမ း ဒါကဘာစကားလဲ စကားေၿပာတာၾကည္႕ေၿပာ ရွင္႔ကိုယူတုန္းက ဟင္းအစပ္တည္႕တည္႕ ခ်က္ေၾကြးပါမယ္လို႕ က်မ္းၾကိမ္ထားလို႕လား ဘာလားညာလား ၊
ထက္က း သူေဖေဖဘက္ကေန ၀င္ေၿပာတယ္ ၊ေမေမစားပါ စကားေၿပာမနဲ႕ေတာ္ၾကာရန္ၿဖစ္ေနအုံးမယ္  ။
ထက္ေမေမ း ဟေကာင္မနင္ စကားမမ်ားနဲ႕ ညီးကညီးအေဖဘက္က ကာစီးကာစီး နဲ႕ ညီးေရာ ဘာအားကိုးရလို႕တုန္း ။ ဟင္းခ်က္တာ ၾကတ္သြန္တဥလီွးေပးဘူးလား ၊ ဒီေလာက္ခ်က္ရတာငံတဲ႕အခါငံမေပါ႕ ။ ဆုိၿငင္းခုန္ၿပီး ရန္ပြဲလဲၿပီးေရာ ထမင္းပြဲသိမ္း ခါတိုင္းလိုဘဲ ၿပန္ၿဖစ္သြားၿပန္ေရာ ။ ဆယ္တန္း တုန္းက ကမာရြတ္မွာ ေက်ာင္းတက္္တာဆုိေတာ႕ ထက္ကအိမ္မွာ မၾကာခဏဆိုသလို အ၀င္အ  ထြက္ေလးရွိတယ္ ။ ရံဖန္ရန္ခါ ထမင္းစားတယ္ ။ စားတဲ႕အခါတိုင္း သူၿပႆနာရွာတယ္ ။ သူနဲ႕ထမင္းစားရမွာ လန္႕လန္႕လာတယ္ ၊ သူ႕ကိုအရင္ေၾကြးရင္လဲ မစားဘူး ။ တူတူစားေတာ႕လဲ ကိြဳင္သိပ္ရွာတယ္ ။ (ေအာ္ကိြဳင္ဆုိတာၿပႆနာကိုေၿပာတာေနာ္ ။ ေတာ္ၾကာ ထမင္းစားရင္းနဲ႕ ဘယ္ေရာက္သြား ပါလိမ္႕နဲ႕ ေတြးေနမွာဆိုလုိ႕) ။
ဟဲေဇ႕ ဆားဗူးေလးေပးစမ္းပါဟာ ေရာ႕ နဲနဲေပါ႕တယ္ေနာ္ ၊ ေဆာ႕ ေလးမရႏုိင္ဘူးလား ၊ ငါ႔ပုဂံထဲကဟင္းကို နင္စားလုိက္ဟာ နဲနဲနယ္ေပးအုံး ။
ဟာရႈတ္ပြေနတာဘဲ မၿပီးေတာ႕ဘူး ။ ကိုယ္႕အိမ္မွာ စားေနတာဆိုေတာ႕လဲ ေၿပာရတာ ဂြေတာ႕က်တယ္ ။ ေတာ္ၾကာေၿပာ လိုက္လို႕ စိတ္မေကာင္းၿဖစ္သြားမွာဆုိးလို႕ သည္းခံရတယ္ ၊ ကိုကိုေတြကိုလဲ သူမေၾကာက္တတ္ဘူး ။ ဟုိကလဲ လူၾကီးေတြဆိုေတာ႕ သူ႕ကိုခ်စ္တယ္ ။ သူကလဲ အိမ္ကို သူ႕အိမ္လိုဘဲ မွတ္ထားတယ္ထင္တယ္ ။ ေနာက္ဆုံး ၿပႆနာရွာစရာမရွိရင္ ၊ ထမင္းစားခါနီးရင္ ၿဖဴကြတ္နဲ႕ ငမဲက ခုံေအာက္ကုိလာေနတတ္တယ္ ။ အဲဒီေခြးႏွစ္ေကာင္ကို ၿပႆနာရွာတယ္ ။
ဟဲ႕ေဇနင္မရြံ႕ဘူးလား ဟင္ ၊ ဒီေခြးႏွစ္ေကာင္အနံ႕ ကငါစားလုိ႕မရဘူး ၊ ေရြ႕ေပး
 ဟာ ဘာဆုိင္လဲ နင္႔လိုမွတ္လို႕လား ၿဖဴကြတ္က နင္႔ထက္ေမႊးတယ္ ၊ ငမဲက နင္႔ထက္သန္႕တယ္ ။ စားခ်င္စားမစားခ်င္ေန ငါမေရြ႕ေပးႏိုင္ဘူး ၊ ေရြ႔လဲသူတို႕က သြားမွာမဟုတ္ဘူး ၊
ဒါဆိုငါမစားေတာ႕ဘူး ေရြ႕ေပးရမယ္
မေရြ႕ေပးႏုိင္ဘူး သူတို႕ကေနေနက် ။
အဲဒါဆို ငါ မစားေတာ႕ဘူး ။
ေနေပါ႔ အကုန္က်ေတာင္သက္သာေသးတယ္ ။ အဲဒါနဲ႕ေစာင္႔ၾကီးေအာင္႔ၾကီးနဲ႕စား ေသာက္ၿပီး ၿပန္ပို႕ေတာ႕လဲ အရင္လိုဘဲ ၊ ထမင္းစားခါနီးမွ သူက ၿပႆနာရွာတတ္တာ ။
ေဇတို႕က်ေတာ႕ တမ်ိဳး ထမင္းစားခါနီးအရင္ဆုံး စကားေၿပာတယ္ ။ ရီတယ္ ။ ထမင္းခူးကတည္းက ရီတာ ရီၿပီးတာနဲ႕ ၿပႆနာစတယ္ ။ ဟင္းခတ္ ပါးကိုထည္႔ေပး ၊ ဟိုအၾကီးေကာင္က ေမေမထဲထည္႕ေပး ၊ အလတ္ေကာင္က ငါးေၾကာ္ရင္ ေခါင္းပိုင္းကို အကိုၾကီးကို ထည္႕ေပး ၊ ဂါရေ၀ါစ နိ၀ါေတာစေၾကာင့္ ဦးခ်တာမဟုတ္ဘူး ။ ေခါင္းဆိုေတာ႕ အရိုးမ်ားလို႕ အၾကီးေကာင္ထဲ အရင္ထည္႕ေပးတာ ဒါမွသူကေနာက္ပိုင္းတုိ႕ ခါးပိုင္းတို႕ရမွာ ။ အၾကီးေကာင္ကလဲ လူလည္ဘဲ ၊ အလကားေကာင္မ ွမဟုတ္တာ သူ႕ပန္ကန္ထဲၿပန္ထည္႕ေပး ၊ အဲဒါကေန ေဇ႕ပုဂံထဲေရာက္လာ ၊ ေဇ႕ပုဂံကေန…..အလတ္ေကာင္ ၊ အလတ္ေကာင္ ေကာင္ကေန အၾကီး ၊ အၾကီးအလတ္အငယ္ အဲလို ဟင္းတုန္းက ေဒသစာရီ ၃ ပတ္ေလာက္ ၾကြခ်ီၿပီး မွနဂိုမူရင္း ဟင္းပုဂံထဲၿပန္ေရာက္ ၊ အဲက်မွ ဟင္းပုဂံထဲကၾကက္္ဆိုလဲ ေပါင္သား ၊ ငါးေၾကာ္ရင္လဲ ခါးပိုင္း အလုအယက္စားေသာက္ၿပီး ခုနက လယ္တယ္ပူတယ္ ၿဖစ္ေနတဲ႕ အတုံးကိုအရိုးမပါေအာင္ ပုဂံထဲမွာဘဲ ဇြန္းနဲ႕လွည္႕ပတ္ခတ္ ၊ အၾကီးေကာင္ကေဟာက္၊ အလတ္ေကာင္က မ်က္္ေစာင္းထုိးနဲ႕ မသထာေရစာလား ၊ ဘာလားေတာ႕ မသိဘူး ၊ ေတာ္ေတာ္စားေကာင္းတယ္ ။ ဒါမုိ႕လို႔ အရိုးမပါတဲ႕ ဟင္းခ်က္တဲ႕ေန႕ဆို စားလို႕ သိပ္မေကာင္းဘူး ။ ဒါက ေဇတို႕ညီကိုယ္သုံးေယာက္ရဲ႕ ၿပႆနာ ။
အိမ္ဦးနတ္ၾကီးနဲ႕ အိမ္ဦးနတ္ၾကီးရဲ႕ကေတာ္တုိ႕ရဲ႕ ၿပႆနာကိုေလ႕လာၾကည္႕လိုက္ေတာ႕ ဒီလို ၊
ေမေမ  း  ေဖၾကီးေတာ္မေနက ဇာတ္လမ္းတြဲစီဒီ ဘယ္သိမ္းခဲ႕တုန္း ။ ေန႕လည္က ရွာလိုက္ရတာ မူးေန တာဘဲ ။
ေဖေဖ  း  မသိဘူးေလကြာ ။
ေမေမ  း  မသိလို႕ရမလား ။ ဒီမွာၿပီးေသးတာမဟုတ္ဘူး တိုးလို႕တန္းလန္းၾကီးနဲ႕ဟာ ။
ေဖေဖ  း မသိပါဘူးဆို ခေလးေတြေမးၾကည္႕ေလ ။
ေမေမ  း ဘာလို႕ေမးၾကည္႕ရမွာလဲ ရွင္မသိဘူးလား ။ ရွင္ဘဲမေန႕က ေနာက္ဆုံးမလား ။
ေဖေဖ  း  ေအးကြာ ဟုတ္ပီစဥ္းစားေပးမယ္ ။
ေမေမ  း  မရဘူးရွာေပးရမွာ ဒီက ထမင္းစားၿပီးတာနဲ႕  ဆက္ၾကည္႕ရမွာေတာ႕ ။
ေဖေဖ  း  ေဟ႕ခေလးေတြ မင္းေမေမစီဒီေခြ ယူသိမ္းထားေသးလား ။
ဟင္႔အင္း မကိုင္ပါဘူး သားတုိ႕မွမၾကည္႕တာ ၊
ေဖေဖ  း  ေမးလိုက္ရင္ဘယ္သူမွသိတယ္ မရွိဘူး ။ ဒါဆိုစီဒီေခြက ေၿခေထာက္ေပါက္ၿပီး ဘယ္ကို သြားတာလဲ ။
ေဇ     း  ဟာဗ်ာမသိဘူး ။ သိပ္ရစ္တာဘဲ ထမင္းကိုေကာင္း ေကာင္းမစားရဘူး ။
ဟုတ္ပသားရာ မင္းေမေမက ဘာမွန္းမသိဘူး ။
 အၾကီးေကာင္က း တစ္စခမ္းထၿပီး ေဖေဖကလဲ ဟုတ္တာဘဲ ေမေမၾကည္႕တဲ႕အေခြကို ေသခ်ာခ်ာသိမ္းမွေပါ႕ ။
ေဇကလဲ း ဘာဟုတ္တာလဲ မင္းေမေမက ကိုယ္႕စီဒီကိုယ္သိမ္းေပါ႕ ဘာလို႕ ေဖေဖ႕ကို သိမ္းခိုင္းတာလဲ ၊
အလတ္ေကာင္္ း ဟိုေကာင္မင္းက လူၾကီးေတြစကားထဲ ၀င္၀င္ပါတယ္ ။ မင္းဟာ ဘယ္ေလာက္ေၿပာေၿပာ အမွတ္သဲေၿခမရွိဘူး ။ ေသာက္သုံးက်မဲ႕ ေကာင္မဟုတ္ဘူး ၊
 ေဖေဖ း အလတ္ေကာင္ ကုိယ္႕ညီေလးကိုအဲလို မေၿပာရဘူးဟ ၊
အၾကီးေကာင္ း ေဖေဖကလဲ ေဖေဖဘဲ ဒီေကာင္ဆုိ သိပ္ပစားေပးတယ္ ။ ဒီေကာင္က အေရာင္႔သိပ္တပ္တာ ။ ေမေမ႕ကိုေတာင္ ေအာ္လား ေငါက္လားနဲ႕ ။
ေဖေဖ         း ကဲေတာ္ၾကေတာ႕ ဟိုအရိုးေတြ ၿဖဴကြတ္ ကိုေကၽြးလိုက္ ၊ ဒီအရိုးက ငမဲကိုေကၽြး ေရာ႕ ေဇပုဂံေဆး ၊ ေမၾကီးလာေဟ႕ ၊ ပုဂံေတြကိုခေလးေတြနဲ႕ ထားခဲ႕ ။ 
အဲဒါ ေန႕တုိင္း ထမင္းစားရင္းနဲ႕ ၾကံဳေတြ႕ရတဲ႕ၿပႆနာပါ ။ ေန႕တုိင္းဘဲ တခုမဟုတ္တခုနဲ႕ ၿပႆနာတတ္ပါတယ္ ။ စကားမ်ားတယ္ဆုိေပမဲ့လဲ အနိစၥလကၡဏာထင္ရွားေတာ႕ ထမင္းစား ခ်ိန္တတ္တဲ႕ၿပႆနာက ထမင္းစားပြဲသိမ္းတဲ႕အထိမခံပါဘူး ။ ထမင္းပြဲၿပီးတာနဲ႕ ရန္ပြဲလဲ အလိုလို ၿငိမ္းပါတယ္ ။ အဲဒီအသံ အဲဒီဂီတေတြ နားယဥ္လာလို႕ ျပည္ပေရာက္တဲ႕အခါမွာ ၿပႆနာတတ္ပါ တယ္ ။ ထမင္းစားရတာ ေၿခာက္ေတာက္ေတာက္ၾကီးမုိ႕ စားလုိ႕လဲမေကာင္းပါဘူး ။ အိမ္ကထမင္း၀ိုင္းကို ေတြးၿပီးလြမ္းမွိပါတယ္ ။ ဒါေၾကာင္႔ ထမင္းစားခါနီး ၿပႆနာတခုကို အၿမဲရွာပါတယ္ ။ အနည္းဆုံး သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ႕ ဟုိလြန္ခဲ႕တဲ႕ရက္က အၿပစ္ေတြ အသုံးမက်တာေတြကို ထမင္းစုစားတဲ႕အခါ ေၿပာၿဖစ္ပါတယ္ ။ အပတ္စဥ္ ဗုဒၶဟူးေန႕တိုင္းမွာလဲ တေန႕စာ အစားအေသာက္ကို ခ်က္ၿပဳတ္ေကၽြးေမြးပါတယ္ ။ သူငယ္ခ်င္းေပါင္း ၆ ေယာက္တုိ႕ဟာလဲ အဆူခံ အဆဲခံခ်င္လြန္းလို႕လားမသိပါ ။ ကြ်န္ေတာ္မပါရင္ ထမင္းကို မစားေတာ႕ပါဘူး ။ ဗုဒၶဟူးေန႕ဆိုရင္ လူမရွိရင္ေတာင္ ထမင္းၿပန္လာမွ စားဘို႕ စာရြတ္ခ ေလးနဲ႕ အခန္း၀မွာခ်ိတ္္ဆြဲ သတိေပးထားခဲ႕ပါတယ္ ။ အမ်ိဳးသားစည္းကမ္းအစ စာသင္ေက်ာင္းကလို႕ ဆိုပါတယ္ ။ စာသင္ေက်ာင္းက သင္ေပးလိုက္တဲ႕စာထဲမွာ ထမင္းၿမိန္ေအာင္ စားေသာက္တဲ႕နည္းကို ထည္႕သြင္းသင္ၾကားေပးတာမရွိပါဘူး ။ ဒါေၾကာင္႔ အမ်ိဳးသားမ်ား တတ္အပ္တဲ႕ အဌာရႆ တဆယ္႕ရွစ္ပါးမွာ တဆယ္႕ကိုပါးေၿမာက္ အတတ္ပညာတခုအေနနဲ႕ ထမင္းၿမိန္ေအာင္ စားေသာက္တတ္ဘုိ႕ကို ထည္႕သြင္းသင္ၾကားေပးရင္ ေကာင္းလိမ္႕မယ္လို႕လဲေတြးမွိပါတယ္ ။ ဘယ္လုိဘဲၿဖစ္ၿဖစ္ မိသားစုထမင္း၀ိုင္းဆိုတာ အတတ္ပညာ တခုခုကိုေသာ္လည္းေကာင္း ၊ အသိပညာ တခုခုကိုေသာ္လည္းေကာင္း ၿဖန္႕ၿဖဴးလို႕ရေကာင္းတဲ႕ ေနရာတခုၿဖစ္တယ္ဆိုတာ အားလုံးသတိထားမွိၾကမွာပါ ။
ဒါေၾကာင္႔ မိခင္ၿဖစ္တဲ႕အခါ အန္တီႏွင္းအေနနဲ႕ ခေလးေတြကို ေဒရွင္နယ္ရီၾကည္႕ခုိင္းမွာလား ၊ ထက္တို႕ မိသားစုလို တရားခံရွာမွာလား ။ ေဇတို႕မိသားစုလို လုပ္မွာလားလို႕ ေတြးၾကည္႕ေစလိုပါတယ္……………..။ ပရိတ္သတ္္မ်ား ခင္မ်ာ ။ ကြ်န္ေတာ္ မေရႊႏွင္းကိုသာ ေၿပာၿပေနၿခင္း ၿဖစ္ပါတယ္ ……..။
ကြ်န္ေတာ္ေဇတာရာပါခင္မ်ာ……..။

6 comments:

မေဗဒါ (၈၈) said...

ဟလို ေမာင္ေဇ..

ေရးထားတာေတာ့ အပ်ံစားပဲ.. စာလံုးေပါင္းေတြကလည္း မွားေနေသးတယ္.. (အဟမ္း ေလသံေျပာ့နဲ႕ ေစတနာနဲ႕ ေျပာျခင္း.. မေဗဒါ မွားသလို လုိက္မမွားေစနဲ႕.. သတိထားေရး.. ) ။

ေမာင္ေဇေရ..ေရးထားတာေလးက မိုက္တယ္.. ဟုတ္တယ္ မိသားစု ထမင္းဝိုင္းဆိုတာ ေကာင္းတာေတြ ေျပာမယ္.. ေလ့လာမယ္.. မွ်ေဝေပးမယ္ဆိုရင္ အေကာင္းဆံုး..။ ဒါမွ မိသားစုလည္း ေပ်ာ္.. ဗဟုသုတေတြလည္း ရ.. ေနဦး ေမာင္ေဇ.. အမတ္ေလာင္း အျဖစ္ မဲဆြယ္ပဲြ ၾကရင္ မိသားစု ထမင္းဝိုင္း ဘယ္ေလာက္အေရးႀကီးေၾကာင္း ဘာညာဆိုၿပီး စည္းရံုးေရးဆင္းရင္ ထည့္ေျပာ .. အမ ေထာက္ခံမယ္ ၾကားလား.. မေမ့နဲ႕ေနာ္..။

စိန္ေဗဒါ (ရဲရဲေတာက္)

နတ္ဆိုးေလး said...

လြမ္းတယ္ဗ်ိဳ႔ အိမ္ကို

ေကာင္းမြန္၀င္း said...

မဂၤလာပါ။
ေတာ္ေတာ္မိုက္တယ္။
ထမင္း၀ိုင္းမွာ စာက်က္၊ ရန္ျဖစ္၊ အလုပ္ရွဳတ္ႀကတဲ႔ မိသားစုေတြကိုေျပာတာ မဟုတ္ပါဘူး။
ပို႔စ္ကို ႀကိဳက္လုိ႔ေျပာတာပါ။

ကၽြန္မရဲ႕ အိမ္ကထမင္း၀ိုင္းမွာ အျမဲတမ္း ျဖစ္ေလ႔ရွိတာကေတာ႕။ သား(၂ႏွစ္)က ထမင္းဟင္းပဲြေတြ(အေႀကာ္၊ အရည္ေသာက္၊ ဟင္းအလည္တည္ ဆိုျပီး သံုးမ်ိဳးပဲခ်က္တာပါ ) ကိုႀကည္႔ျပီး “အိုး ...”မ်က္လံုးျပဴး မ်က္ႏွာကိုျပံဳးျပီး သိပ္သေဘာက်အံ႔ႀသတဲ႔ပံုစံနဲ႕ေပါ႕။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ကၽြန္မကလည္း အျမဲတမ္း “ေမေမခ်က္တဲ႕ ဟင္းက.....” လို႕စေပးလိုက္တယ္ဆို သူက ညာဘက္လက္ကို လက္သီးဆုပ္၊ ေျမွာက္ျပီး “... အေကာင္းဆံုး” လို႕ဆက္ေျပာပါတယ္။ အဲဒါကို မိသားစု၃ေယာက္၀ိုင္းရယ္ျပီး ထမင္းစစားႀကပါတယ္။
ခင္မင္လ်ွက္

ေမာင္ဘႀကိဳင္ said...

သရုပ္ေပၚလြင္တယ္ဗ်ာ
မိသားစုထမင္းစုစားျဖစ္တဲ႔ အရသာက မေျပာတတ္ေအာင္ ၾကည္နႈးစရာပါ

ေခ်ာ(အစိမ္းေရာင္လြင္ျပင္) said...

အိမ္က ထမင္း၀ိုင္းကို လြမ္းလိုက္တာ
အိမ္မွာဆို လူမ်ားရင္ဟင္းေကာင္းေကာင္း မေကာင္းေကာင္း စားလို႕ ၀င္ေနတာပါဘဲ..
လူမ်ားမ်ား နဲ႕ ထမင္းမစားရတာေတာင္ ၾကာပါေပါ႕
သတိရသြားျပီေဇေရ...

TT said...

ဒီလိုထမင္း၀ိုင္းမ်ဳိး မစားရတာၾကာၿပီ
သတိရလိုက္တာ..........

အားလံုးပဲ ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ေန႔ေလးကိုပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ပါေစေနာ္...